وصیت نامه شهید محمد رفیعی:

در سايه ولايت، انسان به ارزشهاى الهى و انسانى خواهد رسيد

اى امت بيدار و اى منتظران و زمينه‌سازان حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) بدانيد كه تنها در سايه ولايت است كه انسان به ارزشهاى الهى و انسانى خواهد رسيد وگرنه هر عملى بدون داشتن ولايت بيهوده است

کد خبر: ۴۱۴۹۴۰

سه‌شنبه - ۳۰ آبان ۱۳۹۶ / 1396 30 August

نوید شاهد کرمان، شهید محمد رضا رفیعی/ یکم اردیبهشت 1347 در روستای شریف آباد از توابع شهرستان رفسنجان به دنیا آمد. تا اول متوسطه درس خواند. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و نهم آبان 1362 در پنجوین بر اثر اصابت ترکش به سینه به شهادت رسید. مزار وی در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

نگاهی به وصيتنامه شهيد محمد رفيعى:

بسم الله الرحمن الرحيم

سلام بر حضرت مهدى دريچه فيض الهى بر خلق و منجى انسانها و درود بى پايان بر نايب بزرگوار حضرت امام خمينى  و درود به روان پاك شهداى اسلام از صدر اسلام تاكنون و سلام بر امت شهيدپرور در خط امام .

براى آخرين بار اين قلم ناتوان را بر روى كاغذ مى‌آورم و احساسات درونى خود را بازگو مى‌نمايم، بعد از سالها كه در خواب و غفلت بودم و سرمايه عمرم را بيهوده به هدر مى‌دادم، نداى رساى امام بزرگوار حجاب قلبم را درهم دريد و دريچه‌اى از نور بر دلم گشوده شد تا در سايه ولايت او خود را باز شناسم و وظيفه خود را احساس كنم.

اينك اين كلمات را مى‌نويسم و بعد از چندى اگر خدا لطفش را بر ما ارزانى دارد و لباس زيباى شهادت را بر تنم بپوشاند، احساس مى‌كنم كه شايد تكليف خود را انجام داده باشم و دين خود را نسبت به اسلام عزيز ادا كرده باشم .

اى امت بيدار و اى منتظران و زمينه‌سازان حكومت جهانى حضرت مهدى (عج) بدانيد كه تنها در سايه ولايت است كه انسان به ارزشهاى الهى و انسانى خواهد رسيد وگرنه هر عملى بدون داشتن ولايت بيهوده است ، همانگونه كه رسول اكرم (ص) فرمودند ( من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميته جاهليه » يعنى هر كس بميرد و امام زمانش را نشناسد مرده است به مردن زمان جاهليت.

و اينك امام امت خمينى بت شكن كه نايب عام امام زمان مى‌باشد پرچمدار اين ولايت هستند و من با خون سرخم شهادت مى‌دهم كه راه امام را انتخاب كردم و به فرمان او لبيك گفتم.

خوشا به حال آن عاشقى كه خدايش توفيق  داده و با خلوص پاك و نيتى كه تنها براى خدا باشد اين راه را بپيمايد و قفس تنگ و تاريك تن را بشكند و روحش  پروازكنان به معشوق واصل گردد . زيرا كه دنيا با تمام دورنگيها و نيرنگها و چهره‌هاى نفاق منافقان براى عاشقان الله كوچك است و تحمل ناكردنى.

خداوندا ما را در راهمان ثابت قدم بدار . خداوندا خودت شاهدى كه من براى اداى تكليفى كه بر گردنم نهاده‌اى  حركت كردم اگر در اين حركت لغزشى در كارم و يا در اخلاصم ذره‌اى اختلال بود ، به فضل و كرم خودت از آن درگذر و مرا بيامرز .

و اما به مادر عزيزم كه عمر پربهايش را در راه تربيت من صرف كرد سلام مى‌رسانم و خواهش مى‌كنم كه هيچگاه از ياد خدا غافل نشود و با ياد خدا دل خود را آرامش دهد. كه قرآن مى‌فرمايد ( الا بذكر الله تطمئن القلوب ) يعنى هان با ياد خدا دلهاى خود را آرامش بخشيد . تا فكر من نباشد كه علاقه‌اش نسبت به من باعث ناراحتى او شود . و اما برادران عزيزم كه هر كدام به حقيقت حق برادرى را نسبت به اين حقير به انجام رسانديد از شما هم طلب بخشش و حلاليت  دارم.

همه  آنها حقى بر گردنم دارند از همه حلاليت ميطلبم  و اما همسرم كه با اميد و آرزوى بسيار به منزل ما آمده بودى اگر در اين مدت زندگى كوتاه ناراحتى و بداخلاقى و بدرفتارى از من ديدى از شما هم حلاليت ميطلبم و از شما مى‌خواهم كه مرا ببخشيد از خداوند بزرگ برايت سعادت در دنيا و مغفرت در آخرت طلب مى‌كنم  يك وصيت كوچكى هم به شما دارم كه اگر خداوند فرزندى به ما عطا كرد در تربيت او كوتاهى نكنى و اگر فرزند ما پسر بود او را بگذاريد درس طلبگى بخواند . انشاءالله.

اما در مورد اموال زندگى شخصى خودم آنچه مربوط به شخص من مى‌شود. من اختيارش را به عهده مادرم و بعد برادرانم مى‌گذارم خلاصه هر طور صلاح مى‌دانند همان كار را بكنند و در مورد بدهكاريهايم. اينكه همه بدهكاريهايم را مادرم مى‌داند  هر چه او بگويد درست است. اما در پايان از تمام خويشان و نزديكان و همسايگان و دوستان تقاضا دارم كه اگر كسى حقى يا طلبى بر گردنم دارد و من در اداى آن كوتاهى و يا فراموشى كردم لطفا، به خانواده‌ام مراجعه كنند و بگيرند و يا حلال كنند. چون طاقت حساب روز قيامت را ندارم .

خداوند سعادت و سربلندى در دنيا و شفاعت محمد و آل محمد درآخرت را به شما عطا بفرمايد .

23/6/62  - مطابق با سوم ماه شوال 1403