شهید بوکسور قهرمان

بوکسور قهرمان گیلان/شهيد ورزشکار سيامک اختر کاويان

شهید اخترکاویان در رشته بوکس در وزن 67 کیلوگرم وارد رینگ شد و در مسابقات دستکش زرین آن‌قدر خوش درخشید که همه حتی روزنامه‌های سراسری در صفحات خود از او نام می‌بردند.

کد خبر: ۴۰۴۹۴۱

چهارشنبه - ۳۱ خرداد ۱۳۹۶ / 1396 31 March

نویدشاهدگیلان: شهید سیامک اختر کاویان در نهم مهرماه سال 1339 در شهرستان ساحلی بندر انزلی و در یک خانواده مذهبی و ورزشکار دیده به جهان گشود. او سومین فرزند خانواده بود. پدرش مکانیسین چوکا و بوکسور بنام و قهرمان دوران خود در جامعه ورزش بوکس بود.

سیامک در سال 1346 وارد دبستان انوری و سپس راهنمایی انوشیروان (سردار جنگل فعلی) و پس‌ازآن دبیرستان فردوسی مدارج تحصیلی را طی کرد. وی در رشته فوتبال دروازه‌بان تیم محلی شد و باآنکه گلر خوبی بود فوتبال را رها کرده و در رشته خانوادگی خود یعنی بوکس در وزن 67 کیلوگرم وارد رینگ شد و در مسابقات دستکش زرین آن‌قدر خوش درخشید که همه حتی روزنامه‌های سراسری در صفحات خود از او نام می‌بردند.

سیامک همچنان که به ورزش می‌پرداخت کتاب‌های روشنگرانه را نیز مطالعه می‌کرد. کتاب‌هایی از دکتر شریعتی مطهری و غیره. سیامک روح پاک و دل دریایی داشت. غمخوار و ازخودگذشته بود. به یاری محرومان می‌شتافت و اگر چنانچه کسی کمکی نیاز داشت از کمک به او دریغ نمی‌کرد. سیامک شناگر ماهری نیز بود بطوریکه به دریا نمی رفت مگر دریا طوفانی و مواج باشد. روحیه ورزشی و مذهبی او سبب گردیده بود تا سیامک باکسانی دوست و همراه شود که با او همفکر بودند. نظیر شهید بهرام گل آور شهید علی پیشوایی و شهید حمید رجبی مقدم.

سیامک به حدی به بلوغ فکری رسیده بود که در سال 56-1355 و در اوج خفقان رژیم پهلوی برای سلامت حضرت روح‌الله خمینی و نابودی رژیم غاصب اسرائیل صلوات‌های آتشین و شورانگیزی می‌گرفت که بارها با نیروهای امنیتی زمان شاه درگیر شده و به آنان ضرب شست نشان داده بود تا اینکه سرانجام انقلاب اسلامی به پیروزی رسید و سیامک وارد کمیته شد و سپس به گارد ملی و پس‌ازآن عضو هسته اولیه سپاه انزلی شد.

سیامک در سال 1358 با دختری همراه و همدل از دیار ساحل‌نشینان ازدواج کرد. در سال 1359 برای دفاع از میهن و دفاع از خرمشهر همراه با جمعی از جوانان مسجد قائمیه بندر انزلی رهسپار جبهه‌ها شد. در خرمشهر دستور عقب‌نشینی و تخلیه شهر صادرشده بود و رزمندگان بغض‌آلود خرمشهر را ترک کردند.

سیامک بازهم از پا ننشست و ناامید نگشت بارها و بارها به جبهه‌ها رفت. آرام و قرار نداشت کردستان سومار سر پل ذهاب و سرانجام در عملیات آزادسازی خونین‌شهر پس از چندین روز جنگ بی‌امان و در حال شکار تانک در منطقه کوشک با یک گلوله تک‌تیرانداز دشمن به خون نشست و دعوت حق را لبیک گفت.

قسمتی از وصیت‌نامه شهید سیامک اختر کاویان: این‌جانب سیامک اختر کاویان وصیت می‌کنم تا بعد از من لااقل برای بعضی درس عبرت باشد. درس زندگی را باید از حسین (ع) آموخت. نمی‌دانید چقدر خوشحالم اکنون‌که دارم این را می‌نویسم آماده رفتن به حمله هستیم ما می‌رویم تا امام حسین و دین او را زنده کنیم اگر خداوند بر من منت گذاشت به فیض شهادت رسیدم امیدوارم مرا مورد عفو و بخشش قرار بدهد. بیدارباشید اگر روزی دشمنان اسلام خواستند انقلاب را از مسیرش منحرف کنند تا خون در بدن دارید حتی اگر بدنتان را هزار تکه کنند از انقلاب دفاع نموده تا خداوند نیز بر شما عنایت کند. برای من گریه نکنید. برای حسین (ع) و یارانش برای علی‌اصغر و علی‌اکبر گریه کنید با گریه‌تان دشمنان را شاد نسازید. بلکه بر خود ببالید که چنین فرزندی را بزرگ نموده‌اید.

من بر شما پدر و مادر و همسر و خواهر و برادر و خویشاوندان توصیه می‌کنم صبور باشید. خدایا تو شاهدی عزیزتر از جانم چیز دیگری ندارم که فدای اسلام کنم خونم را بپذیر. اکنون می‌رویم تا خون‌ها بدهیم که بتوانیم حقانیت اسلام را ثابت کنیم. حامی روحانیت مبارز و دلسوز باشید تا به انقلاب صدمه‌ای نرسد غیرازاین اسلام شکست خواهد خورد. اگر اسلام شکست بخورد فکر کنید چه مصیبتی ببار می‌آید. ماشین را بفروشید و پولش را به مستمندان بدهید. مسلمان واقعی باشید تا جامعه اسلامی شود اتحاد و اطاعت از ولایت را سرلوحه همه کارهایتان قرار دهید. شنبه 61/2/25 کنار سنگر در منطقه جنگی جنوب