معلم شهید :

معلم شهيد علي‌ اصفهاني‌نژاد فومني‌/ چون‌ كوه‌ استوار و پرصلابت‌، در برابر تمامي‌ گرد بادهاي‌ حوادث‌ زندگي‌

شهيد علي‌ اصفهاني‌نژاد فومني‌ فرزند احمد به‌ سال‌ 1339 در شهر شهيد پرور فومن‌، چشم‌ به‌ جهان‌ گشود. و سرانجام مدتي‌ از حضور سبز او در ميادين‌ نبرد نگذشته‌ بود كه‌ اين‌ رزمنده‌ جان‌ بركف،‌ در سي‌ و يكم‌ تير 1361 در عمليات‌ رمضان‌ براثر اصابت‌ تير در جبهه‌ي‌ شط‌‌العرب‌ به‌ درجه‌ رفيع ‌شهادت‌ نايل‌ گرديد و آسماني‌ شد. ستاد معراج‌ الشهداي اهواز، پيكر پاكش‌ را تحويل‌ بنياد شهيد شهرستان‌ فومن‌ داد و در نهايت‌، بعد از مراسم‌ تشييع‌ توسط‌ اهالي‌ فومن‌، در زادگاهش‌ به‌ خاك‌ سپرده‌شد

کد خبر: ۴۰۱۹۵۲

يکشنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۶ / 1396 10 February

نویدشاهدگیلان: شهيد علي‌ اصفهاني‌نژاد فومني‌  فرزند احمد به‌ سال‌ 1339 در شهر شهيد پرور فومن‌، چشم‌ به‌ جهان‌ گشود. تحصيلات‌ خود را تا دوره‌ متوسطه‌ در شهر فومن‌ به‌ پايان‌ رسانيد و پس‌ از آن‌ موفق‌ به‌ ورد به ‌دانشسراي‌ مقدماتي‌ گرديد. در بيست‌ و سوم‌ مهر 1359 به‌ استخدام‌ آموزش‌ و پرورش‌ درآمد و از آن‌پس‌، بعنوان‌ معلم‌ ديني‌ در دبستان‌ها مشغول‌ تدريس‌ شد.

بعد از تشكيل‌ نهاد بسيج‌، به‌ عضويت‌ اين‌ نهاد درآمد و مدتها عضو شوراي‌ آن‌ و همچنين‌ در قسمت‌ تبليغات‌ آن‌ نيز فعاليت‌ مستمر داشت‌. پس‌ از شروع‌ جنگ‌ تحميلي‌، از طريق‌ سپاه‌ فومن‌ بعنوان‌ عضو بسيج‌ اين‌ نهاد، به‌ پايگاه‌ شهيد بهشتي‌ اهواز منتقل‌ شد و در مناطق‌ جنگي‌ اين‌ خطه به‌ جنگ‌ با دشمن‌ بعثي‌ پرداخت‌. مدتي‌ از حضور سبز او در ميادين‌ نبرد نگذشته‌ بود كه‌ اين‌ رزمنده‌ جان‌ بركف،‌ در سي‌ و يكم‌ تير 1361 در عمليات‌ رمضان‌ براثر اصابت‌ تير در جبهه‌ي‌ شط‌‌العرب‌ به‌ درجه‌ رفيع ‌شهادت‌ نايل‌ گرديد و آسماني‌ شد. ستاد معراج‌ الشهداي اهواز، پيكر پاكش‌ را تحويل‌ بنياد شهيد شهرستان‌ فومن‌ داد و در نهايت‌، بعد از مراسم‌ تشييع‌ توسط‌ اهالي‌ فومن‌، در زادگاهش‌ به‌ خاك‌ سپرده‌شد.

در فرازي‌ از وصيت‌ نامه‌ي‌ اين‌ معلم‌ شهيد مي‌خوانيم‌: «...عزيزان‌ من‌ اگر خدا در راه‌ خود را ارزاني‌ من‌ نمود، از شما مي‌خواهم‌ كه‌ در فراغم‌ صبر داشته‌ باشيد. نكنيد اعمالي‌ را كه‌ دشمن‌ از آن‌ خوشحال‌ بشود. هر قطره‌ اشكي‌ از شما و هر زاري‌ از شما، منافقان‌ سيه‌ دل‌ و كافران‌ را خوشحال‌ خواهد نمود. چون‌ كوه‌ استوار و پرصلابت‌، در برابر تمامي‌ گرد بادهاي‌ حوادث‌ زندگي‌ باشيد...»