پرواز دو کبوتر عاشق/ شهید مجيد سعيديان به روایت مادر

رو به آسمان كردم و گفتم: «خدايا پسرهايم را در راه تو و دين تو فرستادم جبهه، ميگن اين‌ها سربازان امام زمان(عج) هستند، پس خودت در پناه آقا حفظشان كن، يا من هر دو را زنده ببينم و يا شهيد.»

کد خبر: ۴۱۳۰۹۲

يکشنبه - ۰۷ آبان ۱۳۹۶ / 1396 07 August

نوید شاهد کرمان، "هنوز درسش تمام نشده بود كه تصميم گرفت به همراه برادرش مهدي برود جبهه. مجيد در رشته رياضي فيزيك تحصيل مي‌كرد، استعداد خوبي در درس خواندن داشت، هر سال با معدل بالا قبول مي‌شد. آرزويم اين بود هر چه زودتر ديپلمش را بگيرد و وارد دانشگاه شود.

آن روز وقتي كنارم نشست و گفت که تصميم دارد همراه مهدي برود جبهه، قبول نكردم و راضي نشدم به رفتنش. گفتم: «امسال سال آخر دبيرستان هستي، اجازه نمي‌دهم مدرسه‌ات را رها كني و بروي جبهه.» گفت: «نگران درس خواندنم نباش، من همان جا هم مي‌توانم درس بخوانم.»

قبول نكردم و خيلي محكم گفتم نه. بلند شدم از اتاق بيرون رفتم، دنبالم به راه افتاد با خواهش و تمنا خواست راضي شوم به رفتنش. اول قبول نمي‌كردم اما دلم تاب نياورد، كم كم با اصرار بيش از حدش رضايت دادم همراه برادرش مهدي بروند.

روزي كه قرار بود با يكديگر عازم شوند تا درب خانه بدرقه‌شان كردم وقت خداحافظي رو به مجيد كردم و گفت: «مجيد جان، مراقب رفتارت باش مادر، يه وقت حرفي نزني كه جلوي بچه‌ها آبروي برادر بزرگت برود، به او بي‌احترامي نكني.» مجيد دست روي چشم‌هايش گذاشت و با لبخندي كه روي لب نشاند گفت: «چشم مادر، نگران نباش.» بعد نگاهي به مهدي انداخت و ادامه داد: «من نوكر آقا مهدي هستم.»

آن روز هر دو از خانه بيرون رفتند، من تا انتهاي كوچه با نگاهم بدرقه‌شان كردم. وقتي وارد خانه شدم دلتنگي عجيبي وجودم را فراگرفت، خودم را محكم نگه داشتم كه گريه‌ام نگيرد. رو به آسمان كردم و گفتم: «خدايا پسرهايم را در راه تو و دين تو فرستادم جبهه، ميگن اين‌ها سربازان امام زمان هستند، پس خودت در پناه آقا حفظشان كن، يا من هر دو را زنده ببينم و يا شهيد.»

يك سال بعد در عملياتي خبر آوردند هر دو مفقود شده‌اند و من مدت‌ها آن‌ها را نه زنده ديدم و نه شهيد.

راوي: مادر شهيد

شهید مجيد سعيديان/ هجدهم بهمن 1343، در كرمان به دنيا آمد. تا سال‌چهارم متوسطه درس خواند، به‌ عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. هشتم مرداد 1362،‌ در مهران براثر اصابت گلوله به شهادت رسيد. پيكر وي مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و پس از تفحص سال 1366، در گلزار شهداي زادگاهش به خاك سپرده شد. برادرش مهدي نيز شهيد شد.