وصيتنامه شهید ابوالقاسم دشتى مرويلى+دستخط شهید

از دوستى با مردمان پست و فرومايه بپرهيزيد

از خانواده‌ام تقاضا دارم به هيچ وجه احساس عجز نكنند كه اين دنيا ارزش عجز را ندارد و شما هم به زودى به ما مى‌پيونديد. فقط و فقط و فقط ايمان كامل داشته باشيد. از همگى تقاضا دارم هميشه از خداى بزرگ بخواهيد كه شربت شهادت را به شما بنوشاند. تا مى‌توانيد از دوستى با مردمان پست و فرومايه بپرهيزيد كه باعث كم ارزشى و بى آبروئى ميشود.

کد خبر: ۴۱۳۱۴۹

يکشنبه - ۰۷ آبان ۱۳۹۶ / 1396 07 August

بسم الله الرحمن الرحيم

با درود فراوان به محمد مصطفى(ص) و آرزوى دوام هر چه بيشتر براى جمهورى اسلامى.

بدينوسيله وصيت نامه‌اى در اختيار دوستان قرار می دهم.

اگر چنانچه افتخار نوشيدن شربت شهادت را در اين ‌ماموريت و ماموريت‌هاى آينده پيدا كردم.

1- از همگى دوستان و آشنايان استدعا دارم كه در سوگم نگريند چون اين عمل ضد انقلابيون را شاد خواهد كرد.

2- در بقيه موارد طبق قرآن و رساله‌هاى شرعى (رساله امام خمينى) رفتار شود.

3- به هيچ وجهى براى هيچ يك از اعضا خانواده‌ام مراجعه به هيچ سازمانى نكنند.

4- هيچ يك از دوستانم را به زحمت نيندازند حتى نزديكترين آنها را، اگر چه جهت كمك تقاضاهاى مكرر كنند مگر

حقى را كه توسط يكى از اعضاى سازمان به جلوى منزل بياورند كه در آن صورت ايرادى ندارد البته اگر پولى به درب

منزل ‌آوردند از طرف خانواده‌ام كنجكاوى شود و علت و موضوع را دقيقا زير نظر داشته باشند مبادا كمک غير حقى

يا كمکی از طرف دوستان باشد چون ما بايد فقط از خداى بزرگ كمك بخواهيم.

از خانواده‌ام تقاضا دارم به هيچ وجه احساس عجز نكنند كه اين دنيا ارزش عجز را ندارد و شما هم به زودى به ما مى‌پيونديد. فقط و فقط و فقط ايمان كامل داشته باشيد.

5- از همگى تقاضا دارم هميشه از خداى بزرگ بخواهيد كه شربت شهادت را به شما بنوشاند.

تا مى‌توانيد از دوستى با مردمان پست و فرومايه بپرهيزيد كه باعث كم ارزشى و بى آبروئى ميشود.

------------------

ابوالقاسم دشتى مرويلى دوم آذر ماه سال 1329 در روســتاي مرویل شهرستان ملایر از توابع استان همدان و در خانواده ای ساده زیست و مذهبی به دنیا آمد.

سال 1336 وارد دبستان شد و تحصیلات خود را تا پایان مقطع متوسطه ادامه داد و موفق به اخذ مدرک دیپلم شد.

سال 1352 ازدواج کرد و صاحب یک پسر و یک دختر شد که از وی به یادگار مانده است.

در سال های انقلاب با شرکت در فعالیت های انقلابی و راهپیمایی های مردمی سعی کرد تا سهم خود را در پیروزی مردم ایران بر رژیم طاغوت ادا کند.

با آغاز جنگ تحمیلی بنا به تکلیف شرعی و قانونی به خدمت سربازی اعزام شد و به نیروی شهربانی پیوست.

با شدت گرفتن جنگ و حمله ناجوانمردانه عراق به شهرهای ایران، به صورت داوطلبانه روانه جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و پس از ماه ها مجاهدت در راه خدا، سرانجام در نهم آبان ماه سال 1359 با درجه استوار یکم بر اثر اصابت گلوله مستقیم دشمن در آبادان به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست.

مزار وي در گلزار شهداي زادگاهش واقع است.
یادش گرامی راهش پر رهرو باد.