شهدای آبان استان گیلان

زندگينامه شهيد سيد مهدي صابر هميشگي از بدو تولد تازمان شهادت

شهيد سيد مهدي صابر هميشگي در سومار در اثر اصابت ترکش وشيميائي شدن درحالي که به طور کامل سوخته وپاي چپش قطع شده بود به درجه رفيع شهادت رسيد.

کد خبر: ۴۱۴۲۶۳

يکشنبه - ۲۱ آبان ۱۳۹۶ / 1396 21 August

نویدشاهدگیلان: شهيد سيد مهدي صابر هميشگي  در تاريخ 1346/5/15 در روستاي سياهکوچه شهرستان آستانه اشرفیه در خانواده اي فقير وپر جمعيت به دنيا آمد. تحصيلات ابتدائي خود را در مدرسه شهيد احمدتنها به پايان برد.

با توجه باينکه پدرش از سلامتي جسمي مناسبي برخوردار نبود ونمي توانست مخارج خانواده را تأمين نمايد بنابراين مهدي مجبور شد که در همان اوايل کودکي به سمت کار کردن وکسب درامد برا يخانواده رو آورد . مهدي در همان دوران ابتدائي تا راهنمايي کارهاي مختلفي اعم از دستفروشي ، کار در نانوائي ، کار درمغازه خواربارفروشي ، شستن ماشين ها وکارهاي نختلفي انجام داد تا بتواند کمي از از هزينه هاي خانواده را تأمين نمايد. مهدي در همان اوان نوجواني به مسائل ديني ونماز وقرآن اهميت خاصي قائل بود وبه طور مستمر در کنار کارکردن در کلاس هاي قرآن و دعا وزيارت هاي مختلف شرکت مي کرد. او با توجه باينکه از خانواده سادات بود مردم روستا به او علاقه خاصي دارند وبراي او نذرهاي مختلفي ،انجام مي دادند پس از اتمام دوران ابتدائي براي ادامه تحصيلات به مدرسه راهنمائي شهيد ميثم تمار بازکياگوراب ثبت نام نمود.

در کنار مدرسه به طور فعالتري در پي کسب در آمد براي خانواده فعاليت مي نمود پس از مدتي به دليل افزايش جمعيت خانواده در حالي که در کلاس سوم راهنمائي تحصيل مي نمود از ادامه به درس انصراف داد وفقط به کسب در آمد براي خانواده مشغول شداز آنجا که فرزند ارشد پسر خانواده بود، از اين جهت احساس مسئوليت شديدي را احساس مي نمود، مهدي د ر سن 18-15سالگي دوران بسيار سختي را پشت سر گذاشت. براي کسب درآمد بيشتر به اجاره زمينهاي زراعي پرداخت وبه همراه خانواده به شدت به کار مشغول شد در همين دوران به زيارت حضرت معصومه (ص) تشريف يافت پس از شروع دوران جنگ تحميلي به خدمت مقدس سربازي رفت وبه جنگ عليه رژيم غاصب عراق پرداخت در چندين ماه خدمت دو تا 3 روزه  به دليل  علاقه مندي شديد به پدر ومادر به مرخصي چند روزه آمد. در اين دوران نامه هاي متعددي براي خانواده ارسال نمود واز احوال خويش براي خانواده صحبت نمود. در بار آخري که مهدي به مرخصي آمد با اطرافيان وخانواده خود به طور بسيار عجيبي خداحافظي نمود .

وهمانطور که اطرافيان بارها تعريف نمودند در اين خداحافظي جملات زير را بيان نمود با توجه باينکه رفقاي بسياري را در جنگ در جلوي چشمم شهيد شدند و بهترين رفيقم «ابراهيم غفوري هم محله اي» به شهادت رسيده من هم به زودي به او ملحق مي شوم و اين ديدار آخرين ديدار ما خواهد بود. پس از شهادت من در مراسم پرچم کشورم را بلند کنيد ودر مراسم حرکت دهيد همواره به انجام واجبات  ومستجبات اهميت خاصي مي داد وبه نماز صبح اهميت خاصي مي داد و هميشه به عنوان اولين نفر درهنگام اذان صبح بيدار مي شود وخانواده اش را براي انجام نماز صبح بيدار مي نمود. تا امروز نزد مردم روستا به دليل علاقه شديد به او نذرها وسفره هاي متعدد نذري را برروي مزارش برگزار مي کنند . مهدي سرانجام در تاريخ 1367/3/20 در سومار در اثر اصابت ترکش وشيميائي شدن درحالي که به طور کامل سوخته وپاي چپش قطع شده بود به درجه رفيع شهادت رسيد.