دانش آموز بسيجى شهيد داريوش تيمورى

شهادت: 8/ مرداد/ 1364؛ شهيد داريوش تيمورى فرزند خيرالله در 9 فروردين 1346 در يك خانواده مذهبى و كارگر در شهرستان بهشهر چشم به جهان گشود، در دوران كودكى بچه اى آرام و خوش اخلاق بود

کد خبر: ۴۰۶۹۵۴

يکشنبه - ۰۸ مرداد ۱۳۹۶ / 1396 08 May

نويد شاهد مازندران ، شهيد داريوش تيمورى فرزند خيرالله در 9 فروردين 1346 در يك خانواده مذهبى و كارگر در شهرستان بهشهر چشم به جهان گشود، در بهارى زيبا در دامن مادرى پاك در فضاى خانه اى كوچك اما پر از عشق پسركى با نگاهى از راز و صداقتى هم آواز بلبلان به لطف گلهاى لاله زار به پاكى دلهاى عاشقان خدا همراه قدم خويش مهر و صفا را همخانه كاشانه كوچك ساخت. در دوران كودكى بچه اى آرام و خوش اخلاق بود. تا كلاس پنجم ابتدايى را در بهشهر خواند و بعد از مدتى زندگى در شهر بهشهر به علت اقتضاى شغلى پدرش به روستاى داربكلا (مياندرود) نقل مكان كردن و دوران راهنماي را در مدارس سورك به مدرسه رفت. شهيد به ورزش علاقه زيادى داشت مخصوصاً به كشتى و الگويش در ورزش و كشتى جهان پهلوان تختى بود و عاشق كشتى و تختى بود به همين دليل در ورزش كشتى رشته مورد علاقه خويش جوانمردى و پهلوانى را برگزيد و جمله پهلوان باش نه قهرمان هميشه بر زبان داشت. چندين بار موفق به كسب مقام و مدال شد. اهل نماز و مسجد بود و هميشه در بسيج و پايگاه محل حضور داشت و فعاليت مى كرد، چندين بار تصميم گرفت براى دفاع از اسلام و انقلاب به جبهه برود اما بعلت كم بودن سنش موفق نشد ولى سرانجام موفق و ثبت نام كرد و 3 ماه دوره آموزش دفاع نظامى را فرا گرفت و عازم جبهه هاى جنگ شد. در نامه هايى كه براى خانواده اش مى فرستاد هميشه از كربلا صحبت مى كرد و در يكى از نامه هايش نوشته بود يا بايد به كربلا بروم و قبر آقا امام حسين را دربر بگيرم و يا بايد شهيد شوم. در آخرين نامه اش نوشته بود كه الان 24 روز است كه در روى پل شناور روى آب هستيم و شبها را با نور فانوس مى گذرانيم فقط نور منورهاى دشمن روشنايى به ما مى دهد.

با دشمن ميجنگيم و افتخار مى كنيم بعنوان سرباز امام زمان هستيم و به نداى هل من ناصر ينصرنى امام عزيز خمينى بت شكن لبيك گفتيم و از اسلام و انقلاب دفاع مى كنيم.

سرانجام در تاريخ 8 مرداد 1364 در سحرگاهى آرام صدايى ناگهان دلها را به لرزه و سوزش در اعماق جان رخنه كرد، خمپاره اى بر روى سنگرشان فرود آمد و بر اثر تركش خمپاره دشمن لاله زار فرزند زهرا را گلچين كرد و روح بلند و ملكوتى داريوش عزيز به ديدار معشوقش شتافت و در خونشان غلطيدند و زودتر از آنچه كه تصور مى كرد به زيارت سيدالشهدا شتافت و به آرزويش رسيدند.

مركز اسناد بنياد شهيد و امورايثارگران