سالروز عملیات کربلای ۴ با رمز محمد رسول الله (ص) ، یاد شهدای این عملیات گرامی باد + فیلم کوتاهی از لحظه خداحافظی رزمندگان

چهارم دی ماه ۱۳۶۵ روزی که غواصان برای عملیات کربلای ۴ به آب زدند و ۳۰ سال بعد بازگشتند

ای سبز ترین سروهای رشید ! به راستی سالها ی بی شما بودن چه دلگیر و نفس گیر است . و جای خالیتان بیش از پیش احساس می شود . هنوز نامتان از همه کس و از همه چیز ماندنی تر است و بهترین خاطرات ما از پرواز و لحظه های سبز عبور است ...

کد خبر: ۴۱۷۵۸۳

سه‌شنبه - ۰۵ دی ۱۳۹۶ / 1396 05 October

نوید شاهد ایلام

پاسداشت غواصان شهید لشکر 7 ولیعصر عج " و عملیات کربلای چهار

سلام بر تو که در آن سوی دشتهای سبز روئیدی با نام مقدس مفقــود الجـسد . سلام  برسالهای غریبی ات در" ام الرصاص" آنجا که عروس شهادت را به آغوش  کشیدی .
سلام بر دستهایی که  بوسه گاه  فرشتگان  شد !  هنوز روزهایی که بی نام و نشان  و بی ادعا غواص آبهای خروشان اروند شدی و سبکبال از سیم های خاردار این دنیا گذشتی و تمام وجودت را برای سربلندی میهن عزیزمان به احتزاز گذاشتی را  بخاطر داریم . می خواهیم دوباره از حماسه ی آن روزها و غنچه های نو شکفته ی ام الرصاص بگوییم .  از نیزارهایی  زخمی و گُر گرفته و از هُرم  نگاه  و آن همه  ایثار و رشادت در میان آتش و باروت . از سرمای دی ماه و آبهای خروشان و طوفانی اروند و رزمی شبانه تا سحرگاهان ، وضوی خون و دو رکعت نماز عشق ... .

شاید پاسداشت یاد و نامتان ، زنگار و غبار اندوه را از دلهایمان بزداید . به راستی !  آنروز قساوت دشمن به چه حد بود آنجا که دشمن ۱۷۵ تن از بچه های غواص را با دستهای بسته و با پیشانی بندهای سبز و سرخ ستاره باران کرد . آنانی که با دستهای  بسته ، درهای سبز آسمان را گشودند . چه سالهایی که ذره ذره وجودمان از دوریتان آب می شد.
و چقدر دلواپس دیر آمدنتان بودیم. و چه آمدنی ! باور کن ، بند بند دلمان پاره می شد .آنگاه که پلاک و استخوان شما بر روی دوشمان سنگینی می کرد . آه !  ای دوست /  "دست بر زخم دلم مگذار / زخمها جانی بگیرد کاش / کاش طوفانی بگیرد کاش... "  آری ! دیروز هر چه بود جنگ بود و حماسه ، شور بود و شعور ، برای اسلام عزیز و این مرز پر گهر ، ایران !. و بر ما  نیز هر آنچه که گذشت از طرف دشمنان خبیثی از جنس داعش  بود.  خوشا به حال  شما که شهادت بهانه ایی بود برای رهایی از قید و بند و متعلقات دنیای امروز .
ای سبز ترین سروهای رشید !  به راستی سالها ی بی شما بودن چه  دلگیر و نفس گیر است .  و جای خالیتان بیش از پیش احساس می شود . هنوز نامتان از همه کس و از همه چیز ماندنی تر است و بهترین خاطرات ما از پرواز و لحظه های سبز عبور است . گاه گاه که با پلاکی متبرک ز راه می آیید  نام و عطر حضورتان دلهای خفته ی ما را به سرزمین آفتاب پیوند می دهد. تا ابد جاری و شناورید بر موج های آبی اروند ، رفیع و با صلابت همچون دماوند و مانا و ماندگار چون خلیج همیشگی فارس !.
سلام بر سپیده دمان چهار دیماه ۶۵ و بر رزمندگان و غواصان شهید آن روز  که درس مجاهدت و ایثار را برایمان به یادگار گذاشتند .

گزیده ای از وصیت نامه ی بسیجی غواص شهید جعفر میرزایی از استان ایلام: « خداوندا ! دلهايمان را آنچنان استوار گردان تا همچون كوهها محكم وپا برجا باشيم و قلبهايمان را آنچنان به سوي خودت گرايش بده كه همچون طوفان كه بر ساحل دريا مي زند فرسايشي نسبت به ايمانمان نداشته باشيم . »

" جشن حنابندان"

بچه های کربلای چار
ساده و بی ادعا  بودند
با همه مردانگی هاشان
در دلِ اروند آسودند
* *‌ *
خنده های بی ریا یشان
در شب جشنِ  حنابندان
آسمانی نور می پاشیــد
در میان آن همه گرُدان
* * *
یادشان پاینده و جاوید
بچه های  جاده ی ایثار
رهروان  تشنه ی دیدار
بچه  های کربلای  چار
* * *
گاهگاهی می رسد آری!
مشتی از  خاکستر ِ آنها
استخوانی که دهد بویی
از تناور سرو ها ي  ما
* * *
آه ! این گلدسته های عشق
کاین چنین از راه می آیند...
با غریبی هایشان ما را
همچنان به خویش می خوانند...

نویسنده : ناشناس

{$sepehr_media_172834_400_300}

جهت دانلود کلیک کنید