به یاد شهدای حماسه خرمشهر در مرداد 1365

زندگینامه معلم شهید محمد علی صالحی

سرنوشت محمد علی، مجاهد انقلابی و معلم با اخلاق سال های تعلیم و تربیت به جبهه های خرمشهر رقم خورده بود و آخرین مناجات های این سرباز دلیر اسلام و انقلاب پشت خاکریزهای نبرد خونین شهر، به آسمان روانه شد.

کد خبر: ۴۰۷۶۷۸

پنجشنبه - ۱۹ مرداد ۱۳۹۶ / 1396 19 May

محمد علی صالحی دوم تیر ماه 1344 در روستای قهاوند از توابع استان همدان به دنیا آمد. پدرش آقا علی اوسط کشاورز بود و با درآمد حاصل از کار کشاورزی نیازهای خانواده خود را بر طرف می کرد.

به دلیل اعتقادات معنوی و اسلامی خانواده و ارادت به اهل بیت عصمت و طهارت، محمد علی از همان کودکی با قرآن و احکام آشنا شد و در کلاس های قرائت و روخوانی قرآن شرکت می کرد و در هیات های مذهبی در مکتب آل الله روح و جانش جلای عرفان و ارادت گرفت.

سال 1351 وارد دبستان "اورنگ” شد و تا پایان مقطع کاردانی در رشته علوم انسانی به تحصیلات خود ادامه داد. دوران نوجوانی محمد علی همزمان بود با سال های انقلاب و او نیز که از اعتقادات عمیق اسلامی و انقلابی برخوردار بود همراه با دیگر جوانان و نوجوانان انقلابی به سیل خروشان انقلاب پیوست و با شرکت در راهپیمایی ها و تظاهرات های انقلابی، فعالیت های مبارزاتی و پخش اعلامیه و نوار سخنرانی ها، سعی می کرد وظیفه خود را در قبال انقلاب بزرگ ملت ایران ادا کند.

پس از کسب مدرک کاردانی به عنوان معلم مشغول خدمت شد و آموزش و پرورش کودکان و نوجوانان را به عهده گرفت تا در جهاد علمی نیز ایفای نقش کند.

محمد علی بیش تر از آنکه معلمی کلامی باشد، معلم رفتاری بود و با رفتار، اعمال و اعتقادات خود دیگران را آموزش می داد و الگوی رفتاری شاگردان، دوستان و خانواده خود بود.

با آغاز جنگ تحمیلی برگ دیگری از زندگی او ورق خورد و با عضویت در بسیج مستضعفین روانه جبهه های نبرد حق علیه باطل شد و در عملیت های متعدد شرکت کرد و مناطق عملیاتی همراه با دیگر همرزمانش حماسه ها آفرید.

محمد علی صالحی در بیستم مرداد 1365 در منطقه عملیاتی خرمشهر بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید و به مقام عند ربهم یرزقون نائل آمد.

یادش گرامی و راهش پر رهرو باد

در بخشی از وصیتنامه شهید آمده است: از اينكه در حال حاضر در بين شما نيستم ناراحت نباشيد زيرا جز آنچه مورد رضايت حضرت حق بوده است انجام نداده ام. مى دانم چه احساسى داريد چون در بين شما زندگى كرده ام.
اميدوارم كه ذره اى غم و اندوه به خود راه ندهيد زيرا آن كس كه به من جان داد و حيات بخشيد خودش هم بر اساس وعده اى كه فرموده بود خريدار جانم شد و من هم با كمال ميل جان بى مقدار را به او تقديم كردم و اميد بر آن دارم كه در جوار غربش جاى گيرم.