خاطره ای از شهید محمد قلی احمدخسروی؛

امداد غیبی / کبوتر سفید

با صدای خمپاره های عراقی ها،همگی از خواب بیدار شدیم و اسلحه ها را برداشتیم و به حالت آماده باش به انتظار نشستیم. در همین حین کبوتر سفیدی در نزدیکی ما نشست...

کد خبر: ۴۱۴۶۶۹

شنبه - ۲۷ آبان ۱۳۹۶ / 1396 27 August

نوید شاهد فارس: شهید محمد قلی احمدخسروی در پانزدهم اسفند 1338 دیده به جهان گشود. در يک خانواده مستضعف بدنيا آمد . حدود يکسال داشت که مادرش را از دست داد .

اواخر سال 58 وارد سپاه شد . و در سال 59 با آغاز جنگ تحميلي به جبهه رفت.

در مهرسال1360 ازدواج کرد. دو روز بيشتر از ازدواجش نگذشته بود که براي يک مأموريت چند روزه به شيراز مي رود و بعد از آن يعني هفده روز بعد از عروسي عازم جبهه مي شود و در حمله طريق القدس شرکت کرد

وی پس از رشادت های فراوان در در تاریخ پانزدهم اردیبهشت 1361 به شهادت رسید.

امداد غیبی / کبوتر سفید

روزهای اول محاصره ی آبادان بود و بچه ها با همه ی وجود به جنگ با دشمن بعثی مشغول بودند.حدود سه روز بود که هیچ نوع مواد غذایی و آب برای ما نیاورده بودند.
بچه ها روزها یکسره می جنگیدند و شب ها تا توان داشتند به تلاوت قرآن و نیایش پروردگار می پرداختند. به شدت نیرو و مواد غذایی کم داشتیم و حتی نمی دانستیم که در محاصره کامل عراق هستیم.
همگی به شدت ضعیف و خسته شده بودیم و خیلی ها دیگر طاقتشان تمام شده بود.
شب سوم با همه ی ضعفی که بچه ها داشتند به پیشنهاد یکی از رزمنده ها همه دور هم جمع شدیم و دعای کمیل خواندیم. همان شب بچه ها خیلی گریه کردند و از خدا خواستند که آنها را نجات دهد.شب عجیبی بود. بچه ها با ضجه و ناله های جان سوز به ائمه متوسل شده بودند و با همه وجود حضرت مهدی(عج)را صدا میزدند. و آن قدر گریه و زاری کردند تا خوابشان برد.

با صدای خمپاره های عراقی ها،همگی از خواب بیدار شدیم و اسلحه ها را برداشتیم و به حالت آماده باش به انتظار نشستیم. در همین حین کبوتر سفیدی در نزدیکی ما نشست. همه بچه ها دویدند تا آن را بگیرند و سنگر به کلی خالی شد. کبوتر پرواز کرد و کمی آن طرف تر نشست. دوباره همه به سمت کبوتر رفتیم و هنوز امیدوار بودیم که آن را بگیریم. حسابی که از سنگر دور شدیم صدای انفجار مهیبی سرها را به سمت سنگر برگرداند.خمپاره ای درست به داخل سنگر ما خورده بود و سنگر خالی را به هوا فرستاده بود.
همه مات و مبهوت به سنگر ویران شده خیره شده بودیم و کبوتر سفید،فارغ البال در آسمان آبی جولان می داد

انتهای متن/
خاطرات شهید محمدقلی خسروی
منبع: کتاب دامنه های آبی بهشت