شهید واحد اطلاعات عملیات «جلال عبدالله میلانی»

شهید جلال عبدالله میلانی در بیست و پنجم بهمن سال 1362 در عملیات خیبر به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۱۶۳۷۴

يکشنبه - ۱۹ آذر ۱۳۹۶ / 1396 19 September

تاریخ تولد 29/1/1343

تاریخ شهادت 25/11/1362

یگان خدمتی لشکر5 نصر

شهادت درعملیات خیبر

محل دفن بهشت رضا

جلال عبدالله میلانی در بیست و نهم فروردین سال 1343 در قوچان متولد شد. 6 ساله بود که همراه خانواده اش به مشهد آمدند.

قبل از انقلاب دیپلم گرفت. پس از پیروزی انقلاب، عضو بسیج الزهرا (س) شد. با شروع جنگ تحمیلی، به جبهه رفت و در واحد اطلاعات و عملیات مشغول به خدمت شد. پس از شرکت در عملیات رمضان، به عضوریت سپاه درآمد. در سال 1362، دوره ی آموزش فرماندهی را، در پایگاه امام علی (ع) تهران گذراند و پس از سه ماه به عنوان فرمانده ، به منطقه اعزام شد. در بیست و پنجم بهمن سال 1362 در عملیات خیبر – منطقه جفیر – به شهادت رسید.

پای گچی

پایش توی گچ بود، ولی یک لحظه آرام و قرار نداشت. این طرف و آن طرف می رفت و شوخی می کرد. می گفت بیایید روی پایم یادگاری بنویسید و امضا کنید.

وقی به خانه می آمد برای خنداندن مادرم این شعر را به تقلید از شعرهای آهنگران که برای بچه های جبهه خوانده بود، می خواند: با نوای قابلمه، سفره را پهن کن ننه، وای ننه من گشنمه!

با نوای کاروان بار ببندید همرهان

این قافله عزم کرب و بلا دارد

راوی: خواهر شهید

من می روم

عصا به دست وارد اتاق اعزام نیرو شد ودرخواست اعزام کرد. نگاهی به چهره معصوم و پاکش انداختم، خیلی به دلم نشست گفتم: من نمی توانم شما را اعزام کنم، چون با این پای گچ گرفته بیشتر دست و پا گیر می شوی.

اما او فقط اصرار می کرد. بهانه آوردم که معرفی نامه از فرمانده ات نداری.

روز بعد معرفی نامه آورد. هرچه فکر کردم دیدم با آن شرایط نمی توانم اعزامش کنم.

گفتم: هر موقع که گچ پایت را باز کردی و خوب شدی، بیا اعزامت کنم.

رفت و یک ساعت بعد برگشت، بدون عصا و گچ. گفتم به من نگاه کن! این گچ را، خودت باز کردی یا دکتر؟ حتما عصایت را هم پشت در گذاشته ای؟ سرش را پایین انداخت و لبخند زد. راه که می رفت، از شدت درد رنگش عوض می شد. از او خواستم تا زمانی که خوب نشده صبر کند وقتی فهمید اصرارش فایده ای ندارد و هیچ راهی، برای اعزامش نیست، بغض کرد و گفت: من می روم اما یادتان باشد که مرا اعزام نکردید.

دو ماهی از این قضیه گذشت از عملیات خیبر برگشتیم با بچه ها به بهشت رضا رفتیم. مقابل قبر شهید توکلی، قبری را دیدیم که رویش نوشته بود: شهید جلال عبدالله میلانی

راوی: ابراهیمی