سرباز ارتش

مروری بر زندگی حماسه آفرین دلاور شهید «نجف انوری»

سربازی دلاور بود که در هر صحنه ای آماده خدمت بود و تا پای جان می جنگید. از هیچ چیز هراسی نداشت و مقابل دشمنان چنان سینه سپر می کرد که گویی آنان هیچ اند. شجاعتی وصف ناپذیر داشت و حماسه آفرینی بی نظیر بود.

کد خبر: ۴۱۹۹۶۰

چهارشنبه - ۰۴ بهمن ۱۳۹۶ / 1396 04 November

نوید شاهد آذربایجان غربی: سرباز دلاور ارتش شهید «نجف انوری»، سال 40 در «روستاي گلدور» خوی متولد شد. تا دوره دبیرستان درس خواند سپس شغل مكانيكي ماشين را انتخاب کرد. در جريان انقلاب اسلامي دوشادوش مردم در راهپیمائیها شرکت می کرد و بعد از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي با حضور در اكثر صحنه‌هاي سياسي و عبادي دين خود را به انقلاب و اسلام و وطن ادا نمود. او سربازی دلاور و حماسه آفرینی بی نظیر بود که چهارم بهمن سال 61 با سمت تکاور در تنگه چزابه به لقاي حضرت حق شتافت.

«رخ برافروختگانيد شما چونان شمع بزم تاريخ ز انوار شما بهره‌ور است»

«روستاي گلدور» از توابعه شهرستان خوي، نوزدهم تیرسال 1340 شاهد تولد نوزادي در يك خانواده زحمت كش و مذهبي بود که به ياد مولا علي ابن ابيطالب (ع) نامش را «نجف» گذاشتند تا رايحه بهشتي و جاودانه هماي رحمت امام اول را به مبارکی نامش استشمام كند.

پدرش علی اشرف و مادرش گلی نام داشت. نجف بعد از طي دوران كودكي در آغوش پر مهر پدر و مادر و یادگیری علم اخلاق در نزد آنان، تحصيلات ابتدائي را در زادگاهش به پايان رسانيد و جهت ادامه تحصيل به خوي رفت. دوره راهنمایی را هم با موفقیت گذراند و وارد دوره دبیرستان شد. سپس بدلیل برخی از مشکلات، ترك تحصيل كرد و با انتخاب شغل مكانيكي ماشين، به این کار مشغول شد.

در جريان انقلاب اسلامي و اوج‌گيري مبارزات مردم در بند عليه رژيم ستمشاهي دوشادوش مردم در سرنگوني كاخ ستم نقش ارزنده‌اي داشت و بعد از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي با رهبري امام راحل و به دست تواناي مردم؛ به ياري خداوند با حضور در اكثر صحنه‌هاي سياسي و عبادي دين خود را به انقلاب و اسلام و وطن ادا نمود.

شهيد نجف انوري اهل مسجد و معتقد به ولايت فقيه و دوستدار راستين امام راحل بود. وقتي دوره سربازيش فرا رسيد به خاطر حراست از انقلاب و كيان اسلامي با كمال افتخار ملبس به لباس سربازي شد و بعد از طي دوره‌ آموزشي در ل 58 ذوالفقار به خدمت پرداخت.

سربازی دلاور بود که در هر صحنه ای آماده خدمت بود و تا پای جان می جنگید. از هیچ چیز  هراسی نداشت و مقابل دشمنان چنان سینه سپر می کرد که گویی آنان هیچ اند. شجاعتی وصف ناپذیر داشت و حماسه آفرینی بی نظیر بود که چهارم بهمن سال 61 با سمت تکاور در تنگه چزابه در منطقه جنوب كشور حين مصاف با دشمن كافر و بعثيان مزدور بر اثر اصابت ترکش به سر و سینه به فيض عظماي شهادت نايل آمد و به لقاي حضرت حق شتافت.

روحش شاد و نامش جاويد باد.

منبع: اداره انتشارات بنیاد شهید آذربایجان غربی