وصیت نامه شهید رسول حیدری + دستنوشته

درد ما درد اسلام است، درد مظلومیت حسین (ع) در کربلاست، درد نامردی های روا داشته درحق مولایمان علی (ع) است، درد ما درد اسارت جان کاه میلیون ها مسلمان است، درد ما درد دوری ازحق است…

کد خبر: ۴۰۴۰۵۶

چهارشنبه - ۱۷ خرداد ۱۳۹۶ / 1396 17 March

شهيد «رسول حيدري» نخستين شهيد ايراني در بوسني است كه در روز عيد غدير سال 1372 در كشور بوسني - هرزگوين و در بوسناي مركزي واقع در شهر ويسوكو به فيض عظيم شهادت نايل آمد و به بزرگ ترين آرزوي خود رسيد.

بسم الله الرحمن الرحیم

إِنَّ السَّاعَةَ آتِیةٌ أَکَادُ أُخْفِیهَا لِتُجْزَى کُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَى - قرآن مجید – سوره طه-آیه 14

با سلام و درودهای فراوان به پیشگاه صاحب الامر ولیعصر آقا امام زمان سلام الله علیه و با درود بسیار بر روح پاک و طیب بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران آقا امام خمینی (رضوان الله تعالی علیه) و با نثار خالصانه ترین احترامات و سلام فراوان به پیشگاه ولی امر مسلمین حضرت آیت الله خامنه ای حفظ الله و با نثار زیباترین سپاس ها به پیشگاه ارواح طیبه شهدای  اسلام ازآغاز تا کنون.

با سلام اینجانب رسول حیدری فرزند ابراهیم متولد ۱۳۳۹ درکمال سلامتی جسم با استعانت از درگاه حضرت حق باریتعالی وصیت نامه خویش را به تحریر در می آورم. انشاء الله مورد قبول درگاهش باشد.
فلاسفه و حکما بر این قائلند که فصل بین انسان و حیوان ناطقیت انسان است. ( الانسان حیوان ناطق) ولی فصل و تمایز بین انسانها با حیوانات و حتی انسانها با یکدیگر در دو جهت است، داشتن درد و غم غربت و فراق، فرق بین انسان و حیوان درد داشتن و صاحب درد بودن است.
به گفته شهید مطهری (ره) درد انسان فقط درد خداست، درد دوری از حق است و میل بازگشت به قرب حق و جوار رب العالمین است...
و اما درد ما درد اسلام است، درد مظلومیت حسین (ع) در کربلاست، درد نامردی های روا داشته درحق مولایمان علی (ع) است، درد ما درد اسارت جان کاه میلیون ها مسلمان است، درد ما درد دوری ازحق است…
درطی مدت ۱۲ سال گذشته درحال و هوای سالهای سیراب شدنمان از سرچشمه عشق و محبت همیشه ازخداوند خواسته بودم شهادت را نصیبم کند، هر چند که یارای پرواز با پرستوها را داشتم اما پای بسته درآشیان خاکی درماندم، و حالا خدایا شکوه ندارم تو بزرگتر از آنی که من حقیر از رحمت تو نومید باشم، تو غفور و بخشنده تر از آنی که من در زیر بارمعاصی ها نا امید شوم، ولی پروردگارا هر چه هست قسمت می دهم به تنهایی علی (ع) و به مظلومیت حسن (ع) و به خون حسین (ع) مرا در جوار رحمت خود بپذیر.
خدایا تو خود میدانی که درد استغاثه مسلمانان، درد نوامیس بر باد رفته مان و زنان به بردگی برده شده مان مرا به قیام فرا می خواند، تو خود یاری ام ده و یاد و ذکر خود را بر من مستولی بخش، و قلبم را از ایمانت اطمینان بخش.
اللهم الرزقنا توفیق شهادت فی سبیلک
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته ۲۵/۵/۷۱
رسول حیدری