گفتگوی اختصاصی نوید شاهد البرز با پهلوان قهرمان «علیرضا کریمی»

ادای احترام ورزشکار پهلوان «علیرضا کریمی» در مقابل شهدا

من با اهدا مدالم به شهید توفیقیان سال پیش و شهید جلیلوند اخیرا ؛کرنش خود را در مقابل روح بلند شهدا و امام راحل و کلام رهبرم نشان دادم و به اسقلال و آزادی کشورم احترام گذاشتم...

کد خبر: ۴۱۶۷۸۲

جمعه - ۲۴ آذر ۱۳۹۶ / 1396 24 September

نوید شاهد البرز:

«علیرضا کریمی» که چندی پیش مدال خود را به شهید مدافع حرم تقدیم کرد گویی این عادت پهلوانانه وی بوده است و عزت و احترامش به شهدا، خبرنگار نوید شاهد البرز به دیدار این پهلوان جوان ایرانی می رود و  در این باره به گفتگو می نشیند:

· آقای علیرضا کریمی شما ورزشکار افتخار آفرین کشورمان هستید لطفا یک بیوگرافی از خودتان بفرمایید:

من «علیرضا کریمی» متولد سال 1373 هستم . پدرم محمد کریمی بازنشسته هستند و یک خواهر دارم و در شهر فردیس واقع در استان البرز زندگی می کنم. من از نه سالگی ورزش کشتی رو شروع کردم . دلیل اینکه من کشتی رو انتخاب کردم همان روحیه پهلوانی است که در ذات کشتی ایرانی نهفته است .

مسابقه ورزشی من از شانزده سالگی به شکل حرفه ای و در خدمت تیم ملی آغاز شد و تا کنون مقامهایی که کسب کردم؛ در رده نوجوانان طلای آسیا و جهان، در رده جوانان طلای آسیا و طلای جهان در مسابقات جام جهانی در رده بزرگسالان سوم جهان ، کسب مدال برنز و کسب دو مدال طلا در رده بزرگسالان آسیا و حضور در المپیک را داشتم. من در مسابقات دو بار به حریف اسراییلی برخوردکردم که تصمیم به باخت صوری گرفتم .

· آقای کریمی چی شد که با حریف اسرائیلی کشتی نگرفتید:

من به ارزش هایی والاتر از خاک کردن حریف اسراییلی فکر کردم، نخواستم حرکتی بر خلاف کلام رهبرم کرده باشم که کلامش برای من فصل الخطاب است و همچنین نخواستم دست اسرائیل به ورزشکار ایرانی بخورد، دستی که به خون صدها کودک بی گناه فلسطینی آلوده است. مادامیکه چنین باشد این کشور را به رسمیت نمی شناسم. خون جوانان مملکت من از چنگال اسراییل می چکد . من نمی توانستم در مقابل برادران شهیدم که به دست اسراییل و دست نشانده او به شهادت رسیدند بی تفاوت باشم.

تاریخ دوباره تکرار شد و من دوباره مانند سالهای قبل مقابل کشتی گیر اسراییلی قرار گرفتم و به احترام کلام رهبرم و به حرمت خون شهدای هشت سال دفاع مقدس و شهدای مدافع حرم و مردم مظلوم فلسطین تن به شکست صوری با حریف روس دادم تا در مقابل حریف اسراییلی قرار نگیرم .بهر حال هدف ما اعتلای نام ایران است وقتی نام من بلند می شود که ایران در بلندای آزادی و اقتدار بدرخشد.

من از همه ملت ایران کسانی که این حقیر را مورد لطف خود قرار دادند می خواهم که حافظ و پاسدار خون شهدایمان باشند و ارزش ایثار و فداکاری شهدا را با مسایل دیگر نپوشانند و اجازه دهند پیام با ارزش شهدا شنیده شود. ما در همه دوره ها باید پاسدار خون شهدایی باشیم که آب و خاک ما را از تاراج دشمن در امان داشتند و از عزیز ترین داراییشان گذشتند تا انسانیت حفظ شود.

· با اهدا مدال به شهدا خواستید چه پیامی را به رهبر گرانقدر،خانواده معزز شهدا و ملت عزیز ایران برسانید:

من دو بار مدالم را به طور رسمی به شهدا تقدیم کردم . یک بار به شهید توفیقیان که شهید امر به معروف بود و یک بار به شهید مدافع حرم حیدر جلیلوند، مدالم را به پاسداشت ایثار و شهادت این دو شهید گرانقدر تقدیم کردم.

من با اهدا مدالم به شهید توفیقیان سال پیش و شهید جلیلوند اخیرا ؛کرنش خود را در مقابل روح بلند شهدا و امام راحل و کلام رهبرم نشان دادم و به اسقلال و آزادی کشورم احترام گذاشتم. پیام من به همه جهانیان این است که ایران و ایرانی هرگز آرمان هایش و شهدایش را فراموش نمی کند.قهرمانان واقعی و پهلوانان حقیقی شهدا هستند.

· در دیدار با رهبر عزیزما ن به شما چه فرمودند و شما چه احساسی داشتید؟

دیدار با ا یشان جز ارزشمندترین لحظه های زندگی من بود و باعث افتخارم بود. ایشان نهایت لطف را به من داشتند و من را «پوریای ولی» خواندند که برای کشورش و رهبرش عزت آورده است و هدیه ای بسیار باارزش و متبرک (انگشتری خود) به من اهدا نمودند . امیدوارم در آینده هم بتوانم با کمک پروردگار دل رهبر و ملتم را شاد کنم.

آرزوی من برقراری صلح در همه جهان است که این محقق نمی شود مگر با ظهور امام زمان. آرزوی من درخشش ایرانیان در همه عرصه هاست .

سخن پدر «علیرضا کریمی»که خود دو سال از زندگیش را در جبهه گذرانده است این است:  وقتی رهبر مملکت علیرضا را «پوریای ولی» خطاب می کند و کار علیرضا را باعث عزت می داند بنابرا تقدیم مدال علیرضا به شهدا کمترین کاریست که علی رضا می تواند انجام دهد. وقتی من پدر و مادر و خانواده شهدا را می بینم که فرزندانشان را تقدیم ایران و انقلاب کردند مدال علیرضا چیزی نبود.

دلنوشته علیرضا کریمی قهرمان کشتی:

«سلام بر شهدا ، سلام بر برادرهایم، سلام بر کبوتران سرخ بال آسمان رشادت، سلام بر قهرمانان واقعی و پهلوانان حقیقی ، سلام بر گمنامان پرنام و آوازه ، من به احترام دلاوری هایتان با همه وجود تمام قد می ایستم و قدردان همه شما که با اهدا جانتان پرچم کشورمان را بالابردید، هستم . یادتان و نامتان همیشه ایام در خاطر ما خواهد ماند.»

گفتگو از نجمه اباذری