بمناسبت سالروز شهادت/برگی از وصیت نامه شهید «محمدرضا شربتی نوکنده»

شهید «محمدرضا شربتی نوکنده»؛ چه زیباست جنگیدن و شهید شدن در میدان حق علیه باطل +دستخط وصیت نامه

و در میدان حق شهید می شوند، و چه زیباست جنگیدن و شهید شدن در میدان حق علیه باطل و ما انشاءالله امروز عازم جبهه هستیم و در این و سرنوشت ساز به رهبری امام امت خمینی کبیر شرکت می جوئیم...

کد خبر: ۴۱۰۰۳۷

يکشنبه - ۲۶ شهريور ۱۳۹۶ / 1396 26 June

نوید شاهد گلستان؛ شهیدمحمدرضا شربتی نوکنده/ یکم فروردین 1344، در روستای نوکنده از توابع شهرستان بندرگز چشم به جهان گشود. پدرش حجت اله و مادرش ننه خانم داشت. در حد دوره راهنمایی درس خواند. به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت. بیست و ششم شهریور 1362، در مریوان هنگام درگیری با نیروهای حزب دمکرات و کومله بر اثر اصابت گلوله به قلب، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای امامزاده حبیب اله زادگاهش واقع است.

فرازهایی از وصیت نامه شهید محمدرضا شربتی نوکنده؛

«بسم الله رب الشهداء و الصدقین»

إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُم بُنيَانٌ مَّرْصُوصٌ

خدا آن مومنان را که در صف جهاد با کافران مانند سد آهنین همدست و پایدارند بسیار دوست دارد و امروز این آیه شریفه مصداق پیدا کرده و خلق مسلمان ایران در برابر دشمنان خداجوی صف آهنین ایستادگی می کنند و از هیچ ایثار فروگزار نیستند.

و در میدان حق شهید می شوند، و چه زیباست جنگیدن و شهید شدن در میدان حق علیه باطل و ما انشاءالله امروز عازم جبهه هستیم و در این و سرنوشت ساز به رهبری امام امت خمینی کبیر شرکت می جوئیم.

من وصیت مهمی ندارم و تنها وصیت من به مادر عزیزم این است تا سر حد امکان از گریه زاری و ناراحتیهای دیگر خودداری کنید و خود را مثل هزاران مادر دیگر بدانید که فرزندان خود را در راه خدا از دست داده اند و از خدا بخواهند که مرگ من فی سبیل الله باشد.

خداوند عالم در قرآن کریم می فرماید ما انسان را آفریدیم برای آزمایش(امتحان) مثلاً حضرت ابراهیم را میگویند سر فرزندت را ببر، حضرت علی(ع) 25 سال خانه نشین می شود و خلاصه هر کس را به گونه ای امتحان می کند.

و مادر جان و خواهر و برادر عزیزم شما را نیز با شهادت من امتحان کرده است، یعنی باید شما در برابر مرگ صبر زیادی بکنید و هیچ وقت نگوئید چرا محمدرضا مرد چون نمرده ام قرآن میگوید شهیدان نمی میرند بلکه زنده اند، اما از شماها انتظار دارم راه مرا که راه امام است ادامه دهید.

امید است بیاد من گریه نکنید و سیاه نپوشید چون من به اینها احتیاجی ندارم، باز هم دوباره می گویم؛ مادر و خواهر و برادر گرامیم؛ ما از امام حسین(ع) ادامه دهنده راه خدا و وصیت کننده به حق و وصیت کننده به صبر در تئوری و عمل آموخته ایم که زندگی عبارتست از عقیده و جهاد و کوشش در راه آن عقیده (اسلام).

پس مسئله برای شما باید قابل حل باشد، سعی کنید که عقلتان بر احساساتتان غلبه کند و به خود زحمت ندهید که اجر شما نیز با خداست و صبر و شکیبائی پیشه کنید.

صبر در ایمان مانند سر در تن است، پس ایمان خود را حفظ کنید بوسیله صبرتان مادر و خواهر گرامیم شما می دانید هر وقت که باشد آدم باید از این دنیا برود و چه بهتر رفتن انسان از این دنیا در راه خدا باشد.

و در راه خدا اسلام و قرآن کشته شود، چه لذتی دارد؟ مادر گرامیم هیچ وقت برای من گریه نکنید چون در راه خدا کشته شدم./والسلام

و از فامیلها می خواهم که به مادرم دل گرمی بدهند و نگذارند که مادرم زیاد گریه کند. این وصیت نامه را در قله های هاجر مرزمیان ایران عراق در سنگری که پنج نفر از برادران ما خوابیده بوده اند و ساعت 4 بعدازظهر در گوشه سنگر نوشتم.

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار/ مرگ بر شوروی/مرگ بر آمریکا/مرگ بر کسانی که سد اسلام هستند.

درود بر خمینی / درود بر رزمندگان اسلام

اصل وصیت نامه شهید محمدرضا شربتی نوکنده؛

منبع: پرونده فرهنگی شهدا/ اداره هنری، اسناد و انتشارات