مناجات نامه شهید غلامرضا قاضي زاده+ عکس؛

خدایا به ما توفیقی ده که به مادیات دنیا اهمیتی ندهیم

خدایا به ما توفیق فرما که تا وقتی در این دنیا حیاتمان باقی است تنها تو را پرستش کنیم و بر مادیات دنیا اهمیتی ندهیم.

کد خبر: ۴۱۵۳۳۱

يکشنبه - ۰۵ آذر ۱۳۹۶ / 1396 05 September

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ شهيد غلامرضا قاضي زاده در سال1347 در قصر شيرين متولد شد. تا كلاس سوم راهنمايي درس خواند و مدت4 سال به عضويت رسمي در سپاه خدمت کرد .
شهیدغلامرضا قاضي زاده عضو رسمي سپاه پاسداران ناحيه كرمانشاه بود كه در تاریخ 27 اسفندماه 1366 در عمليات افتخار آفرين و الفجر يا در منطقه حلبچه به علت اصابت تركش مزدوران بعثي به شهادت رسيد .

*مناجات نامه شهید
» یا ابا عبدالله انّی سلم لمن سالمکم و حَرب لمن حاربکم «
ای نفس امارة، خبیثه، بی شرمی تا کی؟ غفلت تا کجا؟ سفاهت تا چند؟ پیش روی تو بهشت و دوزخ آماده است و ناچار در یکی از این دو منزل خواهی بود و نمیدانی کدام است!  تو را با خنده و شادی چه کار؟ با لهو و بازیچه افتاده است؛ نمیبینی که ناگاه مرگ بی خبر می رسد و تا می نگری فرصت ها از دست رفته است؟ ای خدای بزرگ ولاشریک!  چه بسا گناهان بزرگ از من دیدی و در مقابل صبر و بردباری کردی و مرا نزد بندگانت رسوا نساختی،خداوندا! اگر چه عمرم سراسر گناه و عُصیان بوده و هست و در نامه اعمالم جز سیاهی چیزی یافت نمی شود، ولی جزآمرزش و بخشش از تو انتظار ندارم.  خدایا به حق امام حسین )ع(  و به آن سر بریده اش و به آن مادرِ پهلو شکسته اش خودت و به قدرت لایزالت به زندگی و عمرم ادامه ده » عالمالغیب و الشهاده « مرا ببخش، خدایا ترا قسم می دهم به آن تا آن لحظه که حب و عشق و زرق و برق دنیا مرا نگرفته و به بقایم خاتمه بخش که مرگم به ز بقاست. ای خدا در آن شب وحشت و هراس که هیچ کس فریادرس انسان نیست و در آن لحظه که سنگ لحد را بر سر من می گذارند ومی روند، تو خود حسین فاطمه )س( را به فریادم برسان چرا که در دنیا اگر قابل بدانی و بداند برایش گریه کردم، سینه
زدم و بر مادر و اهل بیت اش محزون گشتم و من مزد این کارها را شفاعت آن حضرت در آخرت و همنشینی با او و به فریاد رسیدنم در شب اول قبر می دانم و بس، خدایا این دنیا برای ما خیلی رنج آور و سخت است، خدایا به ما توفیق فرما که تا وقتی در این دنیا حیاتمان باقی است تنها ترا پرستش کنیم و بر مادیات دنیا اهمیتی ندهیم. خدایا سرورانم و یاران به حق حسین )ع( و عشاق راستین آن حضرت همگی رفتند و ما، در فراق آنها ماندیم. با کوله باری از معصیت اما امیدم به تو خالق است خالقی که بر بندگان گناهکارش رئوف و رحیم است. خدایا من با این همه گناهی که کرده ام از روی تو آفریدگاری که خود می فرمایی:  هر چه گناه کنید من بر شما می بخشم و در توبه و رحمتم بر روی همگی شما باز است شرمنده ام و تقاضای این بنده سراپا گناه از تو جز بخشش و عفو نیست، خدایا من از تو می خواهم مرا ازآلودگی نجات بخشی و به طرف خود بخوانی، خدایا همه دوستان و معلمانم که من لیاقت شاگردی آنها را نداشتم به عموحسین اجاقی عزیز؛ غلام دستانبوه، علی باقری، مجید : سوی تو پرواز عاشقانه کردند، دوستان و اساتیدی همچون که هر وقت این عزیزان را می دیدم احساس کوچکی می کردم و هر زمان این سروران گرامی کلوشادی، شهاب خالصی را می دیدم به یاد خدا و حسین )ع( می افتادم چرا که اینان واقعاً الهی و حسینی بودند و حسین (ع)آنان را به سوی خود فراخواند و آنها را در بهشت برین از نعمات الهی متغم ساخت و هر شب جمعه که به مزارشان می رفتم از خود بی خود می گشتم و پی می بردم که چقدر از قافله عقبم و چقدر بدبختم. خدایا از تو میخواهم بر خلقت عظیمت و به ولیعصر (عج)که مرا به این قافله برسانی.

انتهای پیام