زندگی نامه و خاطرات شهید شاهرخ افتخاری

در سال 65 همراه با عده اي از دانشجویان دانشگاه چمران، به همراه برادرش (بهرام افتخاري) به جبهه اعزام و در همان سال شاهرخ در عملیاتي مجروح شده و برادرش بهرام به فیض شهادت نائل مي گردد.

کد خبر: ۴۰۳۶۱۳

دوشنبه - ۰۸ خرداد ۱۳۹۶ / 1396 08 March

نوید شاهد کرمان، شهید شاهرخ افتخاري در بیستم شهریور در روستاي بنستان 1341 از توابع بخش جبال بارز شهرستان جیرفت متولد شد. شاهرخ دوران دبستان را در روستاي محل سكونت خود گذراند و در سال 1352 براي گذراندن دوران راهنمایي به شهرستان جیرفت رفت.

وی پس از اتمام دوران راهنمایي، وارد هنرستان شهید بهشتي (آرشام سابق) شد. وي از آن جایي که در درس خواندن بسیار کوشا و دقیق بود چندین بار از سوي معلمین مورد تشویق قرار گرفت.

دورة تحصیل وي در هنرستان مصادف بود با اوج تظاهرات مردم علیه رژیم ستم شاهي، شاهرخ نیز هاي امام در این مبارزات شرکت فعالي داشت. با پخش اعلامیه وي پس از پایان دوران هنرستان و اخذ دیپلم براي کمک به اوضاع مالي خانواده در شرکت نوسازي شهرستان جیرفت مشغول به کار شد، پس از مدتي، شاهرخ که علاقه ي زیادي به درس خواندن داشت در سال 64 با شرکت در کنكور سراسري، در رشته عمران دانشكده فنی شهید چمران پذیرفته شد.

خواهر شهيد افتخاري در مورد برادرش چنين مي گويد:

شاهرخ چون برادر بزرگتر بود به عنوان معلم ما محسوب مي شد، همه ما، در رفتار و کارهاي خودمان از ایشان درس مي گرفتیم و در انجام کارها با وي مشورت مي کردیم. او براي ما یک الگوي به تمام معنا در تمام زمینه ها بود. به طوري که به همة اعضاي خانواده احترام مي گذاشت. نسبت به اقوام و دوستان احترام و محبت خاصي داشت. شاهرخ بسیار ساده زندگي مي کرد و از سختي ها ترسي نداشت و گشایش همه کارها را از خدا مي خواست. اوقات فراغتش را با مطالعة کتاب هاي مذهبي و علمي و شرکت در مراسم مذهبي سپري مي نمود.

به ورزش کردن اهمیت زیادي مي داد. ورزش را جز برنامة روزانه اش قرار داده بود. از راحت طلبي به شدت بیزار بود. به طوري که هیچ وقت در خانه روي رختخواب نمي خوابید. همیشه تبسم بر لب داشت و با مردم با رویي باز برخورد مي کرد. از مستمندان و درماندگان دل جویي مي کرد و تا حد توان به آنان رسیدگي مي نمود. در مقابل مشكلات فقط از خدا و قرآن مدد مي خواست. شهید افتخاري حضور در جنگ را، بر همه چیز ارجح مي دانست، در سال 65 همراه با عده اي از دانشجویان دانشگاه چمران، به همراه برادرش (بهرام افتخاري) به جبهه اعزام مي شود و در همان سال شاهرخ در عملیاتي مجروح شده و برادرش بهرام به فیض شهادت نائل مي گردد.

در مراسم هفتم شهادت بهرام، شاهرخ با توجه به جراحتي که داشت شرکت نمود و مادرم را بوسید و گفت: خوشا به حالت مادر که وظیفة خویش را به نحو احسن انجام دادي و بهرام عزیز را در دامن خود پروراندي، افتخار کن که فرزندت را در راه اسلام و قرآن تقدیم کرده اي. به جبهه بر گشت و این ً شاهرخ که هنوز بهبودي کامل نیافته بود مجددا به سمت فرماندهي گروهان جعفر از گردان 410 لشکر 41 ثارالله منصوب مي گردد.

شاهرخ که در تمام دوران زندگیش فقط رضاي خداوند را در نظر داشت، آرزو مي کرد که خداوند مرگ را برایش شهادت قرار دهد و سرانجام در سن 24 سالگی و در ششم خرداد 1367 به آرزوي دیرینة خود، مقام عظیم شهادت نائل آمد.

منبع: اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران