غریبانه های شهدای آزاده (12)؛ برادران همه برگشتند چرا به خانه نمی آیی؟

تنت خونی، لباست پاره پاره خودت ماهی، دو چشمونت ستاره نمی دونم كجایه قبرت امّا الهی نور بر قبرت بباره

کد خبر: ۴۰۶۶۸۵

چهارشنبه - ۰۴ مرداد ۱۳۹۶ / 1396 04 May

فدای نرگس مستت باد هزار زنبق صحرایی
هزار سر همه سودایی، هزار دل، همه دریایی
میان کوچۀ بیداران، هنوز در گذر طوفان
به یاد چشم تو می سوزد، چراغ این شب یلدایی
کنار من بنشین امشب که تا سپیده سخن گویم
تو از طلوع اهورایی، من از غروب تماشایی
هزار شب همه شب بی تو، زبان زمزم هام این بود
بخواب تا بدمد بختت، بخواب ای سر سودایی
چه مانده است ز ما یاران! دلی شکست هتر از باران
دلی شکسته که خو کرده است به درد و داغ و شکیبایی
تو نیستی و دلت اینجاست، کنار آینه و قرآن
برادران همه برگشتند چرا به خانه نمی آیی؟

علیرضا قزوه

منبع: غریبانه ها/ کنگره ملی تجلیل از شهدای غریب آزاده/ علی رستمی/ 1393