زندگی و خاطرات سرلشکر شهید نورعلی شوشتری (1)

خود ندیدن و تنها خدا دیدن را طلب می کرد

بعضی آدم ها برای ماندن و جاودانه شدن به دنیا آمده اند و آن چنان لیاقت پیدا کرده اند که انتخاب شده اند برای جاودانه شدن و آن چنان در مسیر زندگی از «بودن» به «شدن» طی طریق کرده اند که هیچ فصلی از زندگیشان بی ثمر نبوده است.

کد خبر: ۴۰۹۲۲۳

يکشنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۹۶ / 1396 12 June

روزها، ماه ها و سال های عمرشان را وقف خدمت به دین و میهن و استقلال و عزت کشور و خدمت به انسانیت کرده اند. این چنین بزرگ مردانی در مسیر زندگی خود هم چون نهر و بلکه رودی زلال به سمت بیکران دریا جاری بوده اند. چنین بزرگوارانی غایت هستی و حیات خود را کسب رضای خداوندی و رسیدن به قرب الهی دانسته اند و برای رسیدن به این هدف نه با زبان که با عمل و کردار خویش رهسپار طریق حقیقت شده اند.

اینان «سرگشتگان» اما «راه پیدا کردگان» طریق عشق و وصالند و به این راه نه با زبان که با جان روی آورده اند. اما گام نهادن و قرارگرفتن در این راه سراسر نور، دلی نورانی، باوری خدایی، عزمی راسخ و جانی مشتاق می طلبد و مگر می توان با دلی بی نور و بی عزمی جزم و بی باوری عمیق به یکتای هستی بخش در چنین راهی گام گذاشت؟

این عرصه گرچه سراسر نور است اما سیمرغ عشق را یک جا باید در خانه دل جمع کرد و آن گاه پر پرواز در این راه نورانی یافت. این عرصه گرچه سراسر نور است اما «عشق بازی» و «پاک بازی» و «خود ندیدن» و تنها «خدا دیدن» را طلب می کند. مگر می توان حجاب خود دیدن را نگسلید و هوای یار و وصال را در سر پرورانید؟

در این معرکه که عرصه ی سربازی و پاسداری از عزت و شرف و پاک بازی است، سر و جان را در طبق اخلاص گذراندن، باور عاشقانه و عارفانه می طلبد.

نور علی شوشتری، پس از پیروزی انقلاب و تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، جزو نخستین کسانی بود که در خرداد 1358 به عضویت این نهاد مقدس درآمد. سردار شهید ابوالفضل روشنک از افراد گزینش سپاه نیشابور در خاطراتش چنین آورده بود: «در سال 1358، در گزینش سپاه نیشابور مشغول به کار بودم که سردار شوشتری را پذیرش نمودم... طولی نکشید که ایشان فرمانده ی من شد... ایشان خیلی زود با ابراز شایستگی و لیاقت به فرماندهان گروهان، سپس گردان و ظرف دو ماه به معاون عملیاتی سپاه نیشابور ارتقا یافتند. در غائله ی جنوب خراسان و حوادث گنبد در اوایل انقلاب نیز نقش موثری ایفاء نمودند».

سرلشکر دکتر محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام می گوید: «معمولا حوادث بزرگ، معلول انسان های بزرگ است، ولی خود حوادث بزرگ نیز در درون خود، انسان های بزرگ را بار می آورد و به سوی خویش فرا می خواند.»

شهید نورعلی شوشتری، انسان بزرگی بود که در اثر بزرگی و عظمت انقلاب، پیدا و کشف شد و می توان گفت، انقلاب، شهید شوشتری را کشف کرد و به همین دلیل بود که از روزهای اول انقلاب و در حوادث پس از پیروزی انقلاب، ایشان یک رزمنده ی عاشق و فدایی بود که در خط اول انقلاب حاضر می شد. نور علی شوشتری، انسانی وارسته و عاشق مردم بود که در آخرین سال های عمر با برکتش و با وجود سن و سال بالا پروانه وار، هم چون پدری مهربان گرد مردم محروم جنوب شرق کشور می گشت تا بتواند گره ای از مشکلات آنان بگشاید.

منبع: سردار وحدت/ زندگی و خاطرات شهیدنورعلی شوشتری/ علیرضا غلامی/1395