شهادت هجدهم مهر ماه؛

شهادت گشودن پنجره ای از بقا به روی جان قدسی انسان است / شهيد عليرضا صفری

دخترانم: قرآن را قرائت کنيد و مفاهيم آن را بفهميد تا کسی خط زندگيتان را غلط نخواند نمره رستگاری را از فيض قرائت قرآن کتاب خدا در لوح زندگی بنگاريد. درس بخوانيد که جهل از هزار گلوله دشمن بدتر است.

کد خبر: ۴۱۱۷۰۹

سه‌شنبه - ۱۸ مهر ۱۳۹۶ / 1396 18 July

نوید شاهد فارس : شهيد عليرضا صفری در دوازدهم فروردین 1325 در روستای موک فیروز آباد در خانواده ای مذهبی و متدين ديده به جهان گشود. پس از گذراندن مراحل کودکی به مدرسه رفت و تا کلاس چهارم درس خواند سپس ترک تحصیل کرد و با خانواده به شيراز آمد.

در سال 1345 تشکيل خانواده داد و به ارتش پیوست. و با سمت  استواريكم از پادگان مركز پياده شيراز داوطلبانه به جبهه اعزام شد و سرانجام در هجدهم مهر 1360 در کردستان منطقه عملياتي بوکان بر اثر اصابت تير مستقيم ضد انقلابيون به شهادت رسید. روحش شاد.

( متن وصیت نامه )

بسم الله الرحمن الرحيم

مي خواهم به پاس نور افشانی های انقلاب در راه پاسداری از اهداف والای نظام جمهوری اسلامی پيرو پير جماران خمينی نستوه به جبهه عازم گردم. می خواهم صميمانه در مکتب آبرو بخش مولايم آيت الله العظمي خميني شاگردي کنم و نامم را بر برگ دفتر عشق و شوق، با رنگ وفا بنگارم.

می دانم درِ گلخانه شهادت را،مي گشايد کليد کوچک ما

اميد که در بزم شهيد بر سفره الهی (شهادت) ما را بپذيرند. مرگ اگر برای بسياری نقطه پايان و مرحله شروع فراموشی و از ياد رفتن است يقين دارم که براي شهيد فصل روشن و نوراني آغاز يک حيات برتر و متعالي و خدايي است.
آري شهادت گشودن پنجره اي از بقا به روي جان قدسي انسان است. شهادت پر کشيدن در فضای معنوی قرب الهی است و من اين بقا و قرب را عاشقانه می خواهم. می خواهم برای (عمل به وظيفه ام) شهامتی در حد بالا و عزمی آهنين داشته باشم.

مي دانم که همسرم بعد از من مسئوليتش چند برابر مي شود و مي شناسمش که در وفاداری نمره اش بيست است.
پسرم می خواهم در زندگی آنقدر شجاع  دلير باشي که بی حضور من روی پای خود بايستی و هيچگاه استقلال و آزادی خود را فدای بی اعتقادی و بی ايمانی نکنی.

سه دختر عزيزم، کوچک بابا،سه ساله من،بزرگترينم،ده ساله من و تو که نه کوچکي و نه بزرگ،اي هشت ساله من:
مي خواهم طوري تربيت شويد که نجابت و حيا شما همان نجابت و حياي زهرا(س) باشد. می خواهم علم بياموزيد و از جاهلان و غافلان نباشيد می خواهم خوشبخت شويد و در سايه نجابت و علم برای خود و جامعه کسی شويد.
کاش می شد دوباره ببينمتان! فرزندانم! نماز را وقتی بر شما واجب شد بخوانيد تا بر کشور وجود خود راحت حکومت کنيد.
قرآن را قرائت کنيد و مفاهيم آن را بفهميد تا کسی خط زندگيتان را غلط نخواند نمره رستگاری را از فيض قرائت قرآن کتاب خدا در لوح زندگی بنگاريد.
درس بخوانيد که جهل از هزار گلوله دشمن بدتر است.
بی ياد خدا، هيچ کاری انجام ندهيد که از هر بمب شيميايی ويرانگرتر است.
بی قدم صدق، در هيچ راهی گام برنداريد که مين های ريا و مکر و فريب پای اراده تان را قطع نکند.

از تفرقه بپرهيزيد که در تپه گمراهی به صف دشمن سر در نياوريد. سنگر خانه و مدرسه را حفظ کنيد تا مورد اصابت گلوله های سرخ هوا و هوس و شکارچيان کمين نشسته ارزشها واقع نشويد. زمان را بشناسيد و با آن پيروی کنيد زيرا وقت منتظر هيچ کس و هيچ(سربازي ) نمي ماند.

آري شما هم مثل من سرباز هستيد من با خصم دون می جنگم. جهاد اصغر شما بايد با نفس پست خود مبارزه کنيد تا جهاد اکبر کرده باشيد.
من اگر چه شمع سوخته ام ليک مي خواهم زندگيتان با مشعل باور و يقين همواره روشن باشد.

ان شاءالله

دوستتان دارم و تا قيامت چشم انتظار لقاء و وصالتان! مادرم شيرت را حلالم کن. پدرم حقت را به من حلال نما. خواهران و برادرانم آن باشيد که خدا می خواهد.والسلام

انتهای متن /
منبع: پرونده فرهنگی ، مرکز اسناد ایثارگران فارس