آرایه‌ي جمیل!

به لب رسید و نبوسید سرخی لب را / که آب، تاب ندارد بفهمد این تب را / فرات بر لب دریا رسیده بود اما / نشد که درک کند مستی لبالب را

کد خبر: ۴۱۱۴۶۰

يکشنبه - ۱۶ مهر ۱۳۹۶ / 1396 16 July

به لب رسید و نبوسید سرخی لب را
که آب، تاب ندارد بفهمد این تب را

فرات بر لب دریا رسیده بود اما

نشد که درک کند مستی لبالب را

چگونه لب بگشاید؟ ندیده بود از پیش

به هم سپیدۀ صبح و سیاهی شب را

جمال سیرت و صورت، وفا و فضل و ادب

بنازم این همه آرایه‌ي مرتب را

تمام پیکر او زخم خورده است و فقط

به جای آه، برآرد نوای یا رب را

اگر که دست ندارد بگو به لبخندش

نوازشی کند آن بیقرار مرکب را

خبر چگونه رسانم؟ که شرح آنچه گذشت

به انفجار رسانیده است کوکب را

نشسته نزد برادر، برادری دیگر

خداش صبر فراوان دهد زینب را

سروده محمد فرخ طلب فومنی

منبع: چشمه آیینه، گزیده شعر کنگره ایثار / به کوشش داریوش ذوالفقاری، معاونت فرهنگی و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران، انتشارات مهر تابان 1395.