محمد تقی سلطانی؛ همرزم شهید محمد رضا دستواره:

در شرایط سخت هم شهید دستواره به ما روحیه می داد

محمد تقی سلطانی می گوید: در یکی از عملیات ها، با شهید دستواره و چند نفر دیگر، در محاصره ضد انقلابی ها بودیم. دشمن به ما تیر اندازی می کرد و ما فشنگ هایمان تمام شده بود. در آن شرایط سخت هم شهید دستواره دست از شوخی هایش برنمی داشت و با این کار، به ما روحیه می داد.

کد خبر: ۴۰۵۴۷۷

سه‌شنبه - ۱۳ تير ۱۳۹۶ / 1396 13 April

نویدشاهد: محمد تقی سلطانی درباره همرزمش شهید محمدرضا دستواره می گوید: در یکی از عملیات ها، با شهید دستواره و چند نفر دیگر، در محاصره ضد انقلابی ها بودیم. دشمن به ما تیر اندازی می کرد و ما فشنگ هایمان تمام شده بود. در آن شرایط سخت هم شهید دستواره دست از شوخی هایش برنمی داشت و با این کار، به ما روحیه می داد.

محمد تقی سلطانی درباره اعزام نیروهای سپاه به کردستان می گوید:

سال 58 به عنوان پاسدار سپاه، به کردستان رفتم. یک سال بعد در پاوه، با شهید دستواره آشنا شدم و در آن زمان، جاویدالاثر حاج احمد متوسلیان فرمانده مان بود.

بعد از انجام هر عملیاتی، به مقرمان بر می گشتیم. به مروز زمان تعداد پایگاه ها و فعالیت هایمان در شهرهای کردستان بیشتر شد.

وی به اخلاق و رفتار شهید اشاره می کند:

محمد رضا شوخ طبع و خنده رو بود. در یکی از عملیات ها، با شهید دستواره و چند نفر دیگر، در محاصره ضدانقلابی ها بودیم. دشمن به ما تیر اندازی می کرد و ما فشنگ هایمان تمام شده بود. در آن شرایط سخت هم شهید دستواره دست از شوخی هایش برنمی داشت و با این کار، به ما روحیه می داد. ما 8 نفر بودیم که با کمک همرزمانمان، از محاصره در آمدیم.

سلطانی درباره تشکیل تیپ محمد رسول الله و مسئولیت شهید دستواره می گوید:

سال 59 برای از بین بردن ضدانقلابی ها به مریوان رفتیم و در این شهر، پایگاه زدیم. مهمترین عملیات ما، آزاد سازی این شهر بود که شهید دستواره هم در آن حضور داشت.

تا اواخر سال60 در مریوان بودیم که به احمد متوسلیان دستور داده شد که تیپ 27محمد رسول الله را در پادگان دوکوهه تشکیل دهد. بعد از تشکیل آن، من مسئول اطلاعات عملیات بودم و شهید دستواره در واحد پرسنلی (نیروی انسانی) فعالیت می کرد.

وی در ادامه درباره رابطه شهید دستواره با شهید زمانی اظهار می دارد:

محمد رضا به مسائل مذهبی و دینی پایبند بود. وی با "شهید حسن زمانی" رابطه خوبی داشت. آنها دائما با هم درباره مسائل شرعی بحث و تبادل نظر می کردند. صمیمیت آنها بی حد و اندازه بود.

محمد تقی سلطانی در پایان می افزاید:

خبر شهادتش را از دوستانم شنیدم. باور کردنش برایم سخت بود اما واقعیت داشت. محمد رضا لیاقت شهادت را داشت و بعد از ارائه خدماتش در جنگ، شهید شد. او رفته و یارانش را تنها گذاشته بود.

شهدا درجه های مختلفی دارند و شهید دستواره با رفتارهایی که در طول آشنایی مان از خود نشان داد، حالا نزد خدا درجه بالایی دارد.