شهیدی از عملیات محرم«محمد دباغچی»

نوشته متفکرانه شهید در باب فضایل شهادت + دستنوشته

الفاظ و واژه ها و کلمات و جمله ها حقیرتر و کوچکتر و افکارما نارساتر ازآن هستند که درعظمت و بزرگی مقام شهادت را دریابند و چرا اینگونه نباشد درحالیکه شهید با گذشتن ازپل شهادت به خدا می پیوندد و به نزد خدای می شتابد...

کد خبر: ۴۱۰۶۳۷

دوشنبه - ۰۳ مهر ۱۳۹۶ / 1396 03 July

نوید شاهد البرز:

شهدا ره صد ساله عشق را يك شبه پيمودند...

«شهيد محمد دباغچي» فرزند حسن در سال 1333، در تهران در خانواده‌اي مذهبي و زحمتكش ديده به جهان گشود و پس از طي دوران كودكي خويش در آغوش گرم و پرمهر و محبت خانواده‌اي زحمتكش و فداكار در 7 سالگي وارد دبستان شد و پس از طي دوره ابتدايي و راهنمايي و دبيرستان وارد دانشگاه گرديد و تا مقطع ليسانس به تحصيل ادامه داد. او رئيس آموزش و پرورش در «اقليد فارس» بود. او ازدواج نموده و حاصل آن 2 فرزند مي‌باشد. شهيد در زمان اوج‌گيري انقلاب و در بحبوحه راهپيماييها و تظاهرات بر عليه رژيم شاه فعاليت چشمگيري داشت و در پخش اعلاميه‌ها و نوارهاي سخنراني امام همواره در تلاش بود و جهت پيشبرد اهداف امام و انقلاب بسيار كوشش مي‌نمود. او پس از پيروزي انقلاب همواره در صحنه حضور داشت و بر دامنه فعاليتهايش وسعت بيشتري بخشيد و در بسيج عضو شد.

او در زمان جنگ تحميلي همانند ديگر جوانان غيور اين مرز و بوم حمله‌ هاي ناجوانمردانه بعثيان را به مرزهاي اسلاميمان تاب نياورد و براي دفاع از شهرهاي عزيزمان عازم جبهه گرديد و در تاريخ پنج آذر ماه 1361، در عمليات پيروزمند محرم شركت نمود و در «فكه» به درجه رفيع شهادت نائل گرديد و پيكر پاك و مطهر شهيد در منطقه باقي ماند و روح پرفتوحش به سوي ملكوت پرواز نمود و به معشوقش پيوست.

نوشته متفکرانه شهید محمد دباغچی در باب شهادت

«شهید» را شهید نامند بدین جهت که ملائکه نزد او شهادت و حضور می یابند و یا بدین جهت که شهدا نعمتهایی را که خدا برای آنها آماده فرموده و مشاهده می کند و یا برای این است که ارواح ایشان نزد خداوند حضورمی یابند.

همچنانکه فرمود : گمان نبرید کسانی که درراه خدا کشته می شوند مرده اند؛ بلکه زنده اند و نزد خدا روزی می خورند.

عظمت مقام شهادت

الفاظ و واژه ها و کلمات و جمله ها حقیرتر و کوچکتر و افکارما نارساتر ازآن هستند که درعظمت و بزرگی مقام شهادت را دریابند و چرا اینگونه نباشد درحالیکه شهید با گذشتن ازپل شهادت به خدا می پیوندد و به نزد خدای می شتابد و کدام لفظ و اصطلاح است که مقامی با آن وسعت و بزرگی را بنمایش گذارد ؟

شهادت مقامی است که شخصیتی مثل امیرالمومنین در آرزوی آن بسر می برد و برای رسیدن به آن بدرگاه خدای متعال دعا می کند. امیرالمومنین علیه السلام ازاینکه درجنگ احد به شهادت نرسیده اندوهناک شده و این مطلب براو گران آمده است تا جایی که به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرضه می دارد که ...آیا به من نفرمودی مژده برتوباد! که شهادت درانتظارتوست ؟

فرمود همینطور است و تو شهادت درپیش داری و درجایی دیگر آن حضرت از شهادت به عنوان یک آرزو یاد می فرماید و سرانجام به آرزوی نهایی خود می رسد و در محراب مسجد درخانه خود فریاد برمی آورد که به خدای کعبه رستگارشدم .این است عظمت شهید و شهادت.

مقام شهید

ما را چه می شود که درباره مقام شهید سخنی بگوییم جز آنچه را که خدای متعالی در قرآن و اولیا معصومش درک کرده اند. برای ما انسانها در عظمت مقام شهید همین بس که خداوند در قرآن در مقام نزد پروردگارمعرفی می کرد. در قرآن تعابیری لطیف و پرمعنی در باره مقام شهدا بکاررفته است که مقام آنان را تا حدی برای ما روشن می سازد.

گمان نبرید کسانی که درراه خدا کشته می شوند مرده اند بلکه زنده اند و نزد خدا روزی می خورند.

و در سوره توبه آیه 81 : همانا که خداوند جان و مال مومنین را به بهای بهشت از ایشان خریداری می نموده که در راه خدا جهاد می کنند پس می کشند و کشته می شوند که این خود سعادت و پیروزی عظیمی است.

و سراسرقرآن پراست ازذکرمقام شهید و مرتبت شهید در نزد پروردگار و آنچه ازاین آیات بدست می آید مقامات و احوال بسیار والایی را برای شهدا و مجاهدان راه خدا بیان می دارد که می توان گوشه ای از آن را ملاحظه کرد.

خون شهید

نیک بنگرید؛ خونی که در فقه اسلام از یکی ازنجاسات می شمارند و برای نماز و مقابل خدای ایستادن، زبان و بدن باید از آن پاک باشد آنهنگام که در راه خدا و در مسیرجهاد ازبدن شهید روی زمین فرو می ریزد به نزد خدای متعال تا آنجا محبوب است که هیچ خونی بدان مرتبت نمی رسد و رسول خدا ص فرموده است که خونی همچون خونی که درراه خدا ریخته شود نزد خدا محبوب نیست و این کلام آنحضرت درباره خون شهید و آیا ارزش این خون هیچگاه ازبین میرود؟ نه هرگز و  به گفته استاد شهید مطهری خون شهید به زمین و در پیکر اجتماع وارد می شود.

این شهدا هستند که به پیکر اجتماع و در رگهای اجتماع خون خود وارد می کنند.

جهاد یا مسئولیت شهادت

در اسلام به آنچه شهادت یعنی مرگ آگاهانه در راه هدف مقدس می گردد به صورت یک اصل درآمده است و نام آن جهاد است جهاد یعنی تلاش و تکاپو ی آگاهانه و برای رسیدن به هدف است و انسان مجاهد کسی است که تلاش می کند می جنگد و کشته می شود بطور آگاهانه و برای رضای خدا . درراه خدا جهاد می کنند و می کشند و کشته می شوند وعلی (ع) درمورد اهمیت جهاد می فرمایند که : همانا جهاد دری از درهای بهشت است؛ دری است که خداوند این دربهشتی را برروی همه کس نگشوده است .

هرفردی لیاقت ندارد که باب الجهاد به رویش گشوده شود هرفردی شایستگی مجاهدان را ندارد.

خداوند این در را به روی دوستان خاص خویش گشوده است مجاهدین مساوی با خاصه اولیا الله هستند و در قسمت دوم می فرماید :

«جهاد لباس تقوا است تقوا یعنی پاکی راستینی پاکی از آلودگیها پاکی از حرص و آز و پاکی ازتمام کجی و کج روی ها که انسان را ازخدا دورمی کند و درقسمت سوم می فرماید:

جهاد زره نفوذ ناپذیر خدا و سپر مطمئن خداست.

منبع: پرونده فرهنگی شهدا،اداره اسناد انتشارات، هنری