قسمت نخست خاطرات شهید «عسکری رضاکاظمی»

دعا و ذکرش زبانزد دوستان بود

برادر شهید «عسکری رضاکاظمی» نقل می‌کند: «دعا و ذکرش هم زبانزد دوستان بود. گاهی فانوس را با خود به داخل همان قبر می برد و نورش را آن‌قدر کم می کرد که بتواند دعا بخواند.»

کد خبر: ۴۱۷۲۸۱

جمعه - ۰۱ دی ۱۳۹۶ / 1396 01 October

به گزارش نوید شاهد سمنان، «شهید عسکری رضاکاظمی» شانزدهم اردیبهشت ۱۳۴۶ در شهرستان سمنان دیده به جهان گشود. پدرش فرج و مادرش هدهد نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و دوم بهمن ۱۳۶۴ با سمت امدادگر در اروندرود به شهادت رسید. پیکر وی مدت‌ها در منطقه برجا ماند و پس از تفحص در گلزار شهدای امامزاده یحیای زادگاهش به خاک سپرده شد. برادرش زمان نیز به شهادت رسیده است.

دعا و ذکر

همانطورکه شوخ طبع بود و با هنرنمایی بچه‌ها را می‌خنداند، دعا و ذکرش هم زبانزد دوستان بود. خیلی‌ها فکر می‌کردند ایشان با این روحیه اهل دعا و مناجات کمتری باشد. در حالی که نزدیک چادر، دو سه قبر تصنعی درست کرده بود، یکی به نام برادر شهیدش زمان و یکی را هم برای یکی از شهدای جهادیه و دیگری را برای خودش که شب‌ها برای نماز و مناجات به داخل آن می‌رفت. گاهی فانوس را با خود به داخل همان قبر می‌برد و  نورش را آن‌قدر کم می‌کرد که بتواند دعا بخواند. از طرفی هم خیلی پنهانی این کار را می‌کرد تا کسی نفهمد.

(به نقل از برادر شهید)

انتهای متن/