وصیت نامه شهید هوشنگ رودابی:

برای استحکام بخشیدن به اسلام در سراسر جهان، به جبهه می روم

می خواهم برای استحکام بخشیدن اسلام در سراسر جهان به جبهه بروم و به حسین بگویم: ای حسین جان اگر در صحرای کربلا نبودیم یاریت کنیم، هم اکنون به پا خواستیم تا راهت را ادامه بدهیم.

کد خبر: ۴۱۶۷۷۶

پنجشنبه - ۲۳ آذر ۱۳۹۶ / 1396 23 September

نوید شاهد کرمان، شهید هوشنگ رودابی/ دوم اردیبهشت 1344در روستای امجز جبالبارز از توابع شهرستان جیرفت چشم به جهان گشود. خواندن نوشتن را می دانست. وی به عنوان پاسداروظیفه به جبهه رفت و در بیستم آذر 1365در اروند رود بر اثر خفگی در آب به شهادت رسید. پیکر وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه شهید هوشنگ رودابی:

قالَ رَبِّ اشْرَحْ لي‏ صَدْري وَ يَسِّرْ لي‏ أَمْري وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِساني‏ يَفْقَهُوا قَوْلي‏.

به نام الله پاسدار خون شهیدان صدر اسلام تا کربلای خونبار ایران

آری باز سعادت نصیبم شد تا پا به عرصه گیتی بگذارم و دوشادوش سایر رزمندگان برای استحکام بخشیدن اسلام در سراسر جهان به جبهه بروم و به حسین بگویم: ای حسین جان اگر در صحرای کربلا نبودیم یاریت کنیم، هم اکنون به پا خواستیم تا راهت را ادامه بدهیم. باشد که انشاءالله که جنگم برای اسلام و مسلمین باشد و اگر هم که خداوند نعمتش را شامل حالم کرد و شهادت نصیبم شد که بهتر، بقول امام بزرگوارمان: «ما چه بکشیم چه کشته شویم، به هر حال پیروزیم.»

از همین جا سلامی گرم خدمت امام عرض می کنم و از امام التماس دعا دارم. از کلیه دوستان و آشنایان می خواهم که اسلحه خونین برگیرید و بر علیه کفار بتازید. انشاءالله اگر راه بسته شدۀ کربلا باز شد و موفق شدید که قبر امام اباعبدالله حسین را در آغوش بگیرید، از طرف اینجانب هم قبر اباعبدالله را طواف کنید.

از پدر و مادرم می خواهم که در مرگم هیچگونه ناراحتی نداشته باشند و پدرم همچون حسین که علی اصغرش را روی دستهایش شهید کردند و از مادرم می خواهم همچون مادر علی اصغر باشد که طفل شش ماهش را تیر یک اسلحه پاره پاره کرد. از برادرانم می خواهم که راهم را ادامه دهند و همچون حسین باشند که نعش برادرش عباس را در آغوش گرفت.

از خواهرانم می خواهم که زینب وار باشند و صبر را پیشه خود قرار دهند و در مرگم شیون و زاری نکنید که با این کار خود، اسلام را حمایت کرده اید و حجاب اسلامی را رعایت کنید. در ضمن ثمرۀ یک سال درختانم را به فقرا بدهید و هر چیزی که شامل اینجانب می شود مطعلق به پدرم است.

در پایان از کلیه کسانی که خدای نکرده از اینجانب چیزی طلبکار می باشند و بنده خبر ندارم یا حلالم کنید یا از پدرم بگیرید و از کلیه کسانی که از من زخم زبانی به آنها رسیده، خواهش می کنم که مرا ببخشند.