سالروز ولادت/وصیت نامه

وصیت نامه شهید مجتبي محمدبيگي سلخوري در سالروز ولادتش

وصیتی به خانواده ام مخصوصاً پدر و مادر عزیزم که شبها به خاطر من بیداری و سختیها کشیدند تا من را به این سن رساندید و من را با دستهای خود به جبهه های حق علیه باطل فرستادند و انشاءالله که اجر و ثوابش را در آن دنیا ببینید ، پدر و مادر عزیزم از شما تقاضا دارم که اگر انشاءالله لیاقت شهید شدن را پیدا کردم و خبر شهادت من را آوردند...

کد خبر: ۴۱۵۷۹۱

شنبه - ۱۱ آذر ۱۳۹۶ / 1396 11 September

به گزارش نوید شاهد شهرستانهای استان تهران:شهید مجتبي محمدبيگي سلخوري يازدهم آذر 1347 ، در ظهيرآباد از توابع شهرستان ري د يده به جهان گشودتا پا يان دوره راهنما يي درس خواند. در فروشگاه تعاوني كار مي كرد. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. نهم فرورد ين 1366 ، با سمت آرپيجي زن در شلمچه بر اثر اصابت تر كش خمپاره به سينه، دست و پا، شهيد شد. مزار وي در بهشت زهراي شهرستان تهران قرار دارد.

ستایش مخصوص خدائی است که معبودی نیست جز او و آن پادشاه بر حق آشکار و آن مدبری که وزیر ندارد و نه با مخلوقی از بندگانش مشورت کند.
نه آغازی که توصیف نشود و آنکه باقی است پس از فدای خلق آن خدایی که ربوبیتش بس بزرگ است و روشنی آسمانها و زمینها است و آفریننده و پدید آورنده آنهاست .
و شهادت می دهم که حضرت محمد (ص) رسول و فرستاده از جانب خداوند متعال می باشد و ائمه (ع) جانشینان بر حق اویند .
خداوندا از تو می خواهم که من را یک لحظه و کمتر از آنی به خودم وامگذاری چون که پیامبر اکرم (ص) با آن عمظمتش نیز این را فرمود من که دیگر جای خود دارم و از تو می خواهم که کمکم کنی تا در موقع نبرد و میدان جنگ کوچکترین ترسی نداشته باشم و تنها به یاد تو باشم و ترسی از شهادت نداشته باشم و بتوانم با یاد تو به قلب دشمن بزنم و آنقدر بجنگم تا در راه تو شهید بشوم .
و از تو سپاسگزارم که لیاقت این را به من دادی تا در صف رزمندگان تو باشم و وصیتی که دارم با این جمله شروع می کنم که در این موقع حساس از زمان، که جنگ میان تمامی کفر و اسلام درگرفته است و بر هر کسی واجب است که به دفاع از شرف و دین و حیثیت خود بپردازد و همین طور که امام فرمودند : امروز جنگ از اهم واجبات می باشد و مگر ما نبودیم که می گفتیم ای کاش در زمان امام حسین (ع) بودیم و به ندای هل من ناصر ینصرنی اش جواب می گفتیم .

پس چرا که الان در این زمان به ندای فرزند او امام امت که می فرماید هر کس می تواند باید به جبهه برود و هر کس که توان جنگیدن ندارد در پشت جبهه کمک کند لبیک نمی گوییم ، پس هر کس که ادعای مسلمانی دارد و می تواند باید به پا خیزد و با مال و جان دفاع کند .

و وصیتی به خانواده ام مخصوصاً پدر و مادر عزیزم که شبها به خاطر من بیداری و سختیها کشیدند تا من را به این سن رساندید و من را با دستهای خود به جبهه های حق علیه باطل فرستادند و انشاءالله که اجر و ثوابش را در آن دنیا ببینید ، پدر و مادر عزیزم از شما تقاضا دارم که اگر انشاءالله لیاقت شهید شدن را پیدا کردم و خبر شهادت من را آوردند    نمی گویم گریه نکنید ولی به خاطر امام حسین (ع) و مظلومیتش گریه کنید و سعی کنید که با گریه شما افرادی سوءاستفاده نکنند و به حرفهای بیهوده کسانی که می خواهند ضربه به اسلام و انقلاب بزنند.

گوش ندهید و با قاطعیت و صبرتان جلویشان بایستید. باشد انشاءالله که در آن دنیا اجرش را ببرید و انشاءالله مرا ببخشید که نتوانستم به عنوان یک فرزند خوب در خانه با شما رفتار نمایم و از برادر بزرگم آقا مصطفی تشکر می کنم که باعث شد که من به بسیج و جبهه بروم و در صف رزمندگان اسلام باشم و واقعاً می گویم که به شما علاقه زیادی داشتم و انشاءالله که اگر در خانه از من  خلافی سرزده به بزرگی خودتان می بخشید و انشاءالله که در تمام مراحل زندگی موفق و پیروز باشید و همواره در راه پیشبرد اهداف اسلام پیش قدم باشید که می دانم همین طور هست و از شما خواهش میکنم که دو برادر کوچکترمان را یعنی محسن و محمد را    ( مخصوصاً ) کاری کنید تا درسش را بخواند چون که بهترین چیز برای او درس می باشد تا موقعی که بزرگتر شد بتواند هم رزمنده باشد هم درس خوان، انشاءالله که بتوانم در آن دنیا شما را شفاعت کنم .

والسلام علی من اتبع الهدی

منبع: برگرفته از اسنادشهید درمخزن اداره کل شهرستانهای استان تهران