نماینده ولی فقیه و امام جمعه کرمانشاه:

شهید محمدی عراقی دنباله رو و پشت سر حضرت امام بود

نماینده ولی فقیه و امام جمعه کرمانشاه گفت: شهید محمدی عراقی با فضلایی دمخور و با همدیگر همراه بودند که همگی آنها از شاگردان حضرت امام و جزو مبارزین بودند، حالا با یک شدت و ضعفی و با یک کم و زیادی، اما مجموعه این ها مجموعه ای بود که دنباله رو و پشت سر حضرت امام بودند. چون آن وقت همه کس وارد این میدان نمی شدند.

کد خبر: ۴۰۷۱۲۷

سه‌شنبه - ۱۰ مرداد ۱۳۹۶ / 1396 10 May

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛شهید عراقی به سال 1307 هجری خورشیدی در خانواده ای روحانی خدمتگزار و در بیت علم و تقوی در شهرستان کنگاور، کهن شهر تدین و تمدن در استان کرمانشاه، کودکی متولد شد که او را به رسم خانوادگی به نام " جعفر " و لقب "بهاء الدین" نامیدند. او در سال 1362 ق جهت ادامه تحصیل عازم قم شد و در دروس خارج حضرات آیات عظام بروجردی، اراکی و امام خمینی ( ره ) حاضر گردید.

در سال 1388 ق عازم عتبات گردید و از آن جا حسب الامر آیات عظام حکیم و امام خمینی ( ره ) به کرمانشاه مراجعت و به اقامه جماعت، ترویج دین و تدریس علوم دینی در حوزه ی علمیه و مدرسه آیت ا... بروجردی اشتغال ورزید. ایشان از همراهان و فعالان نهضت اسلامی ایران به رهبری امام خمینی بود و از این رو، بارها مورد تعقیب قرار گرفته و به زندان افتاد. پس از پیروزی انقلاب مسئولیت های مختلفی به عهده گرفت؛ از جمله توسط حضرت امام به عنوان حاکم شرع کرمانشاه برگزیده شد. ایشان در انتخابات میان دوره ای مجلس شورای اسلامی از حوزه ی کرمانشاه کاندیدا شد و در حالی که انتخابات به مرحله ی دوم رسیده بود. چند روز پیش از انتخابات در بیستم مرداد 1360 به دست منافقین کور دل ترور شد و به شهادت رسید.

آیت الله علما از شاگردان شهید آیت الله بهاء الدین عراقی در گفتگویی اختصاصی با شاهد یاران در رابطه با شهید بزرگوارمی گوید:

اصولا" شما از چه زمانی شهید بهاء الدین محمدی عراقی را به خاطر می آورید؟

سال 1342 که ما وارد قم شدیم، ایشان یکی از فضلا و یک روحانی برجسته، فاضل و با احترام بود.

چقدر با شهید اختلاف سنی داشتید؟

اختلاف سنی ما نسبت به ایشان زیاد است، در واقع وقتی از دبیرستان به قم رفتیم، ایشان یکی از فضلا دارد.

یعنی آن زمان شهید یک عالمی بود که به اصطلاح در کار علوم دینیه جا افتاده بود و شما هم یک جوان هجده، نوزده ساله بود.

حتی در حد یک سالی هم پیش ایشان درس خواندم.من فقه خواندم،کتاب لمعه. صبح ها ساعت هفت می رفتم منزل شهید و خدمت ایشان در قم درس می گرفتم. خود آقای محمدی عراقی هم آدم فاضلی بود. این ها تا زمانی که حضرت امام ایران بودند به درس معظم له می رفتند. ایشان به همراه عده ای از فضلا درس آیت ا... العظمی آقای محقق داماد را که جزو اساتید برجسته و درجه یک قم بودند نیز می رفتند. مثلا" یک کلاس درس در حد بیست، سی نفره بود که آدم های خاص و گزیده ای آن جا می رفتند؛ از جمله آیت ا... مؤمن. آقای محمدی عراقی یک مباحثه چند نفره ای داشتند که از حاضران در آن بحث ها آیت الله مؤمن، آیت الله طاهری خرم آبادی و همچنین مرحوم حاج حسن تهرانی از جامعه مدرسین بودند که ایشان چند سال است فوت شده، آقای خراسانی هم که الان از علمای تهران است حضورداشتند. این ها چهار، پنج نفری با هم یک مباحثه به اصطلاح طلبگی" کمپانی " داشتند. یعنی یک مباحثه دسته جمعی؛ پنج نفری، چهار نفری. این ها با یکدیگر هم بحث بودند. بلأخره شهید محمدی عراقی یک انسان فاضلی بود؛ هم استاد بود و هم یک آدم فاضل و اساسا" مقید به درس و بحث بود و به مباحثه و درس خیلی اهمیت می داد. انسانی بود که خیلی به نماز جماعت اهمیت می داد. ایشان در هر سه نوبت نماز را به جماعت می خواند.

شهید محمدی عراقی با شهادتشان چقدر بر مردم منطقه تأثیر گذاشتند؟

این ها قهرا" شهادتشان تأثیر گذار است، کسی که پدرش در غرب کشور مطرح باشد و خودش یک انسان مطرحی باشد، هم در استان و هم در حوزه های علمیه، شهادتش نیز قهرا" تأثیر گذار است.

لطفا" دور نمایی از شخصیت این شهید عزیز را برای ما ترسیم بفرمایید؟

ایشان یک شخصیت علمی، تقوایی و شخصیتی بود در فضای درس، تحقیق، کارهای علمی و تدریس و عمده وقتش صرف کارهای علمی دینی می شد و بهترین امتیاز برای یک فرد حوزوی درس است و تقوا. و ایشان هم با همین دو بال – علم و عمل – تا آخر عمر حرکت کرد و عاقبت هم به فیض شهادت رسید.

چرا حاج آقا بهاء در این سی سالی که از زمان شهادتش می گذرد، این قدر گمنام مانده و به اندازه جایگاه و شأن و شخصیتش شناخته نشده است؟

این دیگر از کم همتی دوستان و کم همتی آقایانی است که باید مسائل این حوزه را دنبال کنند. شاید خانواده اش هم خیلی اهل این فضاها نباشند که بخواهند مطرح باشند یا شهید را مطرح کنند، اما انصاف این است که باید از این ها تجلیل و تکریم بشود. من به کنگاور هم آمدم و آن جا به مناسبت، اسمی از ایشان بردم و صحبتی کردم. البته باید اینها برجسته بشوند، باید معرفی بشوند، برجستگی برای این زمان. ذکر خیر این شهدا باید گفته شود برای نسل جدید، شخصیت اینها، زحماتی که کشیده اند، مشکلاتی که داشته اند، انصافا" آن وقت ها مبارزه کار بسیار سختی بود. بسیار مشکل بود. گاهی وقت ها پنج، شش ماه طرف را می بردند و اصلا" هیچ کسی نمی دانست او کجاست؛ زندان است؟ تبعید است؟هیچ ردی از او نمی شد بگیری. در آن وقت و زمانه این ها خدمت کردند، کار کردند، مبارزه کردند و باید یاد و نام اینها زنده بماند و به عنوان افراد شاخص و تأثیر گذار و کسانی که از اول دنبال سر امام حرکت می کردند  مطرح شوند.

چند سالی که با هم در قم  بودید آیا از مبارزات ایشان هم اطلاعی داشتید؟

شهید محمدی عراقی با فضلایی دمخور و با همدیگر همراه بودند که همگی آنها از شاگردان حضرت امام و جزو مبارزین بودند، حالا با یک شدت و ضعفی و با یک کم و زیادی، اما مجموعه این ها مجموعه ای بود که دنباله رو و پشت سر حضرت امام بودند. چون آن وقت همه کس وارد این میدان نمی شدند. آن هایی که معمولا" جزو طرفدارها و شاگردان امام و با معظم له در ارتباط بودند این مجموعه بیشتر کارشان این بود که اعلامیه ها را امضاء کنند و به جاهای دور نزدیک بفرستند.

انتهای پیام