فرازی از زندگی سرباز ارتش منصور فرساد

با سر لوحه قرار دادن رفتار و اخلاق امامش؛ اسوه اي براي همرزمانش شده بود

بعد از انقلاب نیز در سال 1359 جهت پاسداري از آرمان هاي اصيل انقلاب اسلامي به خدمت سربازی رفت. برای خدمت سربازیش، وارد ارتش گردید و به عنوان تخریب چی در جبهه خدمت کرد.

کد خبر: ۴۰۱۹۰۳

يکشنبه - ۱۰ ارديبهشت ۱۳۹۶ / 1396 10 February

نوید شاهد آذربایجان غربی: شهيد منصور فرساد در سال 1339 در روستاي ابراهيم نائب از توابع شهرستان مياندوآب در يك خانواده متوسط به دنيا آمد. در دوران انقلاب با وجود کمی سن، نيروهاي انقلابي و مسلمان و انجمن اسلامي را تشکیل داد و بعد از اتقلاب برای خدمت سربازی وارد ارتش گردید. عاشقانه خدمت کرد تا اینکه سرانجام نهم اردیبهشت سال 60 در روستای صالح ولود دزفول در اثر انفجار مین کارگذاشته شده توسط مزدوران خودفروخته به فيض شهادت نائل گشت.

رزمندگان اسلام به جبهه رفتند تا از ناموس و ملت و کشورشان دفاع کنند، رفتند تا در مقابل متجاوزان بایستند و به آنان بفهمانند که این کشور جوانان غیوری دارد که شهادت را طوری در آغوش می کشند که انگار عزیزشان را در آغوش می گیرند. چنین جوانانی اجازه ورود به دشمنان و متجاوزان را نخواهند داد.

یکی از همین جوانان غیور، منصور فرساد بود؛ منصور پانزدهم اردیبهشت سال 1339 در روستاي ابراهيم نائب از توابع شهرستان مياندوآب در خانواده ای متوسط به دنيا می آید.

در خانواده ای پر مهر و محبت رشد و نمو می یابد تا اینکه به سن نوجوانی می رسد. در همان سالها نیز در مقايسه با همسالان و دوستان خود از صفات و فضايل اخلاقي برجسته اي برخوردار بود و با همه با نیکویی رفتار می کرد.

دوران انقلاب، منصور نوجوانی آگاه شده بود بطوریکه با آن سن کمش، نيروهاي انقلابي و مسلمان را در روستا متشكل كرد و سپس اقدام به تشكيل انجمن اسلامي نمود. منصور از فعالان عرصه انقلاب بود و تلاش بسیاری در این زمینه کرد تا اینکه انقلاب اسلامی با رهبری امام عزیز ایران به پیروزی رسید .

رفتار و اخلاق اين شهيد بزرگوار اسوه اي براي همرزمانش بود چرا كه امام عزيزش را الگوي خويشتن قرار داده بود. عاشق اسلام، ‌انقلاب و امام بود و همواره در افشاي اهميت گروهك هاي الحادي تلاش مي كرد و به قول امام مي خواست كه انقلاب به دست نااهلان نيفتد.

فرساد در عمليات پاكسازي گروهك هاي ضدانقلاب هميشه پيشقدم بود و دلاوری بی همتا در این عرصه بود او عاشقانه خدمت کرد تا اینکه سرانجام نهم اردیبهشت سال 60 در روستای صالح ولود دزفول در اثر انفجار مین کارگذاشته شده توسط مزدوران خودفروخته به فيض شهادت نائل شد.

جسد پاكش را در گلزار شهداي مياندوآب به خاك سپردند.

منصور پانزده اردیبهشت با آمدنش خانواده اش را شاد کرد بطوریکه اشک شوق، چشمان مادرش را جلا می داد؛ اما مادرش نمی دانست که بعد از چند سال، جوان 20 ساله اش زمانیکه تنها چند روزی مانده تا بهاری دیگر از عمرش را سپری کند، به گونه ای می آید که برای همیشه برای مادرش 20 ساله بماند.

روحش شاد و يادش گرامي باد.

منبع: اداره اسناد، هنری و انتشارات بنیاد شهید آذربایجان غربی