خاطرات پرتقالی (12)؛ گواهینامه فرغون

توی سپاه گلوگاه مستقر بودیم. با خودم گفتم یک کم سر به سر بچه ها بگذارم تا خستگی شان در برود. وارد آسایشگاه شدم و خیلی جدی گفتم: - بچه ها! بین شما کسی هست گواهینامه رانندگی داشته باشد؟

کد خبر: ۴۰۵۱۰۲

يکشنبه - ۰۴ تير ۱۳۹۶ / 1396 04 April

توی سپاه گلوگاه مستقر بودیم. با خودم گفتم یک کم سر به سر بچه ها بگذارم تا خستگی شان در برود. وارد آسایشگاه شدم و خیلی جدی گفتم:

- بچه ها! بین شما کسی هست گواهینامه رانندگی داشته باشد؟

آن هایی که تصدیق رانندگی داشتند، دستشان را بالا بردند، آن موقع تعداد ماشین های سپاه کم بود و راننده هم نیاز اساسی سپاه. بچه ها هم دوست داشتند از تمام توانشان در راه خدمت به سپاه استفاده کنند، به خصوص در ماموریت های تعقیب و گریز.

یکی از بچه هایی که دستش را بالا برد، رمضان علی بود. رو کرد به من و گفت:

- آقا حقانی! من تصدیق دارم و رانندگی را فوت آبم.

- مطمئنی می توانی از عهده اش بربیایی؟

- صد در صد.

- خب بپر برو بیرون؛ پشت حیاط یک ماشین افتاده، روشنش کن!

- مشخصات ماشین؟

- فرغون

بعد هم گفتم

- فرغون پشت حیاط پارک شده، زباله ها را توش بریز، ببر بیرون سپاه.

رمضان وقتی فهمید شوخی کردم، حسابی بهم ریخت و عصبانی شد.

- گفتم: آقای راننده چه فرقی می کند، ماشین چارچرخ باشد یا تک چرخ؟ مهم این است که بتوانی ماموریت سپاه را درست و حسابی انجام بدهی.

منبع: خاطرات پرتقالی/ خاطرات طنز دفاع مقدس/ جواد صحرایی/ 1392