شهید اصغر مظفرپور

پاسدارگمنام شهيد در حادثه سقوط هواپيمای c130 فرماندهان ارتش کیست؟

شهید اصغر مظفرپور فرزند علی اکبر در سال 1341 در شهر مقدس قم چشم به جهان گشود. او در تاریخ 60/7/7 در جبهه دارخوین در نبرد با مزدوران بعثی به شهادت رسید.

کد خبر: ۴۱۱۹۷۶

شنبه - ۲۲ مهر ۱۳۹۶ / 1396 22 July

شهيد علي اصغر مظفري پور در پنجم تير ماه 1341 در يكي از روستاهاي همدان در يك خانواده فقير و مستضعف پا به عرصه هستي نهاد. وي از همان اوائل زندگي روحي سرشار از عاطفه و گذشت و محبت و عشق به ديگران داشت و لذتهاي زودگذر دنيايي در اراده استوارش بي مقدار مي نمود. در اوايل نوجواني با احكام مقدسه اسلام عزيز آشنا و نسبت به رعايت آن در زندگي شخصي و خانوادگي و اجتماعي خود تعهدي فوق العاده و حيرت انگيز داشت.

شهيد تا كلاس چهارم دبيرستان تحصيل خويش را ادامه داد و هميشه در امر تحصيل موفق بود لكن هميشه از نداشتن محتواي اسلامي و مذهبي كتابهاي درسي خود بسيار ناراحت و متاسف بود بطوريكه چندين بار قصد داشت تحصيل را ترك كند. اصغر از چنان روجيات اسلامي برخوردار بود كه در هر جا كه حضور داشت سعي بر ساختن و تغيير ماهيت آن بسوي يك ماهيت اسلامي گام بر مي داشت و اگر نمي توانست از آن محيط خارج و يا به عبارتي هجرت مي نمود. بعنوان مثال در يكي از تابستانهاي تعطيلي خود در يك مهمانسرا مشغول بكار شد و هر چه تذكر داد مبني بر رعايت نمودن دستورات اسلام در آشپزخانه و محيط مهمانسرا ثمر نبخشيد لذا آنجا را ترك نمود.

با آغاز شدن حركت خروشان و توفنده انقلاب اسلامي به رهبري حضرت امام خميني؛ وي گمشده خويش را پيدا نمود و در پي تحقق انقلاب حركت خويش را آغاز نمود و هميشه در مدرسه تمامي تظاهراتها و پحش اعلاميه ها و درگيريهاي با مزدوران رژيم را آغاز و رهبري مي نمود و چندين بار بخاطر اين مسائل با معلمين هوادار رژيم درگير شده و از دست آنها نيز كتك خورد و چند بار تصميم به اخراج وي از مدرسه گرفتند.

بعد از پيروزي انقلاب به سبب علاقه شديدي كه به سپاه پاسداران انقلاب اسلامي داشت وارد سپاه شد و با آغاز جنگ تحميلي رژيم وابسته صدام خائن با اينكه دو ماه مانده بود تا ديپلم خود را بگيرد عازم جبهه هاي دفاع از سرزمين خون و شهادت گرديد و قبل از اعزام به دوستانش و خانواده اش گفته بود كه اگر صبر كنم تا ديپلمم را بگيرم جنگ تمام مي شود و من از اين فيض الهي بي نصيب مي شوم. هنگام خداحافظي با خانواده اش مادر مكرمه اش مريض بودند و مادر خود را به پدر سپردند و از ايشان تعهد گرفتند كه مراقب مادرشان باشند و عاقبت در جبهه مورد اصابت گلوله از ناحيه كتف و شانه قرار گرفتند و مجروح شدند؛ جهت مداوا به همراه هواپيماي 130 به تهران اعزام شدند و بعد از سقوط هواپيما اصغر نيز همراه شهيد كلاهدوز-نامجو-فلاحي- جهان آرا و فكوري بشهادت رسيدند و فردا صبح به علت عدم شناسائي بعنوان شهيد گمنام تشيع و دفن شدند و بعد از دفن شناسائي گرديد. راهش پر رهرو باد.

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم