وصیت نامه شهید حمید محمدی نژاد/

به جای شعار عمل کنیم

مگر نه این بود که ما همیشه آرزو می کردیم که ای کاش در روز عاشورا ما بودیم و امام را یاری می کردیم حالا موقع آن است که شعارمان را به مرحله عمل درآوریم.

کد خبر: ۴۰۳۵۳۴

يکشنبه - ۰۷ خرداد ۱۳۹۶ / 1396 07 March

نوید شاهد کرمان، شهید حمید محمدی نژادT در سال 1343 در رفسنجان دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه شهید میرافضلی و دوران راهنمایی را در مدرسه علوی گذرانید. سپس وارد دبیرستان دکتر شریعتی شد که همزمان با اوج مبارزات مردم مسلمان به رهبری امام خمینی بر علیه رژیم ستم شاهی بود که شهید هم در آن شرکت فعال داشت.

البته قبل از علنی شدن تظاهرات خیابانی مردم وی همواره مبارزه بیانی داشت که به اطرافیان راجع به مظالم شاه صحبت می نمود به خصوص پس از به شهادت رسیدن شهید مهندس یحیی زاده (دوست صمیمی و همکلاس برادرش) در زیر شکنجه ها به دست دژخیمان ساواک روحیه مبارزه طلبی در وی پیدا شد.

از همان اوایل جنگ وارد بسیج شد و با اینکه هنوز تحصیل می کرد چندبار داوطلبانه به جبهه اعزام شد. در فتح کرخه نور با ترکش خمپاره مجروح گشت وی را مجدداً در بهمن ماه سال 60 به جبهه ها کشاند که بالاخره در عملیات پیروزمندانه بیت المقدس در سحرگاه 1361/2/10 همراه جمعی از دوستانش به آرزوی دیرینه اش که پیوست به لقاءالله بود رسید. روحش شاد و راهش پررهرو باد.

وصیت نامه شهید حمید محمدی نژاد:

بسم الله الرحمن الرحیم

وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ

البته نپندارید که شهیدان راه خدا مرده اند بلکه زنده اند و نزد پروردگارشان روزی می خورند.

انا لله و انا الیه راجعون. ما به فرما خدا آمده ایم و به سوی او بازمی گردیم.

در این برهه از زمان که وجب به وجب خاک میهن اسلامی مان به خون عزیزان مسلمان این مرز و بوم آغشته است و هر روز لاله ای برای شکوفایی درخت اسلام پرپر می شود و از آنجایی که ملت مسلمان ما پس از سالها خفقان و ظلم و ستم دست به یک حرکت عظیم زد و در این راه بیش از 60 هزار شهید و مجروح داد و هم اکنون ما وارث این خونها هستیم و موظف به نگهداری انقلاب وظیفه شرعی خود دیدم که به سهم خود در پاسداری از آنچه که شهیدان ما به خاطرش جان دادند به جبهه بیایم و دین خود را به اسلام و قرآن ادا کنم.

ما هم اکنون مواجه به صحنه کربلا و عاشورا هستیم که اگر ساکت بنشینیم مورد نفرین خدا و نسل آینده خواهیم بود. مگر نه این بود که ما همیشه آرزو می کردیم که ای کاش در روز عاشورا ما بودیم و امام را یاری می کردیم حالا موقع آن است که شعارمان را به مرحله عمل درآوریم.

این گو این میدان. امروز هم عاشوراست و خوزستان ما هم کربلاست. از خانواده عزیزم می خواهم که اگر من این سعادت نصیبم شد و شهید شدم هیچگونه ناراحتی به خود راه ندهید و همواره از خدای بزرگ آروزیم این بود که شهید شوم و بیم داشتم از اینکه مباد در سن پیری و در رختخواب یا در اثر تصادف بمیرم.

آدم که یک روز باید خواهی نخواهی برود پس چه بهتر خود راه این رفتن را انتخاب کند و شهادت مرگ با عزیت را برگزیند که ما این درس را از سرورمان امام حسین (ع) آموخته ایم. بار دیگر به پدر و مادر و دیگر اعضای خانواده ام که هیچ ناراحت نباشند، این راهیست که خود انتخاب کرده ام اگر از دست من ناراحتی دیده اید مرا ببخشید دیگر عرضی ندارم . همگی شما را به خدا می سپارم.