سالروزشهادت/زندگی نامه

زندگی نامه شهید محمد علی یوسفی درسالروز شهادتش

ایام ماه محرم وصفر برای مصیبت این بزرگان مداحی میکرد نذری می داد وبا حضور پر شور با جامه مشکی به تن وپای برهنه درمجالس وتکیه دستجات عزا حضور مداوم داشت تا روضه این عزیزان خوانده می شد...

کد خبر: ۴۱۵۳۴۷

يکشنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۶ / 1396 05 September

به گزارش نوید شاهد شهرستانهای استان تهران:شهید محمد علی یوسفی در تاریخ یکم فروردین 1327 درشهرستان خمین از شهرهای مرکز استان اراک روستای لیلیان چشم به جهان گشود .
پس از سپری کردن چند بهار از زندگی ازهمان اوان کودکی درکنارتحصیل درامر کشاورزی درکنار پدر همت گماشت اوبه منظور هرچه بیشتر مدد رساندن به پدرومادر پیر خود درسن سیزده سالگی درهمان اوایل  کودکی به همشیره خود جهت کار به تهران امد ودریک از کارخانه های سنگبری حومه پل سیمان مشغول به کار شد پس از چند سالی کار و تلاش معافیت از خدمت سربازی تن به ازدواج می دهد وبا خانواده ای مذهبی ومتدین وصلت می نماید ایشان درهمان اوایل انقلاب اسلامی یکی از فعالان ومبارزان با رژیم ستم شاهی بود بطوری که قبل از انقلاب دوستان خود را جمع می کرد و به مجالس سخنرانی روحانیت مبارز می بردند ایشان درهمان ابتدای تسخیر مراکز و پادگانهای نظامی شاهنشاهی بطورمسلحانه با چند تنی از دوستان و بچه محلی ها همراه مردم فعالیت داشت بطوری که چند روزی به خانه نیامد. خانواده بانگرانی فراوان دربیمارستانها و بهشت زهرا و کوچه وخیابان دنبال ایشان . می گشتند .پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی یکی از تشکیل دهندگان کمیته های مردمی درمحل بوده وبا جان مال خود شب وروز از انقلاب پاسداری می نمود.
شهید عزیز درتمام مراحل انقلاب راهپیما ییها سخنرانی ها و مجالس انقلابی شرکت می نمود وبا شروع شدن جنگ که باهدف سرنگون کردن انقلاب توسط استکبار طراحی شد ایشان فرزندان خود را محیا برای نبرد با دشمن کرد وفرزندان خود را یکی پس از دیگری راهی جبهه نمود البته خود نیز از این خدمت مستثنا نبود وباکمک مالی و خدمت در پشت جبهه رزمندگان را یاری می نمود ازخصوصیات آن شهید عزیز می توان اخلاص صفای باطنی وعشق و ارادت ایشان به اهل بیت اطهار خصوصاً امام حسین علیه السلام و ابوالفضل العباس دانست اوخادم وارسته شورحسینی بود.

ایام ماه محرم وصفر برای مصیبت این بزرگان مداحی میکرد نذری می داد وبا حضور پر شور با جامه مشکی به تن وپای برهنه درمجالس وتکیه دستجات عزا حضور مداوم داشت تا روضه این عزیزان خوانده می شد .اشک از چشمانشان جاری می گشت بطوری که شانه هایش می لرزید اری او ازهیچ کمک و یاری برای رضای خدا دریغ نداشت به مستمندان کمک میرساند اگرکسی را میدید محتاج است به او یاری می رساند با همه خوش برخورد بود با مردم می ساخت با خانواده با عشق جان می جوشید.
وی در تاریخ پنجم آذر 1377 در ری توسط اشرار به شهادت رسید.
آری اخر نیز با این تینت بمنظور نجات جان دیگری خودرا فداکرد آری هرکه فراغ اورا شنید اشک ریخت یادش گرامی  و راهش پررهرو باد.
مزار این شهید سرافراز ودر بهشت زهرای تهران واقع در قطعه 50 می باشد
منبع: برگرفته از اسناد شهید درمخزن اداره کل شهرستانهای استان تهران