سال های صبور

تو باز نخواهی گشت و من رد انگشتان باد را بر گونه‌ي این پلاک میشناسم ...

کد خبر: ۴۰۲۸۲۹

دوشنبه - ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۶ / 1396 25 February

باد
از جانب اندوه

مي‌وَزد خبرهای شُوم را

و شب

از دهان پنجره

افشا مي‌شود

تکلیف ستاره‌اي؛

که در گلوی منورها

خاموش است ...

تو

باز نخواهی گشت

و من

رد انگشتان باد را

بر گونه‌ي این پلاک میشناسم ...

بعد از تو

هر روز خمپارهای

در گلوی دیوارها

ورم میکند

و زخم‌های خانه را

هیچ پتوی پلنگی

از حمله ماه وارهها

پوشش نمیدهد

وقتی

تنها سهمیه‌ي دخترت

پلاکی ست

که هر شب

در ذهن نور

روشن میشود

فردای بی ستاره‌ي من و این گور خالی را...

سروده ای از پویا اقرایی

منبع: چشمه آیینه، گزیده شعر کنگره ایثار / به کوشش داریوش ذوالفقاری، معاونت فرهنگی و امور اجتماعی بنیاد شهید و امور ایثارگران، انتشارات مهر تابان 1395.