به یاد شهدای 26 شهریور سال 1366 منطقه عملیاتی سومار

زندگینامه سرباز شهید علی آقا شاکری

در سال های انقلاب با اینکه نوجوان بود اما همراه با دیگر دوستان خود در راه پیروزی انقلاب گام برداشت و سعی کرد با فعالیت های انقلابی و حضور در راهپیمایی ها، سهمی در پیروزی انقلاب داشته باشد. پس از انقلاب همچنان مشغول کار و تلاش بود و با آغاز جنگ تحمیلی تلاش کرد تا از طریق بسیج به جبهه های نبرد اعزام شود اما به دلیل سن و سال کم و فقدان پدر، مجوز حضور در جبهه به او داده نشد.

کد خبر: ۴۱۰۱۰۱

دوشنبه - ۲۷ شهريور ۱۳۹۶ / 1396 27 June

علی آقا شاکری سی ام تیر ماه سال 1346 در شهر فامنین از توابع استان همدان و در خانواده ای کشاورز و ساده زیست به دنیا آمد.

پدرش آقا علی حسین کشاورز بود و با درآمد حاصل از کشاورزی و کار بر روی زمین زراعی مخارج زندگی را تامین می کرد. سال 1353 و در سن 7 سالگی راهی دبستان شد اما به دلیل مشکلات مالی و کمبود امکانات نتوانست ادامه تحصیل دهد و تنها تا پایان مقطع ابتدایی درس خواند.

مشغول به کار کشاورزی شد و همراه با دیگر اعضای خانواده در تامین مخارج زندگی یاریگر پدر خود بود و در عین حال به یادگیری قرآن و احکام اهتمام داشت و سعی می کرد با شرکت در مراسم های سینه زنی و روضه خوانی از مکتب آل الله کسب فیض نماید.

سال 1361 و در سن 15 سالگی پدر خود را از دست داد و بیش از پیش در برابر خانواده و خواهرها و برادرانش احساس مسئولیت می کرد.

در سال های انقلاب با اینکه نوجوان بود اما همراه با دیگر دوستان خود در راه پیروزی انقلاب گام برداشت و سعی کرد با فعالیت های انقلابی و حضور در راهپیمایی ها، سهمی در پیروزی انقلاب داشته باشد.

پس از انقلاب همچنان مشغول کار و تلاش بود و با آغاز جنگ تحمیلی تلاش کرد تا از طریق بسیج به جبهه های نبرد اعزام شود اما به دلیل سن و سال کم و فقدان پدر، مجوز حضور در جبهه به او داده نشد.

بنا بر وظیفه قانونی و اعتقادی روانه خدمت سربازی شد تا به عنوان سرباز اسلام و انقلاب و به عنوان نیروی ارتش جمهوری اسلامی ایران در جبهه های نبرد حق علیه باطل حاضر شود.

پس از ماه ها مجاهدت در راه خدا و مبارزه با دشمن تا دندان مسلح، سر انجام در 26 شهریور سال 1366 در منطقه عملیاتی سومار بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و به یاران و دوستان شهید خود پیوست.

پیکر پاک و مطهرش در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

در بخشی از وصیتنامه شهید آمده است: خداوندا تو را به پهلوي شکسته فاطمه و تو را به حق خون ناحق ريخته شده حسین ابن علی، اگر قابل کشته شدن در راه خدمت هستم مرا به آن مقام والا برسان چرا که از طريق بسيج لیاقت آن را نداشتم. هيچ باکي از مردن ندارم چرا که امامان فرياد مي زند از مرگ چه هراسي داريم وقتي که به نزد خدا مي ريم.

خداوندا من هم اين راه را انتخاب کردم تو نيز بر من منت بگذار و مرا در اين لباس در اين قرین بزرگ يعني شهادت با درجه تعاليش قرار بده.
پروردگارا تا انقلاب شکوهمند حضرت مهدي (عج)، امام بزرگوار و دلسوز اسلام و امت هاي اسلامي را نگهدار تا بتواند مستضعفان جهان را نجات دهد.