زندگی نامه و دست نوشته شهید همت علی کریمی مزیدی

شهید همت علی کریمی مزیدی در چهارم شهریور ماه 65 بر اثر اصابت تیر به سرش در منطقه جنگی میمک به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۱۵۸۸۲

يکشنبه - ۱۲ آذر ۱۳۹۶ / 1396 12 September

نوید شاهد: شهید همت علی کریمی در تاريخ 1327/04/19 در طایفه مزیدی و در چادرهای عشایری در خانواده ای ساده، صادق و با ایمان به دنیا آمد. او پدرش را در سن 7 سالگی از دست داد و بعد از آن به روستا آمدند و ساکن آن جا شد. مادرش از طریق قالی بافی و برادران او با شغل کارگری همت علي را بزرگ کردند. سوم راهنمايی را در نوبندگان و بقیه تحصیلاتش را تا دیپلم در شهرستان فسا ادامه داد و پس از آن به استخدام ارتش درآمد حدود چهار سال و شش ماه در ارتش خدمت نمود و این مدت را در جبهه به سر می برد او فردی مومن، متعهد و معتقد به دین و میهن خود بود و در راه دفاع از میهن و اسلام بر اثر اصابت تیر به سرش در منطقه جنگی میمک جان خود را فدا کرد.

« دست نوشته شهید »

* نامه شهید خطاب به عمويش:

بسمه تعالی

حضور عموی مهربانم جناب آقای غلام علی کریمی، ضمن عرض سلام، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواهانم و امیدوارم که حالتان خوب و در زندگی شاد و سرحال بوده باشید و هیچ گونه کسالتی نداشته، و صحیح و سالم بوده باشید. باری اگر بخواهید از حال این جانب همت علی کریمی با خبر باشید الحمدالله ملالی ندارم به جز دوری از شما. امیدوارم که به زودی زود ديدارها تازه گردد و این جنگ به نفع اسلام به پايان برسد تا ما بتوانیم با آغوشی باز به کانون گرم خانواده ام بیایم.

عموجان! این نامه که برایتان می نویسم مثل این که هزاران فرسنگ که بین من و شما هست را كم مي كند و انگار كه شما در کنارم هستید و تنها ناراحتی من دوری از شما عموجان است. برایم بنویسید که چه کار می کنيد؟ و از وضع علی برایم بنویسید، به همه ي آشنايان و اقوام سلام مرا برسانيد.

این نامه را در مورخ 1365/05/12 در سنگر می نویسم و احمد و یکی از بچه ها پهلوی من هستند و هیچ گونه نگرانی نداریم. دوستدار شما کریمی.

« خاطرات شهید »

* خاطره از زبان خانواده شهيد:

شهید کریمی از نظر اخلاقی و اجتماعی زبانزد همه بود. روحیه اي بالا و معنوی داشت، مهربان و دلسوز خانواده و پدر و مادرش، و با فرزندش خوش برخورد بود، در خانه به نماز خیلی اهمیت می داد و می گفت: فرزندانم باید با روحیه مذهبی و دینی آشنا شوند. اين شهید عزيز به نماز و واجبات دینی بسيار اهمیت می داد. به صله رحم خیلی اعتقاد داشت و حتی اگر وقت کمي داشت باز هم به خانواده و اقوام سرکشی می کرد. عاشق ائمه معصومین بود از دوستان، همرزمان و همسنگران شهید که می پرسم آنها جز تعريف و تمجيد از برخوردها و اخلاق خوب او چيزي نمي گويند و از دلیری و رشادت هایش در جبهه تعريف مي كنند.