شهدای انقلاب

مختصری از زندگینامه شهید غريب پرويزي

شهيد پرويزي در سال 1338 در هنگام غروب يكي از دهكده هاي جنوب استان فارس به نام شاه تسليم ديده به جهان گشود. تا اينكه در روز آبان ماه سال 1357 در مسجد جامع براي اعتراض از كارهاي غيرانساني رژيم منفور پهلوي به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۱۹۹۹۲

چهارشنبه - ۰۴ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 04 November

نام شهید : غريب

نام پدر : علی

تاریخ تولد : 1338

محل تولد : فارس

تاریخ شهادت : 57/8/19

محل شهادت : گچساران

زیارتگاه : گلزار شهدای گچساران

زندگی نامه

شهيد پرويزي در سال 1338 در هنگام غروب يكي از دهكده هاي جنوب استان فارس به نام شاه تسليم ديده به جهان گشود . هنوز سه سال از عمرش نگذشته بود كه پدرش را از دست داد و بي سرپرست ماند و چون برادر بزرگي هم نداشت سرپرستي آنها توسط مادر و اقوام وي بعهده گرفته شد . وقتي به سن هفت سالگي رسيد او روانه مدرسه ابتدايي شد و اين مدرسه كه در حدود 10 كيلومتري از محل اقامت وي قرار گفته بود از همان كودكي از زادگاه خود دور شد و تحصيلات ابتدايي خود را با برادرش با زحمات بسيار سخت در آن دهكده گذراند و چون از همان كودكي شوق بسيار زيادي به درس خواندن داشت با راهنمايي معلمان براي ادامه تحصيلات با برادرش به گچساران فرستاده شد . با موفقيت كامل دوره راهنمايي خود را به پايان رساند و پس از اين دوره سه ساله به علت فقر مالي در هنرستان لشكر (امامزاده جعفر) امتحان داد و قبول شد با امتياز خوب دوسال در اين آموزشگاه به تحصيل مشغول بود ولي دبيران و مربيان چون ديدند اين دانش آموز استعداد بسيار جالبي دارد و هميشه در اين فكر بودند كه چرا رشته ديگري را انتخاب نكرد و البته اين رشته مورد علاقه خودش هم نبود و علتي که باعث شده بود اين رشته را انتخاب كند همان وضع مادي بوده است و خلاصه او اين رشته را تغيير داد و در رشته رياضي فيزيك امتحان داد و در اين رشته هم با موفقيت كامل قبول شد و ادامه تحصيل داد در دبيرستان دكتر علي شريعتي كه سال آخر او بود كه خوشبختانه انقلاب اسلامي به رهبري حضرت آيت الله العظمي امام خميني شروع شد فعاليتهاي انقلابي كه قبلاً در رژيم كثيف پهلوي چه در دبيرستان و چه در خارج از محيط مدرسه عليه رژيم داشت افزايش داد و تمام اوقات به تظاهرات خياباني و ارشاد مردم ناآگاه پرداخت و هميشه دنباله رو اين بود كه تا انقلاب اسلامي ايران به پيروزي كامل مي رسد . تا اينكه در روز آبان ماه سال 1357 در مسجد جامع كه بعداً به نام مسجد شهيدان نامگذاري شد براي اعتراض از كارهاي غيرانساني رژيم منفور پهلوي مردم به تحصن نشسته بودند كه ناگاه توسط نوكران خود فروخته مسجد به رگبار مسلسل بسته شد در اين لحظه در حدود 6 تا گلوله به بدن اين شهيد مبارز اصابت كرده بود كه گلوله اي به قلب وي اصابت كرده بود كه علاج ناپذير شد و تلاشهاي بسياري از طرف پزشكان شد ولي مؤثر واقع نشد و چشم از اين جهان بشري فروبست و به آرزوي خود رسيد و او خون سرخ خود را نثار انقلاب اسلامي كرد و با خون خود انقلاب اسلامي را آبياري كرد كه همين بهترين آرزوي او بود جامه عمل پوشيد و در راه خدا و قرآن و اسلام شهيد شد .

منبع: بنیاد شهید وامور ایثارگران استان کهگیلویه وبویراحمد