من شرح دردهای دلش را شنیده ام / دردی که از نگاه شنیدم نه از زبان

احمد حسین پور علوی سروده زیر را به برادرش «حسن علوی جانباز قطع نخاع از گردن که پس از ده ماه مجروحیت سخت به شهادت رسید» تقدیم کرده است.

کد خبر: ۴۱۱۴۶۲

يکشنبه - ۱۶ مهر ۱۳۹۶ / 1396 16 July

تا روزهای آخر عمرش کشان کشان
میرفت پشت پنجره ای رو به آسمان

من شرح دردهای دلش را شنیده ام

دردی که از نگاه شنیدم نه از زبان

تنها کنار تخت برادر نشسته ام

مهمان داغ او شده ام یک دو استکان

از زخم های بستر او بیشترشده

تعداد زخم های زبانی که این و آن...

انگار شهر غم زده از یاد برده است

آن روزها که گلهای از گرگ ناگهان...

از هرچه بگذرم سخن درد خوشتر است

دردی که آتشم زده تا مغز استخوان

گاهی که بیشتر دل او تنگ میشود

مثل غروب جمعه و مثل دم اذان

بگذار لحظه ای تو خودت را به جای او

با یک غم بزرگ به اندازهی جهان

او کربلا و مکه و مشهد نرفته بود

دنیای او مسیر حرم بود و جمکران

حالا تمامشان لب ایوان نشسته اند

گفتند عهد بسته شبی با کبوتران...

حالا منم که ساکت و آرام مانده ام

تنها کنار پنجره ای رو به آسمان

سروده احمد حسین پور علوی
منبع: چشمه آیینه، گزیده شعر کنگره ایثار / به کوشش داریوش ذوالفقاری، معاونت فرهنگی و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران، انتشارات مهر تابان 1395.