وصیت نامه شهید پرویز بهاری| دلشوره های شهید بعد از شهادتش

یکم فروردین 1343، در شهر آستانه از توابع شهرستان شازند به دنیا آمد. پدرش مرادعلی، فروشنده بود و مادرش خدیجه نام داشت. تا دوم راهنمایی درس خواند. کارگر کوره آجرپزی بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت. چهاردهم دی 1361، در نفت شهر هنگام درگیری با نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید. مزار او در زادگاهش قرار دارد. برادرش اسماعیل نیز شهید شده است.

کد خبر: ۴۱۸۵۲۳

يکشنبه - ۱۷ دی ۱۳۹۶ / 1396 17 October

وصيت نامه شهيد پرويز بهاري

هر کس مرا طلب کند ميابد و هر کس مرا بيابد مي شناسد و هر کس مرا شناخت دوستم مي دارد و هر کس مرا دوست داشت عاشقم مي شود و هر کس که عاشقم شد عاشقش مي شوم و هر کس که من عاشقش شدم او را شهيد مي کنم و هر که من او را شهيد کنم بر من ديه دارد و من ديه او هستم.
اکنون که در سياهي شب با خداي خود تنها هستم به عنوان آخرين پيام اين نوشته را مي نويسم.
به نام خدا آغاز مي کنم که تنها نامي است و در زبان هر رزمنده مسلمان است.
سلام بر مهدي موعود عالم بشريت و سلام بر نائب بر حقش و ابراهيم زمان و بت شکن دوران خميني کبير و سلام بر امت شهيد پرور ايران که پشت استکبار جهاني و نوکران سر سپرده او را به خاک ماليده و در راه برقراري حکومت اسلامي کوشش مي کنند.
خدا را شاکرم که حضور در جبهه را نصيب ما کرده و به ياد خدا و براي خدا جهاد نمائيم. تا با جهاد و شهادت حقانيت اين انقلاب و اين رهبر را به جهانيان بنمايم من اين راه را انتخاب کرده ام.
خودم را آماده جهاد با کفر مي کنم. در طول عمرم که کاری برای اسلام نکرده ام  اميدوارم خونم بتواند کارساز براي اسلام باشد اگر ارزش آنرا داشته باشم.
با سلام به پدر و مادر عزیزم
اي مادرم با تو سخن مي گويم تو که خيلي برايم زحمت کشيدي اين را خوب مي دانم اما خدا را شکر کن که زحمات تو به هدر نرفت چون خوب فرزندي تربيت کردي و پيش فاطمه زهرا در روز قيامت سر بلند خواهي بود. اما مادر خوبم و برادران و خواهرانم من دلم کمي شور مي زند که شما برايم ناراحتي کنيد مگر نديدي امام براي فرزندانش ناراحتي نکرد
من که از پسر فاطمه زهرا بهتر نيستم و در زمان خودمان نيز از شهيد بهشتي و رجایی و باهنر که بهتر نيستم.
پس مبادا برايم ناراحتي کني بايد افتخار کني که فرزندي در راه احياي دين خدا دادي و از شما مي خواهم که از خدا بخواهيد که از گناهان و خطاهايم درگذرد
اما پدرم مي دانم منتظري تا بيايم و جبران زحماتت را بکشم و در پيري غمخوارت باشم ان شاء الله اجر و پاداش شما را خداوند مي دهد. اميدوارم که برادرانم و پدر و مادر شماها همچون والدین دیگر شهدا استقامت کنيد مگر قرآن نمي گويد از هر چيز که بيشتر دوست داري بايد در راه خدا بگذاري و در آخر از تمام دوستان و آشنايان مي خواهم اگر خطایي و کار زشتي از بنده  سر زده ببخشيد و مرا حلال کنيد و در ضمن اي کسانيکه که وصيت نامه مرا به گوشتان مي رسد من قدري نماز قضا دارم و اين مسئوليت را بر همگي شما واگذار مي کنم.
به اميد پيروزي حق بر عليه باطل و طول عمر امام عزيزمان

منبع: اداره اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی