شهدای کارمند استان بوشهر

خاطراتی از خانواده و همرزمان شهید کرم مغدانی

شهید کرم مغدانی در سال 1333 در یکی از روستاهای بوشهر، ولادت یافت. خانواده اش بسیار تنگدست و محروم بودند.هید که حضور در جبهه های جنگ تحمیلی را مکمل ارائه خدمات اجتماعی می دانست، در بیستم فروردین سال 1365، دعوت الهی کبیر انقلاب اسلامی حضرت امام خمینی (رحمت الله علیه) را لبیک گفت و عازم میدان نبرد گردید. پس از حضور فعال در مهبط ملائکه الله و ماوای دلیر مردان رزم آور، در 12/2/1365 در منطقه ی عملیاتی والفجر هشت، در زمره ی برگزیدگان منصب ملکوتی شهادت قرار گرفت و سر و جان خویش را فدای اعتلای مکتب آسمانی اسلام کرد.

کد خبر: ۴۰۸۶۳۹

يکشنبه - ۰۵ شهريور ۱۳۹۶ / 1396 05 June

از زبان هم زبان …

بهرام مغداني(خواهر زاده و همرزم شهيد):

چند روز پس از اعزام،در فاو مستقر شديم . وي جزو گردان حضرت زينب(س) بود و من جزو گردان كميل بودم .من آر.پي . جي زن بودم و شهيد كرم راننده آمبولانس بودند تا اينكه در شب 12/2/1365 پس از مراسم دعاي كميل در قسمت بهداري منطقه به خواب و به استراحت مشغول بودند كه گلوله كاتيوشا به سنگرشان خورد و او و دو تن از همرزمان ديگر شهيد شدند . جمعه غم انگيزي بود،به همين علت،هيچكاه هيچ شب جمعه اي نيست كه كرم را به ياد نياورم …

☼☼☼

دوستان شهيد (اهالي روستاي آبكش):

در ميان مردم روستا،ميهمان نوازي او زبانزد بود . معلمان و ديگر غريبه هاي روستا آشناي خانه او بودند …

عبدالعلي مغداني(برادر شهيد):

با وجود بي بهره بودن از سواد،داراي بينشي نو همراه با آينده نگري بود به دانش آموزان روستا خيلي علاقه داشت و مدام آنها را تشويق به درس خواندن مي كرد … با علاقه و عشق به مسائل مذهبي توجه داشت … با پول  خودش  مسجدي   بنا  كرده  كه  تا  هنوز هم تكميل نشده است …

مثل شقايق

تنگ  غروبي  باز  اينجا  سرخ  مي رويم

بر سبزي يكدست صحرا سرخ مي رويم

در   نينوايي   از   غرور  نيزه  و  نفرين

با  يار  سرخ  كربلاها  سرخ  مي رويم

تا  من  اجابت  كرده  باشم  دعوت لاله

در  سالي  از پاييز هيجا سرخ مي رويم

زان سوي ساحل چون مرا با نام مي خوانند

لنگر گشيده رو به دريا سرخ مي رويم

افتاده  پشت  خاكريزي  دست در غربت

من  در  بسيج  آرزوها  سرخ مي روم

سروده قاسم درویشی

☼☼☼

منبع :

کتاب به دریا پیوستگان: شهید نامه شهدای بردخون

گرداوری : مجید عابدی