شهید والامقام سید مهدی احمد پناهی

وصیت نامه شهید سید مهدی احمد پناهی

سنگر مدرسه را خالي نگذاريد و هميشه كوشش كنيد كه خدمتگزار جامعه باشيد

کد خبر: ۴۱۲۹۷۲

شنبه - ۰۶ آبان ۱۳۹۶ / 1396 06 August

سیدمهدی احمدپناهی

بسم‌الله الرحمن الرحيم

بسم رب الشهداء و الصديقين

سلام عليكم و رحمةالله و بركاته

«ولاتحسبن الذين قتلوا في سبيل‌الله امواتا بل احياء عند ربهم يرزقون»[1] «و هرگز گمان نكنيد كساني كه در راه خدا كشته شده‌اند مرده‌اند، بلكه زنده‌اند و نزد خدايشان روزي مي‌خورند».

با سلام و درود به امام زمان(عج) و به امام امت. رزمندگان اسلام اينانند كه[2] در مقابل كفر، ستيز و مقابله مي‌كنند و با جهاد جان ستيز مي‌كنند و خدا انشاءالله تمام نبردها و خون‌ها را قبول درگاهش قرار دهد و به اميد آزادي اسرا اسلام، به‌خصوص دانش‌آموز قهرمان، مصطفي امامي،[3] كه با استقامت و صبر در زندان‌ها و شكيبايي، منتظر نصرت رزمندگان هستند كه آزاد شوند و خدمت كنند و به اميد شفاي معلولين و مجروحين كه چند سال در تخت بيمارستان‌ها منتظر آقا امام زمان و شفاي آنها توسط[4] آقا هستند و به اميد خبر سلامتي مفقودين و گمنامان و[5] رسيدن به خانواده‌هاي آنها و درود به خانواده‌هاي معظم شهدا كه آن چيزي كه خيلي دوست دارند، فداي اسلام كردند. چنان‌كه امام هم مي‌گويد، شما خانوادة شهدا چشم و چراغ باشيد[6] و خدا هم مقام والايي براي خانواده شهدا در نظر دارد و بعد از سلام و درود، اميدوارم خدا اين بندة حقير و كوچك را[7] كه آن‌قدر گناه كرده‌ام ببخشايد و در رتبة آن امامان و صالحان و اصحاب خاص حسين قرار دهد و التماس دعا و تقاضا دارم از شما ملت ايثارگر، كه خدا تمام گناهانم را ببخشد و بنده به‌عنوان يكي از افراد جامعه كه توفيق رفتن به جبهه را يافتم و در كنار سنگرنشينان جان‌بركف به مبارزه و نبرد پرداختم و در محلي آكنده از عشق و صفا و اخلاص و معنويت است، بالاخص هنگام عمليات كه برادران با چه شوقي منتظر عمليات هستند كه به ديدار معشوق خود بپيوندند و اينكه شما ملت شهيدپرور اگر مي‌توانيد بايد به جبهه برويد و با نثار جان و مال خود، ادامه دهنده راه شهدا باشيد و بنده مثل وصيت و پيام تمامي شهدا به شما ملت يادآوري مي‌كنم كه سنگر نمازجمعه و جماعت را خالي و تنها نگذاريد و هميشه يك‌طوري كار كنيد كه ايجاد همبستگي و اتحاد بيشتر كند، ولي اگر اتحاد و جماعت‌ها كم باشد دشمنان اسلام و منافقان سوءاستفاده [كرده] و خوشحال مي‌شوند، پس حتماً بايد ارزش دهيد به نمازجماعت‌ها، به‌خصوص نمازجمعه كه خيلي تأكيد مي‌شود و پيامم به پدر مادر مهربان و عزيزم اين است كه صبر و شكيبايي را پيشه كنيد و در هر كاري مقاومت و استقامت كنيد. پدرجان، از زحمات بي‌پايانت خيلي تشكر مي‌نمايم و به من آموختي درس ايمان و جبهه و جنگ را و حال اي مادر عزيزم و دلسوزم، از شما خيلي تشكر مي‌كنم و از بي‌خوابي‌ها و زحمات زياد و سختي‌ها كه من را تا به اينجا آوردي و بزرگ كردي و برايم كشيدي متشكرم و اين را مي‌دانم كه در ناراحتي گريه و زاري نمي‌كني، اما تذكر مي‌دهم[8] كه صبور باشي و گريه براي امام حسين(7) و علي‌اكبر(7) و حضرت زينب(3) كن نه براي من، زيرا دشمنان اسلام منتظر همين گريه‌ها و ناله‌ها هستند كه حرف‌هاي پوچ و بي‌ارزش خود را بزنند.

پدر و مادرم، از شما حلاليت مي‌طلبم كه آن دنيا روسفيد در نزد خدا باشم و باكي نداشته باشم و پيامي هم به برادرانم دارم، حاجي آقا سيدجلال، آقا سيدجمال، آقا سيدكمال و آقا سيدمحمد كاظم كه اميدوارم مرا ببخشيد و حلالم كنيد. مخصوصاً از برادر بزرگم، و متشكرم از مشكلات درسي كه برايم كشيدي و كارهايي كه برايم انجام دادي و آقا سيدكمال و سيدمحمدكاظم، سنگر مدرسه را خالي نگذاريد و هميشه كوشش كنيد كه خدمتگزار جامعه باشيد و ادامه‌دهندة خون شهدا و پيامم به خواهرم اين است كه ايمان و حجاب را حفظ كنيد كه حجاب شما و حجاب خواهران ديگر كوبنده‌تر از خون شهدا است و همين‌طور درس را با جديت بخوان و مرا ببخش و در پايان پيامم به تمام خويشان و دوستان به‌خصوص احسان، دائي خوبم، اين است كه مرا ببخشيد و طلب حلاليت از همة شما دارم.

اي امت شهيدپرور، ادامه‌دهنده و عمل‌كنندة به وصاياي شهدا باشيد.

«انشاءالله»

بندة حقير اسلام، سيدمهدي احمد پناهي

1/12/1365

در معبد عشق جان فدا بايد كرد

يعني به حسين اقتداء بايد كرد

بي‌سر به لقاء يار بايد رفتن

ديني‌ست كه اينگونه ادا بايد كرد

خدايا خدايا تا انقلاب مهدي خميني را نگه دار

رزمندگان اسلام نصرت‌عطا بفرما

زيارت كربلا نصيب ما بفرما

[وصيت‌نامه‌اي ديگر]

بسم ‌رب الشهداء و الصديقين

به‌نام خداي بندگان نه مخلوقات

«و من‌المؤمنين رجال صدقوا»[9] از مومنين مرداني هستند كه برعهد خود وفا كردند و از جان خود كه شيرين‌ترين چيز در دنيا بود گذشتند و با نثار خونشان نشان دادند كه ديوانه حُسينند و ديوانه و عاشق بودن حسين(7)، به حرف نيست و با[10] سخن و محبت تمام نمي‌شود، بلكه بايد در عمل سردار عشق بود و در عمل نشان داد دوست داشتن حسين(7) را و براي مولا يك جان و ده‌ها جان كافي نيست، شهيدان و جان‌نثاران افسوس مي‌خورند، كه چرا يك جان دارند كه در راه خدا بدهند، چرا بيشتر نداند.

پس بايد ديوانة حسين(7) بود تا آقا قبول بفرمايد.

با سلام به امام زمان(عج) و نايب برحقش اميد مستضعفان جهان و حضرت آيت‌‌الله منتظري[11] و اميد پيروزي رزمندگان اسلام در نبرد با كفار بعثي و آزادي اسرا كه واقعاً از صابرينند كه با صبرشان[12] اسلام را زنده مي‌كنند و اميد شفاي معلولين و مجروحين كه اينها هم از صابرانند و نشانه ملي ايثارند.

تذكر خدمت برادران و خواهران و ملت عزيز و دوستان فداكار: اي مردم، سنگرها را خالي نگذاريد و اسلحه‌هاي شهيدان را برداريد. مي‌دانند برادراني كه در جمع ما بودند كه چون ديدند درخت اسلام به خون نياز دارد، خونشان را فدا كردند (حال جاي اينها خالي است و بايد به نداي حضرت امام مُدظله العالي) كه رفتن به جبهه از اهم واجبات الهي است، لبيك گفت و به جبهه‌هاي نبرد حق عليه باطل رفت و در صفوف پيكار نمازها را به جماعت بخوانيد و نمازجمعه را هرچه مستحكم‌تر كنيد و به ابرقدرت‌ها، قدرت اسلام را[13] نمايش دهيد.

براي طلاب عزيز و گرامي: انشاءالله با درس خواندنتان در آينده جامعه را بسازيد و اسلام را گسترش دهيد به تمام جهان و بندة خطاكار را حلال كنيد.

اينك پدر و مادر مهربان: تشكر از سختي‌هايي كه براي من كشيديد و بزرگ كرديد و درس جانبازي را ياد داديد، سعي كنيد الگو براي ديگران باشيد و براي خانواده‌هاي شهدا، دل‌تسلاّ باشيد و انشاءالله فرزند كوچك‌تان را حلال كنيد و از خدا طلب بخشش براي بنده نماييد. برادرانم، شما هم بنده را حلال كنيد و آقا سيدكمال و محمدكاظم درس و سنگر مدرسه را خالي نگذاريد و حاجي آقا، شما هم مردم را بيشتر در خط اسلام راهنمايي كنيد.

[...][14] خواهرانم، شما با حجابتان، كه كوبنده‌تر از خون شهيد است، اسلام را نگه داريد و ديگران را هم ارشاد نماييد و سخت جلوي اينكارها را بگيريد.

و در آخر، اي خانواده‌هاي محترم شهدا و مفقودين و اسرا و معلولين و مجروحين صابر باشيد و [اين][15] مشت محكمي به دهان آمريكا و طرف‌دارانش بزنيد كه ديگر نتواند از جاي خود بلند شود.

پدر و مادرم: در شهادتم اگر خدا قبول كند، گريه نكنيد و اگر مي‌كنيد، براي امام حسين(7) و يارانش گريه كنيد و بدانيد كه شهدا مقامشان خيلي والا است بيش از آنكه فكر مي‌كنيم.

ديگر عرضي نيست، خداحافظ شما، خدايا شكرت.

حسينا من به‌سوداي غمت ديوانه خواهم شد

به روز وصل رويت از همه بيگانه خواهم شد

«مولاي يا مولاي انت مولاي و انا العبد و هل يرحم العبد الا المولي».[16]

حقير خدا

سيدمهدي احمد پناهي

روز شنبه 27/4/1366 در دست [...] ولي‌عصر

ساعت 8 و 32 دقيقه و 45 ثانيه

[1]- آل عمران/ 169.

[2]- در اصل وصيت «كه اينانند در مقابل».

[3]- از عبارت چنين برمي‌آيد كه مصطفي امامي از آزادگاني است كه در زندان‌هاي بعثي مقاومت چشمگيري از خود نشان داده است.

[4]- افتادگي دارد [آنها توسط].

[5]- [واو] اضافه شده است.

[6]- امام خميني: «خانوادة شهدا چشم و چراغ اين ملتند» (صحيفة امام، دورة 22 جلدي).

[7]- در اصل وصيت «را» افتاده است.

[8]- در اصل وصيت «تذكر مي‌كنم».

[9]- بخش اول آيه 23 سورة احزاب.

[10]- افتاده از اصل وصيت «با».

[11]- ر.ك. تعليقات.

[12]- قبل از واژة اسلام «را» در اصل سند زايد است.

[13]- واژة «را» از قلم افتاده است.

[14]- خوانا نيست.

[15]- «اين» در اصل وصيت اضافه است.

[16]- فرازي از مناجات حضرت امير. (مفاتيح‌الجناح، شيخ عباس قمي، ص401)

منبع : کتاب وصیت نامه شهدای استان سمنان/ بنیاد شهید و امور ایثارگران استان سمنان