تحلیل داستان «دا » به صورت روساخت و ژرف ساخت

ادبیات دفاع مقدس، به عنوان سندی گرانبها، علاوه بر اینکه می تواند یکی از مشخص ترین وجوه ثبت تاریخ باشد، می تواند برای نزدیک نمودن قصه جنگ با فضای واقعی مورداستفاده قرارگرفته و یکی از بهترین روش های حفظ، انتقال و روایت فرهنگ ملی، ازجمله فرهنگ ایثار شهادت و پایداری باشد

کد خبر: ۴۱۴۸۰۴

دوشنبه - ۲۹ آبان ۱۳۹۶ / 1396 29 August

پژوهشگران آرش مشفقی (استادیار و عضو هیأت علمی گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران)

جعفر محمدی (دانشجوی دکتری گروه زبان و ادبیات فارسی، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران)

چکیده

ادبیات دفاع مقدس، به عنوان سندی گرانبها، علاوه بر اینکه می تواند یکی از مشخص ترین وجوه ثبت تاریخ باشد، می تواند برای نزدیک نمودن قصه جنگ با فضای واقعی مورداستفاده قرارگرفته و یکی از بهترین روش های حفظ، انتقال و روایت فرهنگ ملی، ازجمله فرهنگ ایثار شهادت و پایداری باشد. وقتی صحبت از ادبیات و فرهنگ ملی در میان است، به خاطر نقش مشترکی که آحاد ملت با هر نژاد، مذهب و جغرافیایی، در ظهور ادبیات و روایت فرهنگ ملی داشتند و دارند، خودبه خود با نقش بن مایه های بومی در ایجاد این فرایند مواجه می شویم. زیرا نویسنده در نوشتن ادبیات، خاصه ادبیات دفاع مقدّس در نوع روایت خود، از جوهرها و بن مایه های بومی در ساختار، مضمون، درون مایه و مفهوم اثر بهره می برد، لذا ادبیات داستانی دفاع مقدّس دارای پایه هایی از فرهنگ ملی و بومی است.

کلیدواژه ها: دفاع مقدّس، ادبیات پایداری، خاطره نویسی، داستان دا

دریافت متن کامل مقاله