سرلشگر رحیم‌صفوی در رونمایی «خداحافظ سالار»:

حماسه‌های خاموش میدان نبرد را پاس بداریم

سردار سرلشگر یحیی رحیم صفوی در آیین رونمایی کتاب «خداحافظ سالار» با اشاره به مجاهدت‌های صبورانه همسران شهیدان و رزمندگان گفت: متاسفانه کمتر از این مجاهدت‌ها سخن گفته شده است و انصاف این است که این حماسه‌های خاموش میدان نبرد را پاس بداریم.

کد خبر: ۴۰۷۰۳۰

دوشنبه - ۰۹ مرداد ۱۳۹۶ / 1396 09 May

به گزارش نوید شاهد آیین رونمایی از کتاب «خداحافظ سالار» عصر دیروز هشتم مرداد 1396 با حضور سردار سرلشگر، یحیی رحیم صفوی، مشاور عالی فرمانده کل قوا، گلعلی بابایی، سردار محمد‌رضا یزدی، فرمانده سپاه حضرت محمد‌ رسول‌الله (ص)، سردار حمید حسام، نویسنده کتاب و خانواده سردار شهید حاج حسین همدانی در تالار سوره حوزه هنری بر گزار شد.

همچون «گل» لطیف، همچون «آبشار» لبریز از عشق

رحیم صفوی در این مراسم با اشاره به مجاهدت‌های صبورانه همسران شهیدان و رزمندگان گفت: متاسفانه کمتر از این مجاهدت‌ها سخن گفته شده است و انصاف این است که این حماسه‌های خاموش را پاس بداریم. اگر همسران مومن، صبور و مدیر رزمندگان در سال‌های جنگ تحمیلی نبودند، به نتیجه نمی‌رسیدیم. آن‌ها با پشتوانه عاطفی و فداکاری در سال‌های دفاع مقدس، حتی یک‌بار به همسرانشان «نه» نگفتند.

وی ادامه داد: سردار همدانی پس از جنگ نیز راهی جبهه‌های نبرد با تروریست‌ها در سوریه شد. جنگ پیچیده و سختی داشتند. از سراسر دنیا تروریست‌ها در سوریه حضور داشتند و سردار همدانی با تدبیر عالی فرماندهی خود توانست دفاع وطنی را در سوریه به جریان بیاندازد.

رحیم‌صفوی یادآور شد: باید از همسر شهید همدانی سپاسگزار باشم که بسیار زیبا تمام جوانب زندگی خود را بیان کرد تا با قلم توانای حمید حسام نوشته شود. همه گمان می‌کنندسرداران انسان‌های نظامی، سخت و خشکی هستند اما سردار همدانی هم‌چون گل، لطیف و مانند آبشار لبریز از عشق و محبت بود. او چندین مرکز خیریه در همدان داشت و یاریگر مردم بود.

وی در بخش دیگری از سخنانش با اشراه به این‌که سردار سلیمانی اهل بکاء بود، گفت: با این حال، هیچ کس اشک‌های او را ندید. در دوران دفاع مقدس، دل کندن از همسر و فرزند بسیار سخت بود. من اکنون که نوه‌دار شدم، متوجه می‌شوم که چقدر دل‌کندن سردار همدانی از نوه‌هایش باید سخت بوده باشد.

مشاور عالی فرمانده کل قوا با تاکید بر ضرورت نوشتن خاطرات رزمندگان و فرماندهان، پیشنهاد داد: همسران نظامیان و فرماندهان در نهاد‌های مختلف نظامی، تا همسرانشان زنده هستند، خاطراتشان را بنویسند تا بتوان در زمان حیات قدردان آن‌ها بود.

شخصیت‌ اصلی در «خداحافظ سالار» گم نشد

گلعلی بابایی، نویسنده و پژوهشگر حوزه دفاع مقدس، دیگر سخنران این آیین بود. وی با اشاره به دیدار اصحاب نشر و فرهنگ سپاه محمد‌رسول‌الله در 13 مهر‌ماه 1394 با مقام معظم رهبری گفت: ایشان نسبت به کار‌های مستند احساس خوبی داشتند و گفتند کار‌های مستندی که انجام داده‌اید، خوب است اما در بحث رمان هم وارد شوید.

وی ادامه داد: بر این اساس در موسسه فرهنگی 27 بعثت، جلسه‌ای با «احمد دهقان» گذاشته شد و قرار شد 5 عنوان کتاب رمان با موضوع دفاع مقدس و بر اساس زندگی فرماندهان شهید نوشته شود. موضوع 4 عنوان رمان مشخص شد و پس از شهادت سردار همدانی تصمیم گرفیتم نگارش کتاب پنجم به حمید حسام سپرده شود تا درباره سردار همدانی بنویسد. این کتاب، همان «خداحافظ سالار» است.

بابایی با شاره به قلم نگارشی سردار حسام گفت: وقتی این کتاب را می‌خوانید فکر نمی‌کنید که در حال مطالعه یک داستان واقعی هستید. کتاب را لحظه‌ای زمین نمی‌گذارید تا آن را به پایان ببرید. این نوع قلم‌زدن فقط به دلیل زیستن سردار حسام با سردار همدانی است.

وی در بخش دیگر سخنان خود به رواج زنانه‌نویسی در رمان دفاع مقدس پرداخت و گفت: در این نوع نوشتن، گاهی شخصیت اصلی تحت تاثیر راوی قرار می‌گیرید و گم می‌شود اما در «خداحافظ سالار» چنین نیست. نویسنده سال‌ها با سردار همدانی هم‌رزم و هم‌راه بوده است و توانستته شخصیت اصلی را در طول رمان حفظ کند.

به کدام ویژگی سربازان گمنامتان افتخار می‌کنید؟

سپس، سردار یزدی، فرمانده سپاه محمد‌ رسول‌الله (ص) در سخنانی گفت: به واسطه ماموریت‌هایی که در خارج از کشور داشتم، باید دسته‌گل‌هایی برای سربازام گمنام آن‌ها می‌بردیم و ادای احترام می‌کردیم. یکبار از مسئولان آن کشور پرسیدم که سرباز گمنام شما چه ویژگی‌ای داشت که به آن‌ها احترام می‌گذارید؟ گفتند برای وطنش جان خود را فدا کرد. پرسیدم آیا ویژگی‌ دیگری هم داشت؟ اظهار بی‌اطلاعی کردند. پرسیدم: دوست دارید فرزندان شما نیز مانند همین شهید زندگی کنند؟ گفتند نمی‌دانیم.

وی ادامه داد: من به آن‌ها گفتم که ما سربازانی داشته‌ایم که نه‌تنها برای آن‌که جان خود را در راه میهنشان فدا کرده‌اند، به آن‌ها احترام می‌گذاریم، بلکه به خاطر ویژگی‌های فردی و شخصیتی‌شان هم به آن‌ها افتخار می‌کنیم و همه پدران مادران دوست دارند فرزندانشان چون آن‌ها باشند.

فرمانده سپاه تهران بزرگ در ادامه به گفت‌و گو‌هایش با دانشجویان اشاره کرد و گفت: گاهی از آن‌ها می‌پرسم که دوست دارید مانند همت، باکری و دیگر فرماندهان شهید زندگی کنید؟ آن‌ها وقتی فکر می‌کنند، می‌گویند بله. معتقدم که سردار همدانی نشان داد که می‌توان در دهه 90 هم مانند شهیدان دهه 60 زیست. شهیدان ما نقاط تاریک در زندگی خود نداشتند. سردار همدانی در عینِ مقتدر بودن، با جوانان به خوبی ارتباط می‌گرفت و جوانان او را دوست داشتند.

با شخصیت اصلی داستان خود زندگی کنید
سردار حسام، آخرین سخنران این آیین بود. وی به مهارت‌های نویسندگی در حوزه دفاع مقدس پرداخت و گفت: همیشه به دوستان نویسنده می‌گویم که برای نوشتن از یک سوژه باید او را ببینید و او را زندگی کنید. این‌گونه آن سوژه از آن شما می‌شود.

وی ادامه داد: وقتی برای نوشتن زندگینامه سردار همدانی به همسرش مراجعه کردم، دیدم که سردار همدانی دیگری در کسوت زنانه . به شکل کالا قابل قبول وجود دارد که همان خانم نوروزی است. گاهی راوی، سوژه را تحت تاثیر قرار می‌دهد. ماجراهای حضور سردار همدانی در عملیات‌های مختلف دفاع مقدس و سوریه را درک کرده بودم اما ویقتی با همسرش مواجه شدم، دیدم که به ازای همه آن اتفاق‌ها، زندگی خصوصی مومنانه، عاشقانه، زیبا و شاعرانه‌ای وجود دارد.

این نویسنده حوزه دفاع مقدس تاکید کرد: همسر شهید همدانی همچون پروانه بر گرد او می‌گشت، صبوری می‌کرد و زخم‌های او را می‌پوشاند. خانم چراغ‌نوروزی و سردار همدانی به سبک زندگی ایرانی و اسلامی می‌زیستند. گویی دو نیمه ماه، بدر کامل را تشکیل داده‌اند. من در «خداحافظ سالار» شخصیت را نساخته‌ام اما گاهی شاید برای مخاطب باور کردن آن‌چه می‌خواند دشوار باشد. اکنون از این‌که پای ثابت آیین‌های رونمایی کتاب‌هایم در میان ما نیست، احساس حسرت دارم.

وی درباره وجه تسمیه «خداحافظ سالار» نیز توضیح داد: با آن‌که شهید همدانی خیلی اهل تلگرام و شبکه‌های مجازی نبود، برای همسرش در تلگرام نوشت «خداحافظ». درباره سالار هم مخاطب سه نگاه دارد. آیا سالار حضرت زینب (س) است؟، آیا «همدانی» است؟ یا آن‌که واقعیت دیگری است؟ این را مخاطب در پایان کتاب در می‌یابد.

در این آیین از کتاب «خداحافظ سالار» رونمایی و از خانواده سردار همدانی و نویسنده کتاب قدردانی شد.