زندگینامه بسیجی شهید حمدالله رفیعی

پس از انقلاب همچنان مشغول ادامه تحصیل بود و با آغاز جنگ تحمیلی از سوی رژیم بعث عراق با وجود اینکه در سال سوم مقطع متوسطه در رشته علوم انساني مشغول تحصیل بود با عضویت در بسیج مستضعفین روانه جبهه های نبرد حق علیه باطل شد.

کد خبر: ۴۱۵۳۸۴

دوشنبه - ۰۶ آذر ۱۳۹۶ / 1396 06 September

حمدالله رفیعی بیست و هفتم تیر ماه سال 1342 در روستاي قاسم آباد شهرستان همدان در خانواده ای مذهبی و انقلابی چشم به جهان گشود.

سال 1349 وارد دبستان شد و تحصیلات خود را آغاز کرد. در سال های انقلاب نوجوانی پر شور و شعور بود و شجاعانه در فعالیت های انقلابی شرکت کرد و همراه با دیگر دانش آموزان در راه پیروزی انقلاب گام برداشت.

بسیار مقید به انجام واجبات و ترک محرمات بود و سعی می کرد با دیگران به نیکی رفتار کرده و الگوی اخلاق اسلامی باشد. با پدر و مادر خود با احترام رفتار می کرد و همراه و رفیق خواهرها و برادرهای خویش بود.

در هیات های حسینی و مجالس مذهبی حضور فعال داشت و سعی می کرد از مکتب آل الله درس آزادی و آزادگی بیاموزد.

پس از ماه ها مجاهدت در راه خدا و شرکت در عملیات های مختلف، سرانجام در ششم آذر ماه سال 1361 در منطقه عملیاتی سومار به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

به علت سنگینی درگیری، پیکر مطهرش مدت ها در همان جا باقی ماند تا اینکه با تلاش جستجوگران نور به آغوش خانواده بازگشت و در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

در بخشی از وصیتنامه خواندنی و عبرت آموز وی آمده است: تنها هدفم از این کار مبارزه با نفس و کامل کردن ایمان خود و برای احیای دینم و تداوم انقلاب اسلامیم می باشد که این راه را انتخاب کردم و برای رسیدن به این هدف پای را در چکمه می کنم و خدا را به یاری می طلبم .

زیرا هدفم الله، مکتبم اسلام و مرادم روح الله است.

پس پروردگارا تو خود مرا بیامرز و از سر گناهانم درگذر و جزء اولیاء خودت قرار بده .

مگر ما از حسین (ع) بالاتریم یا ارزش جانمان بیشتر است. ای مردم مسلمان، ما برای خاک نمی جنگیم ما برای اسلام می جنگیم اگر پیروز شدیم و اگر پیروز نشدیم شرمنده هستیم و در نزد خداوند بزرگ روزی می گیریم .

و شما ای امت مسلمان ایران و مستضعفان و مسلمانان جهان، پای در جای پای پیر جماران امام خمینی (ره) قرار دهید و او را در این راه یاری کنید که یاری از اسلام است. مبادا که خدای نکرده مانند اهل کوفه باشید و امام را تنها بگذارید.