تاملي در زندگي شهيد محمد نجيب حسيني

نقل می‌کنند: در سال‌های حضورش در سپاه بیشتر مواقع نیمه‌های شب از خواب بیدار می‌شد و با خدای خود به راز و نیاز می‌پرداخت و در آخر دعاهایش همیشه می‌گفت خدایا شهادت را روزی من قرار بده،..

کد خبر: ۴۱۱۱۱۵

سه‌شنبه - ۱۱ مهر ۱۳۹۶ / 1396 11 July

نويد شاهد كردستان:

شهید محمد نجیب حسینی

فرزند:.................. سید طه

ولادت:................ 10/9/1314

شهادت:.............. 12/7/1364

محل شهادت:..... جاده سقز- بانه

نحوه شهادت:..... واژگونی خودرو حین ماموریت

در یکی از روستاهای شهرستان سقز به نام « آلکو» که بعدها به سیدآباد تغییر نام یافت به دنیا آمده بود، میان خانواده‌ای متدین و از سادات حسینی پرورش پیدا کرد، نقل می‌کنند: در سال‌های حضورش در سپاه بیشتر مواقع نیمه‌های شب از خواب بیدار می‌شد و با خدای خود به راز و نیاز می‌پرداخت و در آخر دعاهایش همیشه می‌گفت خدایا شهادت را روزی من قرار بده، مهربانی از خصوصیات بارز او به شمار می‌رفت و هر کس او را می‌دید شیفته اخلاق حسنه‌اش می‌شد. در آستانه سن پنجاه سالگی با وجود همسر و چهار فرزند دختر و دو پسر در پاییز سال 1363 به صف پیشمرگ مسلمان کرد درآمد در شرایطی که احزاب مختلف و وابسته به دشمنان اسلام و انقلاب نوپای اسلامی دست به سلاح برده بودند و در مقابل نظام مقدس اسلامی صف کشیده بودند و در منطقه هر کس بر علیه آنان سخن می‌گفت و یا کار آنها را نقد می‌کرد جان و مالش مورد تهدید قرار می‌گرفت و خیلی‌ها را بی گناه و تنها به جرم هواداری از انقلاب اسلامی ناجوانمردانه به خاک و خون می‌کشیدند در طول مدت کوتاه خدمتش در جمع پیشمرگان مسلمان کرد با کمال شجاعت در میادین کارزار حضور پیدا می‌کرد و بر این باور بود اگر پایان زندگی به مرگ ختم می‌شود چه سعادتی بالاتر از شهادت در راه خدا و سرانجام در اجرای ماموریت بر اثر واژگونی خودرو شدیداً مجروح شد و بعد از دو هفته بستری در یکی از بیمارستانهای تبریز به آرزوی دیرینه‌اش که همانا شهادت در راه خدا بود رسید.