زندگينامه شهيد رضا رهسپار در روز شهادتش:

نباید به دشمن اعتماد کنیم

منافقين دشمن شماره يك محرومان جهان هستند

کد خبر: ۴۱۱۳۳۷

شنبه - ۱۵ مهر ۱۳۹۶ / 1396 15 July

نویدشاهدگیلان: شهيد رضا رهسپار در بيستم خرداد ماه سال 1340 در يكي از محلات تالش واقع در پره سر دنياچال خوريان در يك خانه روستايي پا به عرصه حيات گذاشت و دوره ابتدائي را در دنيا چال و دبيرستان را در شهرستان تالش به اتمام رساند و در سال 1360 به اخذ ديپلم نائل گشت.

نام پدرش عليقلي و مادرش گويه و دومين فرزند خانواده خويش بوده و همواره در كار كشاورزي دوشادوش خانواده به كار مي پرداخت وي از خانواده مذهبي و كم درآمد و با زمين كمي كه داشتند به كشاورزي جزئي مشغول و امرار معاش مي كردند و با هزاران محروميت به كار و تحصيل مشغول بوده و با كار طاقت فرساي روزمره همواره در سنگر علم  دانش پيكار مي كرد و در اتمام كار كشاورزي در ساير امور زندگي فعالانه كار مي كرد و به عموي پيرش كه داراي اولاد نمي باشد خدمت و كمك خاصي نسبت به آنها مبذول ميداشت و ساير اوقات بيكاري را در كارگاه عكاسي عمويش در پره سر كار مي كرد و هنگام ثبت نام محصلين شبانه روزي در عكاسي براي خدمات و انجام كار مردم از هيچ كوششي دريغ نمي كرد.
آقا رضا با تمام كارهايي كه داشت همواره در جمع دوستان زمين ورزشي مسجد و كارهاي خير و غيره فعالانه شركت مي نمود و يكي از مديونين خط امام و مبلغين خط سرخ شهادت بوده و در عزاداري حسين (ع) از سينه زنان و بيانگر راه سيد الشهدا محسوب مي گشت و مكتبش از حسين الگو گرفته و به ايشان پيوست. آقا رضا بخاطر كار زياد كمتر در برنامه هاي ورزشي شركت مي نمود و از بيكاري مردم و خصوصا جوانان كه وقتشان را بيهوده هدر مي دادند همواره رنج مي برد و مي گفت چه خوب بود كه زمين ورزشي براي اين ده درست مي كردند تا نسل هاي آينده مان در اين مكانهاي مقدس و انسان ساز جسم و جان خويش را براي آبادي و خدمت به مملكت اسلامي تربيت و پرورش مي دادند و از اين فرصت هاي طلائي استفاده شاياني ببرند و با اراده پولادين در برابر ابر قدرتها و رسيدن به خود كفايي پيكار مي كردند اقا رضا در مدرسه و بيرون دوستان و دوستداران زيادي داشت.
و گل سر سبد دوستان و خانواده خويش بوده و تنها ديپلمه در خانواده اش بود و انساني متين و آراسته به خصايل اسلامي بود ولي از روابط ظالمانه رژيم گذشته رنج مي برد و هميشه آرزوي سرنگوني آنرا در سر داشت و هميشه خط قرآن را تبايغ مي كرد و به اين منظور پس از اخذ ديپلم اميدهايي كه در نيروهاي انقلابي و ارتش شكوفا مي شد براي ثبت نام و استخدام در دانشكده افسري نام نويسي كرد و همواره از اعمال جنايتكارانه منافقين كوردل رنج مي برد و دشمن شماره يك محرومان جهان را امپرياليسم آمريكا و مزدورانش مي دانست و سعي بر اين داشت كه هر چه زودتر خود را با جنگ متجاوز گرانه اي كه به ايران تحميل شده است اعزام تا وزه بعثي هاي مزدور را به خاك بمالد او آرزو داشت كه براي نجات قدس به نابودي اسرائيل برود و هميشه تاكيد داشت كه تا پرچم اسلام را در سراسر گيتي به احتزاز در نياوريم از جبهه هاي جنگ بر نخواهيم گشت و تنها آرزويش وحدت مسلمين جهان و ادامه راه سرخ شهادت بود و در چنين اراده اي كه در او نمايان بود شهادت خيلي برايش زود بود و در آخرين ديدار مرخصي كاملا وي آشكار مي ساخت كه ديگر بر نخواهد گشت و شهادتش را از نزديك لمس مي كرد تا اينكه در ماموريت سردشت كردستان روز عيد غدير خم به فيض شهادت نايل و به لقاء پيوست و در تاريخ 18 مهر پيكر مطهرش با تشييع با شكوهي در تربيت ملا در حوريان به خانه ابدي سپرده شد. راهش مستحكم و يادش گرامي باد. مرگ بر آمريكا، مرگ بر اسرائيل و مرگ بر صدام مزدور آمريكائي.