زندگینامه شهید امیرقلی خان میرزائی

از خدمت در شهرداری تا شهادت در جبهه قصر شیرین

در شهرداری مشغول خدمت شد و با کار در شهرداری، بیش از پیش فرصت خودسازی و خدمت به مردم و هم نوعان خود را به دست آورد. همیشه از خدمت به مردم ابراز رضایت و خوشحالی می کرد چرا که اعتقاد داشت با خدمت به مردم به نیت قربت علی الله بیش از پیش رضایت باریتعالی را کسب خواهد کرد و درهای رحمت و مهربانی بر او و خانواده اش گشوده خواهد شد.

کد خبر: ۴۰۹۳۵۱

سه‌شنبه - ۱۴ شهريور ۱۳۹۶ / 1396 14 June

امیرقلی خان میرزائی پنجم تیر ماه سال 1329 در روستای عین آباد شهرستان تویسرکان از توابع استان همدان و در خانواده ای کشاورز به دنیا آمد.

پدرش رضا قلی خان میرزائی کشاورز بود و با کار بر روی زمین کشاورزی و باغداری، مخارج زندگی و خانواده پر جمعیت خود را تامین می کرد.

سال 1336 وارد مدرسه شد اما به دلیل مشکلات مالی و کمبود امکانات موفق به ادامه تحصیل نشد و با سواد خواندن و نوشتن، درس و تحصیل را رها کرد اما به دلیل اشتیاقی که به کسب علم داشت مطالعه کتب غیر درسی بخصوص قرآن و احکام و کتب دینی را هرگز رها نکرد.

از همان کودکی افتاده حال و فروتن بود و سعی می کرد کمک حال دیگران بخصوص سالخوردگان و محرومان باشد.

پس از سال ها تلاش و کسب و کار، در سال 1351 ازدواج کرد و زندگی ساده و با صفای خود را تشکیل داد و خداوند نیز چهار فرزند به آنها هدیه داد.

در سال های انقلاب مجدانه وارد جریان مبارزات شد و با شرکت فعالانه در تظاهرات ها و مبارزات انقلابی، دین خود را به اسلام و انقلاب و خروش جاودانه مردم ایران در برابر ظلم و بی عدالتی رژیم ستمشاهی ادا کرد.

پس از انقلاب در کنار اشتغال و رسیدگی امور خانواده، در فعالیت های عمومی و داوطلبانه شرکت می کرد.

با آغاز جنگ تحمیلی به عنوان نیروی بسیجی به جبهه های نبرد حق علیه باطل اعزام شد و پس از ماه ها مجاهدت در راه خدا سرانجام در چهاردهم شهریور ماه سال 1361 در منطقه قصر شیرین، در درگیری با نیروهای بعثی عراق بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شدت مجروح شد و به شهادت رسید.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

پیکر پاک و مطهر وی در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است.

در بخشی از وصیتنامه شهید آمده است: مادر جان و پدر جان هر بدى از من ديده ايد مرا حلال كنيد زيرا قرآن مى فرمايد: به شهيدان راه حق مرده نگوييد آنها از درگاه خدا روزى مى برند.

خدمت همسر مهربانم سلام عرض مى كنم و از شما مى خواهم كه فرزندانم را على(ع) گونه و دخترانم را زينب(س) گونه تربيت كنى.