شهید اردیبهشت

سیری بر زندگی شهید احمدعلی البرزی

شهید احمدعلی البرزی فرزند حاج آقا در سال 1323 در شهر مقدس قم متولد شد. او در تاریخ 16/2/61 در حمله بیت المقدس در هنگام پیشروی به سمت دشمن به مقام والای شهادت رسید.

کد خبر: ۴۰۲۹۱۳

چهارشنبه - ۲۷ ارديبهشت ۱۳۹۶ / 1396 27 February

شهید احمد البرزی فرزند حاجی در سال 1323 در شهر مذهبی قم متولد گردید. در محل سرباز میدان کهنه و پس از گذشت 7 سال برای تحصیل در مدرسه رشدیه نامنویسی نمود. چون استعداد خواندن درس را نداشت در سن ده سالگی به مدرسه نرفت و مشغول کسب در مغازه خواربارفروشی گردید در سن 15 سالگی به کسب بنائی و گچکاری رفت و در سن 18 سال استاد شد. در سن بیست سالگی ازدواج نمود و زندگی خود را با مزد کم اداره میکرد همسرش دختر دائی او بود و حدود 13 سال در محل دروازه ری در خانه کوچک زندگی میکرد تا اینکه در سال 55 خانه نو ساخت و در خیابان آذر خانه ساخت که محل زندگی فعلی او بود.

احمد گاهی با بودجه کم خود به پدر و مادر هم کمک میکرد. احمد از 45 که تبعید امام در آن سالها بود نسبت رهبر انقلاب علاقه خاصی داشت. در همان زمان عکس بزرگ رهبر را که با قلم دستی کشیده بود در منزل نگهداری میکرد تا اینکه انقلاب شروع شد. احمد همه شب به پیروی از دستورات امام تا نیمه شب مردم را در کوچه و خیابان راه میانداخت و شعار مرگ بر شاه ـ و مقابله با ارتش و مأمورین ساواک را ادامه میداد. چندین مرتبه مورد تهدید گلوله مأمورین قرار گرفت و جان سالم بدر برد و زخمی گشت تا اینکه انقلاب در 22 بهمن پیروز شد. ایشان برای دفن جنازهها به بهشت زهرا رفت و مشغول کندن قبر و کمک به شهیدان گردید. پس از 22 بهمن که بسیج تشکیل شد ایشان از عضو فعال بسیج در قم مسجد نبی اکرم خیابان آذر بود که روزها کار میکرد و شبها به گشتزنی و برای مردم و انقلاب پاسداری میکرد.

نماز جمعه او ترک نمیشد تا اینکه جریان بنی صدر پیش جلو آمد ایشان از مخالفین سرسخت بنی صدر بود که تمام عکسهای او را پاره میکرد. در سال 61 که امام امر فرمودند بسیج به کمک ارتش و پاسداران عزیز بشتابد احمد خیلی مشتاق بود به جبهه برود و به ندای رهبر پاسخ مثبت دهد. پدر احمد ـ او را نصیحت میکرد که با داشتن زن و چهار فرزند خردسال ـ پشت جبهه را خدمت کن برای تو کافی است و اجرت نزد خدا باقی است تا اینکه خلاصه شوق شهادت به سرش زد و از پدر و همسر خواست تا اجازه بدهند به جبهه حق علیه باطل برود. چند روزی ایشان برای تمرین بیشتر به تهران رفت و سه روز مرخصی آمد و دیداری تازه نمود. پدر و  مادر و برادرش در مسجد امام حسن مجتبی خیابان تهران او را بدرقه نمودند و پس از هفت روز او را با هواپیما به جبهه بردند و در فتح خونین شهر به شهادت رسید. روحش شاد و راهش پر رهرو باد.

«والسلام»

منبع: اسناد و مدارک موجود در بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قم