نویدشاهدگیلان:

شهيد غفور قرباني‌نژاد/ با اخلاق‌ اسلامي‌ دوستان خود را را با حقايق‌ اسلامي‌ آشنا كنيد

هرجا كه‌ هستيد بفكر رسيدگي‌ به‌ مردم‌ ضعيف‌ و بيچاره‌ باشيد.

کد خبر: ۴۰۹۴۲۱

سه‌شنبه - ۱۴ شهريور ۱۳۹۶ / 1396 14 June

نویدشاهدگیلان: شهيد غفور قرباني‌نژاد فرزند احمد به‌ سال‌ 1339 در روستاي‌ شمسه‌بيجار ديده‌ به‌ جهان‌ گشود. دوره‌ ابتدايي‌ را در پيربازار مقطع‌ راهنمايي‌ را در رشت‌سپري‌ كرد. سپس‌ در يك‌ كارگاه‌ ميكانيكي‌ مشغول‌ به‌ كار شد و در جلسات‌ مذهبي‌ و عقيدتي‌شركت‌ داشت‌ و روحيه‌ مذهبي‌ خود را در حين‌ كار حفظ‌ و تقويت‌ مي‌نمود و همين‌ روحيه‌باعث‌ شده‌ كه‌ از فعاليت‌هاي‌ انقلابي‌ وي‌ در سال‌ 57 در خيابان‌هاي‌ رشت‌ خاطرات‌ به‌يادماندني‌ باقي‌ بماند.

پس‌ از پيروزي‌ انقلاب‌ دوره‌ سربازي‌ را گذراند و به‌ عضويت‌ جهادسازندگي‌ استان‌گيلان‌ درآمد و در آنجا علاوه‌ بر كار تخصصي‌ خود در زمينه‌ فرهنگي‌ و عقيدتي‌ نيز فعاليت‌مي‌كرد. در سال‌ 61 با يك‌ خانواده‌ مذهبي‌ ازدواج‌ نمود و ثمره‌ اين‌ ازدواج‌ دختري‌ به‌ نام‌ رقيه‌ مي‌باشد كه‌ در مقطع‌ دبيرستان‌ تحصيل‌ مي‌كند

شهيد قرباني‌نژاد سه‌ مرحله‌ به‌ جبهه‌هاي‌ نبرد حق‌ عليه‌ باطل‌ عزيمت‌ كرد و با كوله‌باري‌از تجربه‌ پس‌ از تشكيل‌ بسيج‌ پيربازار در سال‌ 61 در آن‌ عضويت‌ يافت‌ و مسؤوليت‌ پايگاه‌مقاومت‌ شهيد خانوالي‌ پيربازار را به‌ عهده‌ گرفت‌ و سرانجام‌ در چهارم‌ مهر ماه‌ 62 در هنگام‌آموزش‌ رزم‌ شبانه‌ در پيربازار به‌ درجه‌ رفيع‌ شهادت‌ نائل‌ آمد.

شهيد قرباني‌نژاد از نظر اخلاقي‌ در خانواده‌ بي‌نظير بود. داراي‌ رفتاري‌ عالي‌ و گفتاري‌سنجيده‌ بود. به‌ پدر و مادر و ديگران‌ محبت‌ مي‌كرد به‌ نماز و مسجد و دعا و نيايش‌ بسيارعلاقه‌مند بود به‌ شهادت‌ عشق‌ مي‌ورزيد در روزهاي‌ آخر زندگي‌ بر اثر خوابي‌ كه‌ ديده‌ بود مشتاقانه‌ منتظر شهادت‌ بود.

شهيد قرباني‌نژاد سه‌ وصيت‌نامه‌ دارد كه‌ در وصيت‌نامه‌اي‌ كه‌ در مورخه‌ 61/1/5 نوشته‌ است‌ مي‌خوانيم‌: براي‌ من‌ گريه‌ نكنيد و هر وقت‌ مرا به‌ ياد آورديد به‌ ياد مظلوميت‌ امام‌حسين‌(ع‌) و اهل‌بيتش‌ بيافتيد و براي‌ او و يارانش‌ گريه‌ كنيد كه‌ آن‌ طور به‌ شهادت‌ رسيدند وبا شهادتشان‌ چگونه‌ زندگي‌ كردن‌ را به‌ ما آموختند.

وي‌ در وصيت‌نامه‌اي‌ ديگر مي‌نويسد: از تفرقه‌ دوري‌ كنيد و همه‌ در يك‌ خط‌ كه‌ آن‌خط‌ امام‌ و ولايت‌فقيه‌ (است‌ باشيد)؛ جنگ‌ را كه‌ اساسي‌ترين‌ مسئله‌ است‌ فراموش‌ نكنيد. هرجا كه‌ هستيد بفكر رسيدگي‌ به‌ مردم‌ ضعيف‌ و بيچاره‌ باشيد. هميشه‌ در صحنه‌ حضور داشته‌باشيد و كاري‌ نكنيد كه‌ خداي‌ نكرده‌ مردم‌ از شما دلسرد بشوند و هميشه‌ خودتان‌ را خدمتگزار مردم‌ بدانيد. با آن‌ عده‌ افرادي‌ كه‌ رفتارشان‌ با رفتار شما فرق‌ مي‌كند با ملايمت‌ رفتار كنيد و با اخلاق‌ اسلامي‌ آنها را به‌ حقايق‌ اسلامي‌ آشنا كنيد.