سالروز شهادت شهید:

ديار سرخ ايران/ شهيد محمد لطيفي

شهيد محمد لطيفي با کوله باري از صدق و صفا و سيده اي مالامال از عشق به خدا و رهبر خلق مؤمن خدا در آن سنگر خونرنگ کامياران شهر شهيدان در يک روز از روزهاي تابستان سال 62 بدست مزدوران شيطان صفت و منافقان کوردل به درجه رفيع شهادت رسيد.

کد خبر: ۴۰۸۲۰۱

شنبه - ۲۸ مرداد ۱۳۹۶ / 1396 28 May

نویدشاهدگیلان: ديار سرخ ايران گلچين شده است از قطره قطره خون شهيدان و شهيدي ديگر از تبار سيدالشهداء سرور و آقاي شهيدان (محمد لطيفي) در زمستاني سرد و سخت و در خانواده اي آزاده و دلير و مسلمان اما فقير و تنگدست در سال 1337 در روستاي کوچک تربه بر (آبکنار) فرزندي زاده شد که او را به نام پدرش و سنت ديرينه نيکان محمد ناميدند.

محمد لطيفي در يک خانواده کشاورز زحمتکش بزرگ شد و از همان ابتداي زندگي و حتي از کودکي با درد و رنج آشنا و تحمل همه سختيها بود. لذا بدان سان رشد کرد تا وقتيکه دوران ابتدایي را در آن روستا تحصيل نمود و پس از دوران ابتدائي ديگر خانواده اش قدرت مالي را نداشت که تحمل هزينه تحصيل او را بکند. لذا محمد لطيفي با آن سن جواني عازم تهران شد که تا هم باري از دوش خانواده بردارد و هم مي تواند درس بخواند.

در کارخانه کفش ملي به کارگري مشغول شد روزها کار مي کرد و شب ها درس مي خواند چون با فقر آشنا بود خود به هر شکلي قانع بود.

اما به خانواده اش نيز کمک مي کرد شهيد لطيفي توانست تا کلاس هشتم دبيرستان درس بخواند آنگاه که سربازي وي فرا رسيد او بدان فکر افتاد که براي هميشه به خدمت اين ميهن اسلامي برود و به استخدام ژاندرمري کشور درآمد و سه سال در مناطق گرمسيري کشور به خدمت مشغول بود و بعد از آنکه جنگ تحميلي آغاز شد وي چهار بار در جبهه هاي حق عليه باطل با دشمن جنگيد مدتي در ايلام مشغول بود و آنگاه به جبهه ماهشهر اعزام شد و شش ماه در آنجا به وظيفه خويش جامه عمل پوشاند در مرتبه سوم به جبهه سوسنگرد شهر عاشقان، شهادت اعزام گرديد. طي مدت چهار ماه در يک رزم مردانه و دليرانه همگام با رزمندگان جنگيد و در اين مدت بسيار پخته شده بود و او که فرزند رنج و فقر اما آزاده و مسلمان بود از هر نظر ساخته شده بود و هر بار که به مرخصي مي آمد از جبهه ها سخن مي گفت و عنوان مي کرد که کلاس انسان سازي است براي پدر و مادرش از لذتهاي حملات و از خلوص و از پاکي رزمندگان مي گفت و از دنيا هيچ و از مال و ثروت نمي گفت او به راستي ديگر عاشق شده بود و تمام وجودش در جبهه ها بود تا اينکه ...

آنروز فرا رسيد و براي چهارمين بار عازم جبهه غرب کردستان شد حدود دو ماه با مزدوران داخلي و آن وابستگان خارجي مي جنگيد او که فرزند خلف خلق و بنده خالص خداي خويش بود در صف مردان خدا از براي احياي دين اسلام مي جنگيد و در تمام زندگي پرمخاطره اش جز سعي و کوشش و رنج و سختي چيزي نداشت با کوله باري از صدق و صفا و سيده اي مالامال از عشق به خدا و رهبر خلق مؤمن خدا در آن سنگر خونرنگ کامياران شهر شهيدان در يک روز از روزهاي تابستان سال 62 بدست مزدوران شيطان صفت و منافقان کوردل به درجه رفيع شهادت رسيد.