شهید مرداد ماه

شهيد محمد ادبى: گام نهادن در مسیر جبهه را یک فریضه می دانم

شهید محمد ادبی فرزند اکبر در سال 1344 در شهر مقدس قم چشم به جهان گشود. او در تاریخ 8/5/62 در عملیات والفجر در پاسگاه زید به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۴۰۶۵۳۵

دوشنبه - ۰۲ مرداد ۱۳۹۶ / 1396 02 May

بسم رب الشهداء و الصديقين

«من طلبنى وجدنى و من وجدنى عرفنى و من عرفنى احبنى و من احبنى عشقنى و من عشقنى عشقته و من عشقته قتلته و من قتلته فعلى ديته و من على ديته فانا ديته » حديث قدسى

هر كس كه مرا طلب كند خواهد يافت و هر كس كه مرا بيابد خواهد شناخت و هر كس كه مرا بشناسد مرا دوست خواهد داشت و هر كس كه مرا دوست داشت عاشقم خواهد شد و هر كس كه عاشقم شود من هم عاشق او خواهم شد و هر كس كه عاشقش گردم او را خواهم كشت و هر كس را كه بكشم ديه او بر گردن من است و هركس كه ديه‌اش بر گردن من باشد من خود ديه‌اش خواهم بود.

پس از ستايش خداوند سبحان و درود بر حضرت مهدى (عج) و نايب برحقش امام خمينى رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران و ملت شهيد پرور ايران و با سلام بر پدر و مادر و خواهر و برادرانم و تمامى دوستان و آشنايان من محمد ادبى فرزند اكبر بر اساس رسالت و مسئوليتى كه حس نمودم در راه الله و براى پاسدارى و حراست از انقلاب  كبير اسلامى كه خونبهاى 160 هزار كشته در ايران  است و به جنگ عليه ضد خدا پرداختم. من گام نهادن در اين مسير خدايى را يك فريضه مى‌دانم و در اين راه اگر دشمن را شكست دهيم پيروزيم و اگر هم به ظاهر شكست بخوريم و كشته شويم پيروزيم. حال اين مايه شكر پروردگار و افتخار براى من و شماست. به جايى مى‌روم كه ملكوتش مى‌نامند. آنجا كه بهشتش نامند زندگى ذلت بار را هيچ وقت قبول نخواهم كرد. مرگ سرخ و شهادت را بر آن ترجيح مى‌دهم. هيهات كه هفده سال از عمرم گذشت و هنوز اندر خم يك كوچه‌ام. زيرا كه از نعمت‌هايى كه پروردگار به من داده سپاسگذارى نكرده‌ام و ثمره نداده‌ام و بيشتر از همه از سپاسگذار نعمت بزرگ خداوند كه امام و رهبر و مرجع تقليد ما روح خدا خمينى بت شكن است، باشيد و من نيافتم آن طور كه بايد در گفتارش تفكر كنم. صد افسوس و صد افسوس كه با او همسفر بودم ولى از ولايتش بهره نجستم و به فرامينش نياندیشيدم.

پدر عزيز درود خدا بر تو باد كه با امضا نمودن رضايت‌نامه براى من در حقيقت شهادت‌نامه مرا امضا كردى. مادرم كوه باش و چون كوه استقامت كن. لحظه‌اى از ياد خدا غافل مباش. در راه دين بكوش كه هر چند بكوشى باز كم است. قامتت را بلند گير و نداى (الله اكبر و خمينى رهبر) سر ده.

در پايان از همگى مى‌خواهم كه در هر حال پيرو ولايت فقيه باشيد و هميشه روحانيت را سرمشق خود قرار دهيد و با كفار و منافقين و آمريكا و شوروى و ديگر قدرتهاى شيطانى با تمام قوا بجنگيد و انتقام خون اين شهيدان را بگيريد و در نمازهايتان امام را دعا كنيد و همچنين از همه مى‌خواهم كه مرا حلال كنند. سلامتى امام امت و شما را و طول عمر پر بركت برايتان آرزو مى‌كنم و در ضمن هر چه دارم براى شما باشد و السلام.خداحافظ.

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم